Puinbak. Brandhout. Rampenvoetbal. Alle napraatclichés zijn van toepassing op het zeer teleurstellende Barca-Chelsea van gisteravond. Het gebodene had niets maar dan ook niets met een enerverende voetbalwedstrijd te maken. Voetblah wijst de drie schuldigen aan.
1) GUUS
Negatief praten over Guus is als iets positiefs verkondigen over Jeroen Verhoeven. Not done. Alle bewieroking en z’n eigen positieve vooruitblik ten spijt stuurde Hiddink gisteren een ultra-defensief Chelsea de wei in, dat bovendien naargeestig hard spelend iedere voetballende actie in de kiem smoorde. Voetblah had Guus iets meer als liefhebber ingeschat.
2) DE SCHEIDS
Bij kruidenier Sterk liep de lokale ‘reljeugd’ vroeger binnen om de vriendelijke grutter uit de tent te lokken: ‘He Sterk, slappe lul!‘. Dezelfde verwensing floepte gisteren meerdere keren richting TV. Wolfgang Stark liet van de eerste overtreding op Messi tot de pingelovertreding op Henry alles op z’n beloop, zodat de Blauwen de mogelijkheid werd geboden de wedstrijd vakkundig te vermoorden.
3) DE REGIE
Een zo grote wedstrijd verdient een niet zo rampzalige verslaglegging. Overdadige herhalingen van loze acties. Juist weer geen herhalingen van dubieuze overtredingen. Inzoomen als het grote plaatje gewenst is. Uitzoomen als er net in de verte iets leuks leek te gebeuren. Ook viel het geluid een keer weg. Dit leek helemaal nergens op.
Laten we het er maar op houden dat onze heenwedstrijdtheorie (hier!) weer werd bevestigd en dat we volgende week wél spektakel krijgen.





