Puinbak. Brandhout. Rampenvoetbal. Alle napraatclichés zijn van toepassing op het zeer teleurstellende Barca-Chelsea van gisteravond. Het gebodene had niets maar dan ook niets met een enerverende voetbalwedstrijd te maken. Voetblah wijst de drie schuldigen aan.
1) GUUS
Negatief praten over Guus is als iets positiefs verkondigen over Jeroen Verhoeven. Not done. Alle bewieroking en z’n eigen positieve vooruitblik ten spijt stuurde Hiddink gisteren een ultra-defensief Chelsea de wei in, dat bovendien naargeestig hard spelend iedere voetballende actie in de kiem smoorde. Voetblah had Guus iets meer als liefhebber ingeschat.
2) DE SCHEIDS Bij kruidenier Sterk liep de lokale ‘reljeugd’ vroeger binnen om de vriendelijke grutter uit de tent te lokken: ‘He Sterk, slappe lul!‘. Dezelfde verwensing floepte gisteren meerdere keren richting TV. Wolfgang Stark liet van de eerste overtreding op Messi tot de pingelovertreding op Henry alles op z’n beloop, zodat de Blauwen de mogelijkheid werd geboden de wedstrijd vakkundig te vermoorden.
3) DE REGIE
Een zo grote wedstrijd verdient een niet zo rampzalige verslaglegging. Overdadige herhalingen van loze acties. Juist weer geen herhalingen van dubieuze overtredingen. Inzoomen als het grote plaatje gewenst is. Uitzoomen als er net in de verte iets leuks leek te gebeuren. Ook viel het geluid een keer weg. Dit leek helemaal nergens op.
Laten we het er maar op houden dat onze heenwedstrijdtheorie (hier!) weer werd bevestigd en dat we volgende week wél spektakel krijgen.
Match Of The Day is by far Voetblahs favoriete voetbalprogramma. Naast legeniale presentatoren als Jimmy Hill, Des Lynam, Gary Lineker, Ray Stubbs en Adrian Chiles schitter(d)en analytici als Trevor Brooking, Alan Hansen en Mark Lawrenson. En niet te vergeten commentatoren als the legendary John Walker ‘Motty’ Motson. What’s in a name! Zijn niet te evenaren stemgeluid welluidt al sedert 1971(!) Was er aanvankelijk een fors kwalitatief verschil tussen de presentatie en montage van de beelden enerzijds en het spel op de Engelse velden anderzijds – thans is deze kloof nagenoeg gedicht.
Alsof de Premier League zich schaamde voor MOTD’s noodgedwongen manipulatie van de werkelijkheid, die vaak niet om aan te zien was. Conform wijlen TheoKoomen verslag gaf, monteerde MOTD samenvattingen van draken dusdanig alsof het een sprookjesachtig mooi schouwspel was geweest. Nu onder impuls van immense bedragen en dus buitenlandse toppers de Barclays Premier League ongeëvenaard sterk is, kunnen de duels welhaast integraal worden uitgezonden. De beelden doen het nu op eigen kracht en de presentatie en evaluatie zijn – jammer genoeg? – naar de achtergrond gedrongen.
Dit weekend was het weer smullen geblazen. Man United vs The Spurs, 0-2 bij rust. Gomes in PSV-shape, Cruyff-Luka-like Modric legde Sar in de luren. Na rust een ontketend Man U., met het aanvalskwartet Ronaldo, Rooney, Tévez en cool genius Berbatov! Een onterechte penalty (Gomes ontnam Carrick volstrekt reglementair een scoringskans) werd door Christinaldo verzilverd en was het startschot van een ongekend briljante fase van de Mancunians. Rooney raakte op drift, Ronaldo kopte vallend in om daarna de (half)naakte aap van Desmond Morris gestalte te geven. Binnen 20 minuten was het 5-2! En Gomes? Hij grabbelde weer als vanonlangs en legde het in al zijn zucht naar spektakel toch weer af tegen de oerdegelijksaaie Sar.
ADO – Feyenoord voelde gister aan alsof het 1993 was. De archaïsche geelgroene en roodwitte shirts van beide Traditionsvereine; het ouderwets gezellig ogende stadion én niet te vergeten het 4-3-3 van Feyenoord. Op de vleugel dartelde Giorgio Wijnaldum als een jonge Regi Blinker; in de spits leek Roy Makaay net zo vals-stijf als Jozef Kiprich in zijn goeie tijd.
Maar de uitBlinker bezette ontegenzeggelijk de overgebleven voorhoedeplek. Diego Biseswar was niet alleen dribbelend ongrijpbaar als Gaston Taument, maar koppelde dit zondag aan het inzicht van Robbie Witschge. Eerst gaf hij het beheerste tikkie breed op Tomasson na een fantastische aanval voor de 1-1. Vervolgens schaarde hij als een volleerd linksbuiten voorbij zijn man, om begaafd voor te zetten voor de 1-2.
Biseswar werd eerder dit seizoen reeds bewierookt, maar wij vroegen ons aanvankelijk af hoeveel waarde moest worden gehecht aan een af en toe opvallend spelende linksbuiten van de nummer 14 van de eredivisie. Nu Biseswar echter Feyenoord aan de hand neemt richting playoffs, kunnen we spreken van een echte doorbraak en serieuze belofte. Rest de vraag of hij dit seizoen meer gaat winnen dan de titel van Man van het Weekend. Anders blijft het bij Feyenoord bij het juichenvoor de amateurs.
Het Rotterdamse voetbal beleeft vooralsnog een mager jaar. De zaterdaghoofdklassers in de regio doen het wisselend – Barendrecht, Capelle en ASWH staan tweede, derde en vierde, maar ver achter kampioen Rijnsburgse Boys, terwijl DOTO, Excelsior Maassluis en Heerjansdam nog strijden tegen degradatie, een zondaghoofdklasser is er niet meer. In het profvoetbal pakte Excelsior weliswaar de eerste periode, maar lijkt promotie nog ver weg en vecht Sparta nog altijd tegen degradatie. Over Feyenoord valt ook zo weinig positiefs te melden. Tenminste, als het gaat om de profclub. Want de amateurtak heeft nog alle kans om te promoveren naar de zondaghoofdklasse!
Zondag gaat het bruisen in de havenstad. De mouwen worden eens flink opgestroopt, want twee Rotterdamse clubs gaan in een onderling duel uitvechten wie kampioen wordt in de eerste klasse B. Neptunus ontvangt op het eigen sportpark de koploper, SC Feyenoord. Stand van zaken: SC Feyenoord 43 punten, Neptunus 42. De “drietanders” moeten dus winnen. Dat gaat dus wat worden daar.
Neptunus pronkt graag met het feit dat men van alle bekende Rotterdamse stadsclubs één van de weinige is die nog niet heeft moeten fuseren. Technisch manager is Rob Jacobs, bekend van zijn avonturen in het profvoetbal en zijn live op televisie uitgezonden reddingsoperatie bij vv Tricht. De spelersgroep kent in Mourad Boukhari – inderdaad een broertje van – een heuse baltovenaar. Concurrent SC Feyenoord kent in Tony Bussard een gevaarlijke spits, die dit seizoen clubtopscorer is. De door ex-prof Ron van den Berg getrainde club probeert al enkele jaren te promoveren, maar greep er telkens net naast. Nu moet het dan gebeuren.
En dan zijn alle middelen geoorloofd, bleek begin deze week! De koude oorlog brak uit nadat de club van Varkenoord liet weten Neptunus-middenvelder Donaldo Sanchez Silva te hebben gestrikt voor volgend seizoen. Bovendien zou men op slinkse wijze nog twee spelers van Neptunus benaderd hebben. Daar was trainer Wim Kalt niet erg op gestellt. Hij betichtte de concurrent van het zaaien van onrust in de gelederen van Neptunus. De speler in kwestie liet al weten zondag alles te geven voor zijn huidige club. In elk geval is er voor Neptunus geen betere motivatie denkbaar. Die klappen er op, zoals de oude zeegod zelf in zijn beste jaren deed. De uitkomst is niet te voorspellen, maar zeker is dat er zondagmiddag toch nog feest zal zijn in Rotterdam.
UPDATE: SC Feyenoord wint met 0-1, waardoor promotie naar de hoofdklasse een feit is. Tel daar de winst van de profs bij ADO bij op en het is alsnog een beetje feest in Rotterdam…
Het is eenvoudig om schamper over het Belgisch voetbal te doen. En dat laten wij dan ook niet na. Echter, we benoemen niet alleen de negatieve kanten, we hebben ook oog voor de potentie. En deze is, vooral in geval van de Nederbelgen en de Britbelgen, groot. Maar hoe zit het eigenlijk met de eigen Eerste Klasse? Hoe gaat Genk, waar staat Gent?
Genk haalde ex-Nederbelgen De Mul en Huysegems, maar staat slechts op 6. Gent opmarst momenteel onder Michel Preud’homme naar 4 en had met Eric Viscaal erbij ongetwijfeld nog hoger gestaan. Maar de echte toppers van de Eerste Klasse zijn dit jaar Standard (het Luik is eraf tegenwoordig) en Anderlecht. Beide staan momenteel op 67 punten en een eredivisie2007waardige seizoensafsluiting ligt in ‘t verschiet.
Helaas spelen de kemphanen dit jaar niet meer tegen elkaar, maar het spektakel is gegarandeerd. Zo verwachten wij veel van Standards Congolese topschutter Dieumerci Mbokani (de spits die Goddank heet…) en rekent Anderlecht op de Marokkaanse Peter van Vossen, Mbarak Boussoufa. Tel daar de meizon, het Belgisch bier en Wesley Sonck bij op en de conclusie is gerechtvaardigd: doe als Louis van Gaal entijg naar België voor de ontknoping in de Jupiler League!
PS. Sportwereld meldt dat La Louvière ophoudt te bestaan; misschien een fusie overwegen met Sporting Limburg?
BUNSCHOTEN/SPAKENBURG – André Kemper, spits van IJsselmeervogels, heeft gisteren een éénjarig contract getekend bij FC Groningen. Kemper werd diezelfde dag gepresenteerd tijdens een officiële persconferentie van de Groningse eredivisieclub. De spits van IJsselmeervogels ziet zo zijn langgekoesterde wens om ooit terug te keren in het betaalde voetbal toch nog in vervulling gaan. De overgang van Kemper mag op zijn zachtst gezegd opmerkelijk worden genoemd. De alom gewaardeerde hoofdklassespits bevindt zich namelijk in de herfst van zijn voetbalcarrière.
Toch hapte FC Groningen alsnog toe en lijfde de dertiger in. Jans: “We volgen André al een tijdje, aangezien we het amateurvoetbal nauwgezet in gaten houden. En daar geldt hij al jaren als een topspits.” Ook de bekerwedstrijd die IJsselmeervogels in het vorige seizoen afwerkte tegen FC Groningen bevestigde het beeld wat Jans van Kemper had. “André is een slimme speler. Hij kan goed tussen de linies spelen en heeft daarnaast de creativiteit in huis om een wedstrijd te beslissen.” Dat Kemper inmiddels de dertig is gepasseerd, deert de oefenmeester niet. “André is nog topfit en kan zeker nog van grote waarde zijn voor ons.”
Kemper zegt zelf nog niet helemaal te beseffen dat hij volgend jaar in De Euroborg speelt. “Op mijn leeftijd verwacht je niet dat er nog een betaalde voetbalclub komt. Laat staan een club als FC Groningen.” Twijfelen heeft de 34-jarige spits echter nooit gedaan: “Nee natuurlijk niet. Het is een erg mooie kans om nog een mooi slot aan mijn carrière te geven. Ik zou graag aantonen dat ik het niveau aan kan. Daarna zien we wel wat er gebeurt. Het WK is over een jaar toch?” aldus een lachende Kemper.
Al sinds het begin van het seizoen heeft de nationale voetbalelite het voorzien op Jeroen Verhoeven. De wat zwaar ogende doelman wordt door Derksen en Van Gelder cum suis, steevast betiteld als eredivisieonwaardig, waarbij naast zijn gewicht ook zijn vermogen tot het vangen van ballen onderwerp van spot is. Het is nadrukkelijk niet salonfähig om in het openbaar iets positief over Verhoeven te zeggen.
Voetblah breekt met groot genoegen met deze trend. Afgelopen zondag hadden wij het voorrecht om een helft lang op slechts 5 meter afstand van Verhoeven te mogen vertoeven. En wat waren wij onder de indruk! De druk coachende aanvoerder hield zijn verdediging bij de les en zijn doel schoon. En het voormalig dood en begraven Volendam won met speels gemak van Sparta. Na de eclatante 3-0 was er voor Voetblah eigenlijk maar één conclusie mogelijk: Jeroen Verhoeven is zwaar… OK!
En weet je wat?! ‘In het echt’ is Jeroen vooral een indrukwekkend lange (1,97 mtr) doelwachter. Blijkbaar maakt de TV inderdaad dik. Volendams sterkhouder en Volendam zelf tonen zich de laatste maanden volstrekt eredivisiewaardig en kijkende naar de kommer en kwel van ’s lands keeperslandschap, borrelt bij ons zélfs de volgende vraag op. Wie moet er eigenlijk de reservedoelman van Bergkamps Nederlands B Elftal zijn?
Onlangs creëerde Voetblah het fenomeen de Vroegtijdig Vergeten Voetballer. Zou Silberbauer het gelezen hebben? Of zijn getipt? Hoe dan ook schoot Michael Appelgaard Zilverboer j.l. zondag tegen Heerenveen met een perfecte pegel uit zijn slof en zichzelf (voor even?) uit de vergetelheid. Het kan verkeren. Maar, ook voor veel betere voetballers kan het helemaal verkeerd uitpakken. Zoëven nog bij hun vorige club onomstreden en door liefkenners gediagnosticeerd als bovenmatig getalenteerd; de overgang naar een nóg grotere club (b)lijkt onvermijdelijk en begrijpelijk.
Onwillekeurig denk je dan toch dat zo’n rasvoetballer niet alleen altijd en overal zal presteren en gloriëren, maar eveneens dat geen weldenkend mens (en gemakshalve zullen we ook trainers even onder deze soort scharen) hem uit het team zal weren. Niets is minder waar geworden. Men neme een Van der Vaart. Een – tot voor kort en binnenkort weer? - Aissatti; een Podolski, een Deco. Zelfs in de boezem van Voetblah speelt het (niet). Eens grote meneren en zekerheidjes, thans bungelend tussen hoop en vrees. Overgeleverd aan een nieuwe tobcoach met eigen voorkeuren, wetten en inzichten.
De ‘gevallen’ ster bemerkt dat ie enkel is aangetrokken om de concurrentie te ‘verzwakken’. De eurotekens in zijn ogen vertroebelden zijn doorgaans heldere blik. Maar ook wij liefhebbers zijn de dupe. Ons wordt troetelkind Alexander Hleb wekelijks onthouden. Hleb, voorheen de spin in het geniaal geweven Arsenalweb. Ragfijn solerend, combinerend en spelpositionerend. Rossige Witte Rus en raaf op eigen bodem. Fysiek niet geniek, maar verder Guardiolaans goed. Maar die had al Xavi en Iniësta. Van ons mag Alexander de Grote Vergissing zelfs wegpoetsen met Bayern. Als we hem maar weer aan het werk mogen zien!
Voetbalquizzers opgelet…. Alexander Büttner, onthoud die naam! U zult hem nodig hebben over pak ‘m beet een jaar of twee. Want, ook al belandt deze Doetinchemer (met Duitse roots?) straks mogelijk via De Graafschap en Go Ahead Eagles in het vierde vriendenteam van CSV Apeldoorn… hij zal altijd de man blijven die de stad Alkmaar op een zaterdagavond in rouw dompelde met een verdwaald schot in de 84e minuut.
Hoewel..? Wellicht heeft u ons geheugensteuntje helemaal niet nodig over twee jaar in Café ‘t Sportpark. Ofschoon Büttners dwarrelbal ontegenzeglijk een toevalstreffer was, denken we toch niet dat we hier met een one hit wonder te maken hebben. Regelmatig dachten wij afgelopen zaterdag de fijnbesnaarde Lasse Nillson aan het werk te zien, terwijl het eigenljk een begaafde actie van Büttner betrof.
Maar goed, laten we ons niet verliezen in de waan van het weekend. In geval van kampioenschap moet je het hele seizoen beschouwen en dan kom je uit bij Stijn Schaars. Vorig jaar afwezig, dit jaar aanwezig. Vorig jaar 11, dit jaar 1. Schaars is de stuwende aanvoerder: verdedigend slim en sterk, aanvallend sterk en slim. Volgend jaar HSV of Hertha? Nee joh… AZ’s man van het jaar is klaar voor de wereldtop! En als AZ dan stiekempjes de man van het weekend weghaalt bij Vitesse (kwam Schaars daar ook niet vandaan?), dan is het succes van de Alkmaarders ook direct verklaard.
De kortlontje asociaal van Eric Schreurs heeft vooral tandtechnisch gezien opvallend veel weg van Eindhovens meest talentvolle buitenspeler. Maar ook elders in den aangezicht komen de Hongaar en de Hollander akelig dicht bij elkaar in de buurt.
Rest ons verder niets meer dan u een prettig kampioenschap van AZ, IJsselmeervogels of Rijnsburgse Boys te wensen hedenmiddag/avond. Wij melden ons maandag weder.
Puinbak. Brandhout. Rampenvoetbal. Alle napraatclichés zijn van toepassing op het zeer teleurstellende Barca-Chelsea van gisteravond. Het gebodene had niets maar dan ook niets met een enerverende voetbalwedstrijd te maken. Voetblah wijst de drie schuldigen aan.
Geplaatst door maarten217 
Geplaatst door mazuro 
Geplaatst door voetblah 
voetblah
maarten217
mazuro
allardganzenhoef
publieksspeler