Weekendpost-OPPEPPER-filmpje

Josep Guardiola i Sala is één van mijn all-time-favourites. Als geen ander de verwezenlijking van het Dream Team, dat werd gecomponeerd door El Salvador. De ultieme nummer vier, das Dreh- und Angelpunkt van het Barça der beginjaren ’90. Kroonjuwelen: masterclasspass, voortrefzet, the one and onely finishing touch en hoogtempositiespel. Rolmodel voor huidige klasbakken als Xavi Hernandez, Andrés Iniesta en Cesc Fàbregas.

Deze week verloste hij Cruijff van diens primaat op onsterfelijkheid door de Spaanse koploper in de CL-wedstrijd tegen Oympique Lyon te dirigeren naar droomvoetbal van een andere planeet. Met Xavi en Iniesta als zijn concertmeesters en Messi en Henry als virtuoze solisten. De witte raaf tussen de overige, hulpeloos spartelende slachtoffers onder het Premier League-juk.

Als erkend kunst- en filmliefhebber en voormalig rechtenstudent, bewijst Pep dat een voetbaldier niet slechts monomaan zijn geslachsorgaan hoeft achterna te gaan. Hij heeft de looks en dweept met de Spaanse Bob Dylan, Lluis Llach i Grande. Een komische  naam voor een protestzanger én onuitsprekelijk voor taalcursisten. Voetblah voorspelt dat de Spaanse Armada na Europa ook de wereld zal veroveren onder leiding van stijlicoon Josep Guardiola i Sala. En als wij de concurrent van Coca Cola waren, dan wisten we het wel.

Ps 1. Josep was de ideale schoonzoon en dus allesbehalve het type Vervelende Verongelijkte Voetballer, waarop nog volop gestemd kan worden tot a.s. dinsdag.

Ps 2. Voetballend in Italië deed hij ons opschrikken met een heuse Nandrolonaffaire. Dat Pep dit middel nodig zou hebben, konden wij niet geloven. Wel dat houwdegens als Stam, Davids en Couto in zijn urinesporen waren getreden. In hoger beroep is ons idool godzijdank alsnog vrijgesproken.