Het dierenrijk heeft menig voetbalfan al in extase gebracht. Ons nationale team zorgde ervoor dat de hele wereld het brullen van de Oranje Leeuw kent. Maar ook onze competitie doet leuk mee met met Cassio Ram/Os als beste voorbeeld. Buffel en Vos speelden zelfs allebei bij de oude club van van Dieren. Uiteraard onder de bezielende leiding van Pieter Vink.
Dat diertjes ook voor onrust op de voetbalvelden zorgen, werd deze week duidelijk in Woerden. Bij VV Vep, kampioen van de 4e klasse B op zondag. Met spelers als Zwanenburg en Ossebaar is iedere 4de van oktober daar een feest. Minder blij is men met die nieuwste aanwinst: Broer Konijn. Hij saboteert namelijk de boel en graaft kuilen voor een ander. Met man en macht proberen de zwart-witten nu om voor het begin van het seizoen de gaten achterin te dichten.
Dat het een landelijke trend is, werd later op de dag bekend. In Leeuwarden heeft de plaatslijke Jupilertrotshetzelfde probleem. Door een ondergraven trainingsveld week men voor de eerste oefensessie uit naar de kunstvariant in het stadion. En als zelfs daar een knappe knager het plastic weet te doorboren, dan adviseert Voetblah zowel Cambuur als Vep om contact op te nemen met Internazionale. Daar huist de oplossing van hun probleem.
Als zichzelf respecterend voetbalblog moet je soms meedoen met de gekte. Af en toe een knievalletje voor de kommer-cie kan geen kwaad: sterker, het vergroot je afzetmarkt. En in dat kader hebben wij gemeend ons te moeten mengen in de zomerse transfertombola: we gaan onze schrijversselectie vernieuwen. In 2008/2009 draaiden we namelijk een prima seizoen; maar als ambitieuze club willen we natuurlijk meer. Het linkerrijtje, een periode, Europees voetbal, bij de eerste vijf… ook wij gaan er voor.
En in die ambitie bleek geen plaats meer voor Maarten217. Ondanks zijn enorme staat van dienst. Hij heeft namelijk uitermate veel voor ons betekend; hij heeft ons de weg omhoog gewezen; hij heeft ons profiel bepaald. Met zijn meedogenloze analyses over ‘voetbal en de crisis’; met zijn ontmaskering van Dirk; middels zijn scherpe blik op de toekomst van het voetbal heeft hij Voetblah op de kaart gezet. Maar Voetblah moet ook verder.
Bovendien komt de trein die Timp heet, maar één keer voorbij. En dan moet je erop springen, volgens Ronald Koeman. Onze nieuwe aankoop is een attractie van het zuiverste water; een man met gevoel voor decorum in zijn vlotte pen. Voetblah heeft met ‘publieksspeler’ zijn selectie compleet en heeft er zin in. In de maand juli doen we het iets rustiger aan en gaat de frequentie wat naar benee, maar per 1 augustus gaan we weer knallen. Welkom publieksspeler, het ga je goed Maarten217 (klik hier voor al zijn posts).
Spot Stanislav Griga, verbaas u over de outfit van John de Wolf, bewonder Eds eigen oea en zwijmel weg bij Ulrich van Gobbel. Dit is wellicht niet het meest ultieme voetballied, maar hoogstwaarschijnlijk wel de meest onderhoudende videoregistratie. Verdere toelichting is overbodig. Klik en geniet.
Vrouwelijkheid zit niet alleen in gebaartjes en escapades op de dansvloer. Het zit zeker ook in het karakter van de mens. Neem nou Stijn Vreven. In Utrecht bekend als de Indiaan en door menig linkspoot gevreesd om zijn hittepetitterige manier van verdedigen. Zijn Vlaamse tongval, zijn mooie bos krullen, zijn aimabele interviews… enige vrouwelijkheid kan deze rechtspoot zeker niet ontzegd worden.
Als jongeling bij Diepenveen VV maakte Stijn Vreven eerder zijn debuut als mannequin dan als voetballer van het eerste elftal. Na enkele jaren in de Belgische Jupiler verkaste hij naar de domstad in Holland; niet als de Vlaamse Doutzen Kroes maar als spijkerharde rechtsback van de lokale FC. Stijn bleek het type ruwe bolster, blanke pit. Zaterdags raasde hij als een malloot over de velden, zondag verhaalde hij tegen een journalist over zijn grote droom. Samen met vrouw en dochter Cheyenne (What’s in a name?) naar Amerika verhuizen en daar in een tipi tussen de Apachen gaan wonen.
Zo geliefd als Stijn was bij de eigen aanhang zo gehaat was hij bij het publiek van tegenstanders. Menig opponent betichtte hem zelfs van matennaaierij. Tegelijkertijd noemde hij echter ooit een rode kaart voor directe tegenstander Van Persie overdreven. En dat getuigt weer van Veel Vrouwelijke Vergeeflijkheid. Een vat vol tegenstrijdigheden dus die Stijn. Maar wellicht dat zijn zachtaardigheid de laatste tijd de overhand kreeg. Na een jaartje Cyprus en ADO, vertoeft hij inmiddels in de vierde klasse van het Belgische voetbal Bij KESK Leopoldsbrug, naar verluidt. Op hun websiteechter geen spoor van Stijn. Helpt u mee zoeken?
Onze derde kandidaat speelde, in tegenstelling tot zijn voorgangers, nooit voor FC Groningen. Sterker nog, we laten de vrouwelijk vaderlandse voetballer voor even links liggen en steken het kanaal over. We gaan terug naar de tijd dat in Engeland vooral Engelsen speelden en voetbal nog voetbal was (aldus de Engelsen). En ja, wanneer je in deze tijd niet van het type met-de-mes-tussen-de-tanden-spelende-dwaas was, had je al gauw een probleem. Dat overkwam ook deze Verdacht Vrouwelijk Voetballer: Graeme Le Saux.
Le Saux voldeed in alles aan onze criteria voor de Verdacht Vrouwelijk Voetballer. Hij was als speler frêle, lieflijk, sierlijk, gracieus, zachtaardig en natuurlijk een linkspoot. Overigens wordt met de nominatie van Graeme wederom (in navolging van Pieter) bewezen dat de Verdacht Vrouwelijk Voetballer zeer succesvol kan zijn. Hij speelde namelijk bij clubs als Blackburn, Chelsea en Southampton en noteerde zelfs 36 caps voor The Three Lions. Toch werd zijn carrière voornamelijk gedomineerd door de discussie over zijn seksuele geaardheid. Naar alle waarschijnlijk ingegeven door zijn verdachte vrouwelijkheid.
Deze discussie bereikte zijn hoogtepunt tijdens een wedstrijd op Stamford Bridge tussen Chelsea en Liverpool. De vermoedelijk vervelende voetballer Robbie Fowler toonde Graeme uitdagend zijn achterwerk, daarmee doelend op zijn vermeend vrouwelijke voorkomen. Graeme antwoordde gepast met een directe linkse. Le Saux vertelde na afloop nog nooit zo te zijn beledigd. Om het vervelend vrouwelijke verhaal te ontkrachten schreef hij zelfs een biografie Left Field – A Footballer Apart. Toen eindelijk het gerucht uit de wereld leek te zijn, was het Le Saux zelf die de discussie aanzwengelde. In januari van dit jaar nam Graeme namelijk deel aan de Engelse variant van Dancing on Ice. Oordeelt u vooral zelf maar..
Waar Mart van Duren bij Voetblahs nader inzien toch een rechtspoot blijkt te zijn, is de tweede verdacht vrouwelijke voetballer (volgens verwachting) een klassieke linkerspits. Pieter Huistra, al een aantal jaren de hoofd-, assistent- of pupillentrainer bij jeugd-, amateur- of profelftallen, echte noorderling en tevens de nieuwe trainer bij mooiweermietjesbolwerk Jong Ajax, nomineren we vandaag als tweede kandidaat voor dit evenzo dubieuze als prestigieuze predikaat
Stiekem is Pieter Huistra eigenlijk ook best wel een beetje stoer. Als je tijdens je carrière bij vier clubs in de eredivisie speelt, het avontuur zoekt in Japan, Schotland en Belgie en bovendien komt tot acht interlands, dan doe je het volgens Voetblah toch beter dan pak ‘m beet Gregoor van Dijk, Joost Volmer of Tim Cornelisse. Tegelijk is er weinig dat Pieter echt op het netvlies doet beklijven. Een flitsende actie, weergaloze goals, loeiende conflicten met de trainer; ons staat het niet bij.
Wat ons wel bijstaat is het frêle lijf, het fijnzinnige gelaat en de wat vrouwelijke loop. Typisch een verdacht vrouwelijke voetballer. In het vorige seizoen leek Pieter als trainer even in een slechte film terecht te zijn gekomen, toen hij naast über-macho Aad de Mos op de bank bij Vitesse z’n plaats had. Een slechtere combi was nauwelijks voorstelbaar. Volgend jaar is echter alles beter. De met gel en eau de cologne besprengelde deernes van Jong Ajax kunnen hun (geharste) borst gaan natmaken.
Mart van Duren is nu jeugdtrainer bij PSV. Net zoals zo veel middelmatige ex-profvoetballers die thans de hoofd-, assistent- of pupillentrainer uithangen bij jeugd-, amateur- of profelftallen. Mart van Duren begon zijn profloopbaan bij PSV, maar brak er niet door. Hij ging naar België waar hij na een seizoentje of wat degradeerde met het welbekende Racing Jet Brussel. Vervolgens koos hij voor Den Bosch en hij eindigde bij FC Groningen.
Mart van Duren werd ook wel Martha van Duren genoemd. In de Voetblah herinnering was hij een linkspoot, maar wellicht zijn we wat bevooroordeeld vanwegegisteren. We herinneren ons wel scherp het ‘net niet’ gehalte. Het schuwen van de duels en het schril afsteken bij Groningse mannetjesputters als Barend Beltman, John de Wolf en Milko Djurovski. Uiteraard speelde bij hen de imponerende snorrenbaarden een voorname rol, maar ook qua stijl waren zij vele malen stoerder dan Martha.
Zijn er eigenlijk meer voetballers met vrouwelijke verbasterbijnaam? Eentje schiet rap te binnen: Ankie. Niet refererend aan Van Grunsven, maar aan ‘zoon van de wind’ en erkend PSV miskoop Edwin van Ankeren. En zeg nou zelf; kijkt Ankie niet verleidelijk wulps de camera in? Het baardje als vergeefse poging tot mannelijkheid. Voor de echte liefhebber van deze VVV is bovenstaande foto als spelerskaart van Eendracht Aalst te koop via marktplaats. Er is nog niet op geboden.
Deze week laten we liefst 4 Verdacht Vrouwelijke Voetballers de revue passeren. Kent u er ook eentje? Laat het ons hieronder weten.
Verdacht Vrouwelijke Voetballers, die zul je niet zo gauw zien op WoonwagenKamp Emmen. Daar spelen echte mannen die binnen twee minuten driemaal scoren en kampioen worden. Daar vind je aanvoerders die zich laten tatoeëren. En dan niet zo’n doorsnee-binnenkantje-arm-voetbalplaatje, maar meteen je hele been, full-on, blauw laten kleuren. Maar goed, deze week richten wij ons op het tegendeel van het exemplaar ‘de stoer ogende aanvoerder’: de Verdacht Vrouwelijke Voetballer.
Vrouwen zijn niet stoer; ze zijn frêle, lieflijk, sierlijk, gracieus en zachtaardig. Althans, dat zijn de stereotypische stempels die we voor het gemak maar even aanhouden. Niet geheel koosjer qua feministisch gedachtengoed, edoch: we blijven seksistische voetbalfans natuurlijk. Welke voetballers komen voor dit predikaat VVV in aanmerking?
Het gekke is dat je al snel bij linksbeners uitkomt. Sterker nog… specifiek bij de ouderwetse linksbuiten. Piet Keizer met zijn handjes omhoog. Bert van Marwijk, ook al zo’n type. Typische passeerbeweging? De schaar: niet echt mannelijk gereedschap! Mietjes die linkspoten! Niet zo gek dus dat 4-3-3 met buitenspelers een uitstervend systeem is. Ouwe politiek, soft vrouwenvoetbal… tja, daar win je het niet mee in deze harde tijden van Wilders Geert & Grote Geert.
Deze week laten we liefst 4 Verdacht Vrouwelijke Voetballers de revue passeren. Kent u er ook eentje? Laat het ons hieronder weten.
Wie wordt de algeheel landskampioen bij de amateurs? Wordt het Emmen of Rijnsburg? Woonwagenkamp of uienteelt?
Wie wordt de man v/h weekend? Jannes of Jo-Annes? Berend Oosting of Joost Kuhlman?
Voetblah gokt op een heroïsche strijd, waarbij er hoe dan ook tranen zullen worden geplengd. Moge Jo-Annes worden gedoopt tot man v/d wedstrijd en de partijen in vrede uit elkaar gaan. Maar dan wel pas na 120 minuten spetterend spektakel!
Tiny Timmermans(70) is wereldberoemd in Eindhoven en omstreken. Daarbuiten is hij zeker berucht binnen de KNVB die hem desondanks het Gouden Prikkie heeft opgespeld. En wellicht kent de (zaal)voetballiefhebber hem als de grote animator van zaalvoetbalvereniging Sport Peti en hun roemruchte toernooien tijdens de jaren ‘80 in LLoret de Mar. Inderdaad die Nederlandse enclave, waar zowat ieder vroegrijpe voetballer vakantie vierde. Iemand heeft ooit bedacht dat zaalvoetbal zogenaamd meer fut sal krijgen. Wie met Tiny praat, wat inhoudt dat je slechts luistert, zal ervaren dat er vroeger heel wat meer fut in zat.
Maar je kunt ook zijn boek lezen, want T.T. heeft, al racend door zijn leven, het nodige aan het papier toevertrouwd. Nu schrijft tegenwoordig iedere jandoedel een boek, dus so what? Nou, heel wat dus! Want de gehele winst die het project oplevert, komt ten goede aan KWF Kankerbestrijding. Verwacht geen literair hoogstandje. En of het veelbewogen leven van deze dekselse Don Corleone het opschrijven waard is, laat Voetblah gaarne aan uw eigen oordeel over. Maar afgezien van het goede doel, is alleen al de cover uw geld dubbel en dwars waard! Geniaal! Ook al ziet Voetblah meer gelijkenis met Jack NicholsonsBatmancreatie van The Joker.
Voetblah was aanwezig bij de boekpresentatie in café De Verlenging van het PSV-stadion. En snoof de ouwerwetse, nagenoeg teloorgegane geur op van ouwe, échte voetbaljongens onder mekaar. Waar Tiny als speler de nodige treffers tegen het net had gewerkt, zo bleek die avond dat netwerken zijn tweede natuur was geworden. Van laag tot hoog, maar nooit met de kerk in het midden. Helaas heeft ie John de Bever, als grootste cultzaalvoetballer ooit, niet kunnen porren voor een optreden. Maar zelfs Erik van Muiswinkel had ie gestrikt. Dachten wij… Het bleek evenwel degelijk Harry van Raay himself te zijn! Voorwoord ter plekke én geboekstaafd. Als deze Godfather ter persiflage u niet over de aanschafstreep trekt, dan weet Voetblah het ook niet meer!
ps(v) 1. Het bestelformulier voor het boek is nog in de maak, houd daarvoor de website in de gaten. Maar doneren kan natuurlijk altijd.
ps(v) 2. Onze Nederlandse Lance Armstrong, Thomas Benjamin Zijlma, deed een indrukwekkend verhaal over zijn gewonnen strijd tegen de kanker en legde dit bovendien vast in het boek Fiets voor je leven.
ps(v) 3. Pikantopvallende comitéleden ter aanbeveling: Stan Valckx, Erwin Koeman en Huub Stevens. Zouden die nog een bijeenkomst hebben belegd..?
ps(v) 4. Voetblah stond zij aan zij met Jan Renders, die hier tezamen met de oudste Koeman wordt geëerd.
ps(v) 5. Wij hopen dat Tiny - na talloze gesigneerde exemplaren te hebben toegezegd en weggegeven aan o.a. 11(!) broers en zussen, talrijke vrienden en sponsors – nog boeken ter verkoop op voorraad heeft…
Het dierenrijk heeft menig voetbalfan al in extase gebracht. Ons nationale team zorgde ervoor dat de hele wereld het brullen van de Oranje Leeuw kent. Maar ook onze competitie doet leuk mee met met Cassio Ram/Os als beste voorbeeld. Buffel en Vos speelden zelfs allebei bij de oude club van van Dieren. Uiteraard onder de bezielende leiding van Pieter Vink.
Geplaatst door publieksspeler 
Geplaatst door voetblah 
Geplaatst door voetblah 
Vrouwelijkheid zit niet alleen in gebaartjes en escapades op de dansvloer. Het zit zeker ook in het karakter van de mens. Neem nou Stijn Vreven. In Utrecht bekend als de Indiaan en door menig linkspoot gevreesd om zijn hittepetitterige manier van verdedigen. Zijn Vlaamse tongval, zijn mooie bos krullen, zijn aimabele interviews… enige vrouwelijkheid kan deze rechtspoot zeker niet ontzegd worden.
Waar Mart van Duren bij Voetblahs nader inzien toch een rechtspoot blijkt te zijn, is de tweede verdacht vrouwelijke voetballer (volgens verwachting) een klassieke linkerspits. Pieter Huistra, al een aantal jaren de hoofd-, assistent- of pupillentrainer bij jeugd-, amateur- of profelftallen, echte noorderling en tevens de nieuwe trainer bij 
voetblah
maarten217
mazuro
allardganzenhoef
publieksspeler
