Ed de Goey, een fenomeen. De man is zo saai dat hij interessant wordt. Zo nietszeggend dat hij spraakmakend wordt. Das best knap, doe het hem maar na. In de platenkast van Ed de Goey zitten ‘vooral de grote namen’, maar dat komt voornamelijk door zijn vriendin, want die heeft ‘de betere muzieksmaak’. Als Ed verloren heeft, zet hij geen troostend muziekje op, maar prefereert hij de stilte. Natuurlijk.
Ed heeft overigens een broertje dood aan ‘housemuziek’ (ten tijde van het interview tierde de gabberstroming in Rotterdam en omstreken welig), en deze herrie werd bij zijn club vaak gedraaid. Ed is echter de moeilijkste niet. HIj kon het allemaal wel begrijpen, er zaten immers ‘een hoop donkere jongens‘ in de selectie. Natuurlijk.
Verder heeft De Goey natuurlijk zeer weinig te melden, maar laten we hem vooral in zijn context waarderen. De Wolf, Fräser, Heus, Witschge, Scholten, Kiprich, Obiku en Van Loen… Wordt u, net als wij, warm van deze generatie en wilt u dit weekend vooral niets doen op de bank? Droom dan lekker weg bij 1, 2, 3, 4 (!!!) maal Feyenoord tussen 1992 en 1995.
ps. Het legendarische Obiku-grijpt-in-hek-met-ijzeren-punten juichmoment vindt u in deel 2: AU!.
november 22, 2008 at 11:56 am |
Eds favoriete tijdverdrijf in bruisend Londen was volgens de overlevering ook het maken van legpuzzels… Lijkt me dat daar vooral rustige Sky Radio-deunen bij horen.
november 22, 2008 at 1:13 pm |
Edje is unne goeie 3x…..Hij gift ‘n rondje weg 3x