WAT MOET JE ER MEE?

Als je het credo huldigt dat de club bestaansrecht ontleent aan haar supporters (‘de supporters zijn onze club’), kan Roda JC met recht de naarste club van Nederland genoemd worden. Voorzitter en clubicoon Servé Kuijer zag zich gisteren genoodzaakt afscheid te nemen omdat hij en z’n familie bedreigd worden door anonieme supporters. Het volk is het schijnbaar niet eens met een fusie tussen een op sterven na dode club (Fortuna Sittard) en een club waar door het beperkte achterland nooit een fatsoenlijk businessmodel aan te knopen is en die door paar grote geldschieters in leven wordt gehouden (Roda JC). En dan ga je dus mensen bedreigen.

(Kuijer is natuurlijk niet de eerste. Scheidsrechters, toptrainers, amateurtrainers en voorzitters; je lijkt pas mee te tellen als je een keer bedreigd bent geweest.)

Bedreigen. Hoe werkt zoiets? Stel, je club verliest doordat de scheidsrechter een beslissing neemt waar je je niet helemaal in kunt vinden. Dan kom je thuis, praat even met je vrouw over de wedstrijd en vraagt wat ze die avond gedaan heeft. Daarna ga je meteen achter de computer zitten en mailt even naar scheidsrechter Van Boekel dat hij de komende week maar beter vaak achterom kan kijken. Vervolgens stap je twee dagen later in de auto naar Venray om z’n auto en huis te besmeuren. Dan rij je weer naar huis, geeft je vrouw een kus en meld je een dag later weer braaf bij je baas.

En hoe voelt dit dan? Ben je dan opgelucht? Of levert het alleen maar meer ergernis op? Ga je vervolgens een kogelbrief schrijven? Of laat je het bij een extra ordinaire scheldpartij bij de eerstvolgende wedstrijd? Het blijft voor Voetblah een groot vraagteken waar al dat gebedreig vandaan komt. En we kunnen dan ook slechts hopen dat de bijbehorende beschavingsloze en bovenal onzinnige bedreigingscultuur de komende jaren als vanzelf weer verdwijnt.