HET WEEKEND VAN DE NOSTALGIE-FILMPJE

We sluiten de Week Van De Nostalgie af met vele exponenten van de vorige gouden generatie die het goud nooit verzilverde. De in menig opzicht gedenk- en merkwaardige, ‘vriendschappelijke’ Derby Der Lage landen op 22 juni 1999. Het begint met ‘Hup Holland Hup’. Hoezo nostalgie?! Maar let op de smerige overtreding van Bergkamp en de grove revanche-tackle van Lorenzo Staelens, de boezemvriend van Kluivert.

Wie herinnert zich nog Rode Duivel  Branko Strupa? Zie een nog ouderwets solerende Davids en de onderschatte Mark Wilmots. De ongelooflijk overschatte Bert Konterman en broeder in armoede Reiziger. De vaak briljante Ronald de Boer. Een verdedigingslinie met Sar, Stam, Boer die zich 5x in de luren laat leggen!

Maar de grootste weemoed wordt toch opgeroepen door een jonge Ruud van Nistelrooy. Doordrenkt van spijt en teleurstelling dat de o zo verwachtingsvolle, allesbelovende koppeling met Patrick Kluivert nooit tot wasdom is gekomen.

(WvdN): KIKI EN NORDIN IN DE GLIJBAAN

Rare naam eigenlijk voor een Surinamer(?), Nordin. En Kiki is natuurlijk ook wat vreemd voor een stoere kerel. Nordin Wooter en Kiki Musampa doken deze week plots op bij een training van AGOVV. Kiki kwam met het vliegtuig, vanuit Seoul. Nordin ariveerde met de boot, vanaf Cyprus. Samen op zoek naar een contractje bij oud-Ajaxbankzitcollega John van den Brom.

Dit nieuws maakte ons wat nostalgisch. Nee, wat weemoedig eigenlijk. Kiki en Nordin, ooit aspirant Godenzonen. Ooit beloftes in de nadagen van de grote Van Gaalesque succesjaren.  Toen het beeld van de Amsterdamse jeugdopleiding nog dat van een kip met louter gouden eieren was. Met Kiki en Nordin als nieuwste kuikens. Vijftien jaar en een glijbaancarrière later, moet je constateren dat het er niet helemaal is uitgekomen.

Kiki Musampa speelde met Ajax, Bordeaux, Malaga, Atlectio Madrid, Manchester City, Trabzonspor en AZ nog een aardig CV bij mekaar, maar Nordin Wooter vertoefde met Real Zaragoza, Watford, Sporting Braga en RBC Roosendaal net effe een treetje lager. Beide Amsterdammers eindigen nu onderaan de glijbaan in de polder… Tja, dan rest slechts weemoedig mijmeren over de Champions Leaugue finale van 1996. ‘Weet je nog Kiki, jij stond in de basis en Nordin, wanneer viel jij ook alweer in?’

‘Ja John, mooi was die tijd.’

(WvdN): OVERDAAD KILLS THE VOETBALLERSTAR!

Kill your darlings! Less is more! Overdaad kills the voetballerstar! In onze Week van de Nostalgie vandaag aandacht voor het volgende:

De levensduur van een voetballer neemt schrikbarend korte vormen aan. Raul en Del Piero daargelaten is een lang verblijf aan de top voor weinigen weggelegd. Voetblah ziet de laatste vijf jaar telkens één speler uitblinken om vervolgens het volgende jaar onsympathiek ver weg te zakken. Ronaldo, Henry, Ronaldinho, Cannavaro en dit jaar weer Cristiano Ronaldo. Een misschien wel te hoog niveau wordt gevolgd door een onherkenbaar seizoen.

Een oplossing:
1. Verklein de competities (in Engeland 38 wedstrijden)
2. Breng het aantal Nationale bekercompetities terug tot 1
(winst van de League Cup betekent 7 wedstrijden, winst in de FA CUP 8 wedstrijden, beiden exclusief replays)
3.  Verklein de Champions League (winst na 13 wedstrijden)

Nu is Voetblah echt geen fan van Cristiano Ronaldo. Maar onze Portugese vriend kan verdomde goed voetballen. Met inachtname van de Engelse speelkalender is het echter niet zo gek dat hij er dit jaar een paar tandjes af heeft gegooid. Daarom suggereren wij bovenstaande tips, zodat de echte liefhebbers langer van een Ronaldo op topniveau kunnen genieten. En dan niet tweemaal maar eenmaal keer per week. Want zeg nou zelf, een goede biefstuk smaakt toch juist zo goed omdat je hem niet zo vaak eet?

(WvdN): DIE VIERDE OFFICIAL ZIT ER TOCH!

Al eerder besteedden wij aandacht aan de scheidsrechterij. Sterker nog, wij staken het betreffende gilde een hart onder de riem. Moraal van dat verhaal: geef onze scheidsen meer middelen om minder fouten te maken of onthoud je van kritiek. Ga het maar doen, te midden van gewiekste spelers, gestresste trainers, scanderende supporters en botte analisten altijd de juiste beslissing nemen. Want dat is wat we van hen verwachten. Een foutloze wedstrijd en niets minder.

Nu is dat natuurlijk sowieso onmogelijk, maar in het streven ernaar zouden we ervoor kunnen kiezen om onze valse nostalgie te laten varen en technologische hulpmiddelen in te zetten om de mannen in het zwart te helpen. Hoe moeilijk is het om een sensor op de doellijn te richten die registreert of een bal de doellijn passeert of niet? En waarom maken we geen gebruik van second opinions als het gaat om penalty’s of buitenspelgevallen? Die vierde official zit er toch!

Nu dwingen we onze scheidsrechters om achteraf toe te geven dat ze het verkeerd zagen, terwijl het tijdens een wedstrijd ook mogelijk was geweest om de beelden erop na te slaan. Dit kost een seconde of 10; niks vergeleken met het oponthoud dat wordt veroorzaakt door quasi-geblesseerde spelers die na een spons in het gezicht plots weer voortkieviten alsof ze zojuist door Lourdes genezen werden. Dirk Scheringa pleitte laatstelijk voor het afschaffen van buitenspel. Zeker interessant, maar laten we eerst de broodnodige maatregelen treffen om het spel eerlijker, prettiger en transparanter te maken.

WEEK VAN DE NOSTALGIE: Matthew Paul Le GOD Tissier

We kunnen deze week niet nostalgischer beginnen dan met deze sjokkende, volslanke, flegsympathieke, volmaakt tweebenige rasvoetballer. Vrucht van het Kanaaleiland Guernsey, alwaar nostalgie en romantiek hoogtij vieren. Waar het Franse joie de vivre een evenzo briljante als geslaagde een-twee-combinatie is aangegaan met het Engelse laid-back en tongue-in-cheek. In de voetballer Matt Le Tissier was al dit mooie verenigd. Waarmee en passant ook zijn weinig flamboyante carrière is verklaard.

Wat heet! Hij bleef zijn ganse voetballeven het modale Southampton trouw. Was kind van The Dell en Saint voor het leven. Leefde als Le God in … Legde aanbiedingen van AC Milan en Chelsea naast zich neer met hetzelfde gemak en flegma als waarmee hij dieplange ballen neerlegde. Maker van fabelachtige doelpunten en specialist aller vrije trapspecialisten. Befaamd en gevreesd om zijn indraaiende corners waarmee hij menige doelwachter verschalkte. Het leek alsof de dropkick en de volley ooit exclusief voor en door Le Tissier zijn ontworpen.

Ofschoon zijn finest hour ‘slechts’ zo’n 15 jaar oud is, zou Le God in het huidige kracht- en bewegingsvoetbal detoneren als Guti op de 100 meter sprint. Overigens is deze galactico alleen qua traagheid met onze legend te vergelijken. In alle andere facetten mag Guti de veters van Matthew-maatje 46 nog niet strikken! Ooit zal de voetballerij, comme il faut in vele indoor-balsporten,  overgaan tot het onbeperkt  mogen inzetten van specialisten. Als Matt zich dan nog enigszins kan voortbewegen, dan zal Voetblah hem én zijn veters meteen strikken om in te zetten bij alle standaardsituaties.

VOETBALRECLAMES

Aardige vondst natuurlijk Mounir el Hamdaoui als vulploegmedewerker. De blauwwitte supermarktgigant slaagt er sowieso in om een vrolijkmakend geheel te smeden van een mooie doorsnede eredivisiespelers. Voetblah doet bovendien gezellig mee aan de plaatjesspaarderij die dit seizoen in Spakenburg begon en nu dus ook de eredivisie bereikt heeft. Jammer alleen dat aanvoerder Harry Piekema niet in het album is vertegenwoordigd.

In het verleden zagen we ook wat minder geslaagde reclamecampagnes featuring betaald voetballers. Onlangs verbond Edwin van der Sar zijn mondgeur aan een fris wit pilletje genaamd Smint, terwijl Louis van Gaals potsierlijke zelfspotpoging voor Media Markt ook nog vers in het geheugen ligt. (En laten we vooral diens tweede escapade voor een of andere Keukengigant niet vergeten…).

Maar herinneren we ons deze nog (NOG nog nog!!!)? Misschien wel de voetbalreclame der voetbalreclames werd geschoten voor biermerk Bavaria. Opmerkelijke combi trouwens, profvoetballer en bierdrinker (alhoewel), maar het stond huidig Ajaxtrainer Marco van Basten goed. In een regenachtig San Siro schoot hij op miraculeuze wijze een bierflesje open om vervolgens breed lachend een ferme slok te nemen. Proost!

ps. uw aanvullingen zijn uiteraard welkom!