Je kent het wel. Losjes pols je uit de losse pols of die onbekende collega of toevallige buurman op een feestje misschien iets met voetbal heeft. Meestal bevroed je al wel zoiets en bevestigt de bevraagde je vermoedens met een zin waaruit enige kennis van het spel en een voorkeur voor een specifieke club blijkt. Echter, soms krijg je een verrassender reactie.
“Neen, ik ben niet van het voetbal, maar mijn zoon zit bij de Nederlandse top van het roeien” is een voorbeeld van zo’n repliek. Met als gevolg dat je de rest van je busreis of verjaardag zit te luisteren naar verhalen over uiterst oninteressante spanen en schuiten. De tweede verrassende variant overkwam ons laatst: “Jaja, mooi doelpunt van Amrabat, enne… die komt nog bij ons vandaan”. En met dat ‘ons’ bedoelde de beste man FC Omniworld. Echt waar.
Voetblah kent dus een supporter van FC Omniworld. Sterker nog, hij heeft een seizoenskaart. Tweewekelijks bezoekt hij het Mitsubishi Forklift-Stadion voor een 0-0 of 0-1. Hij zingt zelfs mee met het geuzenlied “Iedereen wint van ons, behalve zij”. De supporter spreekt uit dat met aankopen Erwin Friebel en Robbie Haemhoudts een periode haalbaar moet zijn. Stiekem weet hij natuurlijk dat de Topklasse dreigt, maar hoop is nog altijd de vader aller voetbalsupporters. Begrijpelijkerwijs wil deze unieke voetbalfan anoniem blijven.
PS. Ken jij ook een supporter van een rechterrijtje Jupiler League club? Laat je horen in de comments!
PPS. Niet geheel toevallig is de supporterssite van FC Omniworld offline.
Voetblah speelde gisteren een van de meeste opmerkelijke wedstrijden uit haar carrière. In het kader van de aankomende Gay Pride (en waarschijnlijk verkiezingen) werd er op Sportpark Sloten in het Amsterdamse Slotervaart een heuse integratiewedstrijd gespeeld. Een team van moslims speelde daar een wedstrijd tegen een team van homoseksuelen. Voetblah werd gevraagd als gastspeler op te treden. Bij de moslims welteverstaan. Al hadden we met net zo veel broederliefde aan de andere kant meegedaan. Het team der Islamieten was een verzameling van Turken en Marokkanen en twee verdwaalde Nederlanders. Het team der Mannenaanbidders was een bonte verzameling uit het hele land. Ondanks dat noemen zij zich PCA, Proud & Colourful Amsterdam.
Grote initiator van dit geheel is Ahmed Marcouch. De veelbesproken bestuurder heeft acceptatie van homoseksualiteit onder moslims erg hoog op zijn agenda staan. Laten we eventuele vraagtekens omtrent hidden agendas achterwege laten en het initiatief vooral toejuichen. Vandaar ook onze deelname. De wedstrijd werd met 6-0 ruim gewonnen door Team Slotervaart. Proud & Colourful Amsterdam had weinig in de pap te brokkelen. Voetblah heeft zelfs geen enkel lichtpuntje kunnen ontdekken. Zou dat de verklaring zijn waarom de homoseksuelen geen poot(sorry) aan de grond krijgen in ons betaalde voetbal?
Het meest interessante vond plaats in de kleedkamer na afloop. Een aantal jongens had na lang wikken en wegen besloten deel te nemen aan de wedstrijd, ondanks het feit dat homoseksualiteit voor velen nog altijd een taboe is. Onverenigbaar met de Islam. Juist daarom wilden deze jongens (in eerste instantie) een signaal afgeven. Totdat bleek dat AT5 aanwezig was. Dat was dus een brug te ver. Bang voor de reactie van de achterban. Een felle discussie ontspon zich met als resultaat dat zij die bezwaar hadden, onherkenbaar of helemaal niet in beeld zouden komen. Marcouch heeft dus weliswaar de eerste stap gezet, maar ook nog een lange weg te gaan. Hij kan Voetblah in ieder geval altijd bellen.
Bij Zuid-Amerikaans voetbal denken wij aan Brazilië en Argentinië. Noem een voetballer van het continent en 9 van de 10 komen uit een van deze twee buurlanden. Op dat continent is echter nog een voetballand, een met een grote cultstatus. Op het dak van de wereld: Bolivia. Het laatste succes was de oorwassing van Pluisjes team met 6-1. Bolivia uit is lastig. Estadio Hernando Siles ligt namelijk 3637 meter boven de zeespiegel. Gevolg: hoofdpijn, duizeligheid en misselijkheid. Bolivia is daardoor thuis bijna niet te verslaan.
Afgelopen week was het land weer in het voetbalnieuws. Trainer Julio Cesar Baldivieso kreeg zijn ontslag nadat hij zijn 12-jarige zoontje had laten debuteren op het hoogste niveau. In het jeugdvoetbal komt vaderliefde nog vaak voor. Vrijwillig staat hij op zaterdagochtend langs de lijn bij het team van zoonlief. Veel gehoord, het zoontje van de trainer speelt altijd! Maar het gebeurt dus ook in de grotemensenwereld. Papa Jan van Dijk liet Dominique en Gregoor debuteren in de Eerste Divisie bij Groningen. Bekendste voorbeeld blijft natuurlijk El Salvador die zoon Jordi liet debuteren. Ondanks dat hij actief was op een EK werd hij nooit zo goed als JC den Eerste. Dat Cruyff ook begaan is met de kouwe kant bleek toen hij zijn schoonzoon naar Barcelona haalde. Maar ook dat werd geen succes.
De hulp van pappie heeft deze jongens dus niet veel geholpen. Jordi is assistent op Malta en Dominique lijkt uit de mode te geraken, want heeft zelfs helemaal geen club meer. Voetblah is dan ook zeer benieuwd of wij ooit nog wat horen van Mauricio Baldivieso. Kijkend naar resultaten in het verleden zal het bij een enkele prijs blijven: jongste debutant ooit!
De competitie staat voor de deur, maar niemand heeft tot nu toe Theo Lucius, een onzer culthelden, binnengelaten. Ja, FC Den Bosch heeft via het trainingsveld de poort naar de selectie opengezet. En Theo is dankbaar dat hij in de moederschoot wordt opgevangen, maar toch: het als 32-jarige ex-international weer moeten afdalen naar de bierkelder van het betaalde voetbal voelt als aankloppen aan de poorten van de hel. O ja, hij is nog steeds blij dat hij Larissa’s lokroep vanuit Griekenland heeft weerstaan. Ze noemen hem niet voor niets ‘Boem Boem’ Theo en ook zijn uiterst vruchtbare ontmoeting met die rondborstige Zweedse blondine staat Theo nog lucide voor de geest. Bovendien houdt ie niet van tropische vissen.
Lucius hengelt naar een Engelse of Duitse club. Inderdaad zou hij daar niet missstaan, zeker niet qua uiterlijk en arbeidsethos. Maar of Theo het tempo nog bij kan benen en nog kwiek zal reageren als ze hem het vuurwerk na aan de schenen leggen..? Hij was al niet de rapste van de klas. En Voetblah heeft zijn medisch dossier van afgelopen seizoen er eens op nageslagen; brrrrr!! Een hardnekkig zere teen, steeds opspelende hamstrings. Na die ribben uit zijn lijf ook nog een gebroken ribbenkast. Dan ook nog een gebroken kaak en als klap op de vuurpijl drie tandjes eruit! Theo is voorwaar de vleesgeworden brokkenpiloot.
Toch heeft Voetblah een zwak voor Theo. Overal kan ie rekenen op krediet – wat niet verkeerd is in zijn geval en in deze tijd – en support. Publieksheld bij zowel PSV als Feyenoord met zelfs een eigen fanclubsite. In maart nog dacht Lucius dat dit voldoende was voor verlenging van zijn contract ondanks zijn brokkenbagage. Maar alras toonde Theo begrip voor Feyenoords standpunt, wellicht in de veronderstelling nog wel een niet-al te-ver-buiten-dit-landse vis aan de haak te slaan. Wij doen hierbij een oproep aan clubs als Vouw eF eLBochum, Sunderland en Middlesbrough: gun het publiek en de man zelf nog minimaal een jaartje Theo Lucius. Maar stuur ‘m wel rondom de feestdagen op vakantie naar China en leidt hem niet in bekoring. Amen
Welkom bij het eerste maandagschrijfsel van het nieuwe seizoen 2009/2010! Onze Vrolijke Veredelde Vakantie van 3 posts per week zit er weer op en vanaf heden zij we gewoon elke werkdag en in het weekend bij u. Wat een weelde!
We trappen direct maar af met een mooie man van het weekend. En natuurlijk delen we deze titel niet uit aan die ene toevallige doelpuntenmaker in dat onbeduidende oefenpotje of semi-officiële seizoensopeningsduel; we blijven een klein beetje in de vakantiesfeer. Immers, wat doet de wannabe intellectueel en Voetblah-lezer in verre oorden? Hij koopt De Telegraaf en het AD!
Dit heimelijk genoegen trof Voetblah helaas pas op de terugreis in het vliegtuig, maar de kranten stelden andermaal niet teleur. Lekker veel nieuws over semi-sterren in de wielrennerij en voetballerij, en na afloop zwarte vingers van de schreeuwkoppen. De Man van het Weekend, Sjoerd Mossou, schreef zo’n beetje alle sportkolommen van het AD vol. Daarin verblijdde hij ons met twee dingen.
Ten eerste refereerde hij terloops aan de Anglo Italian Cup, als meest nutteloze pre-season toernooi ooit. Geweldig! We remember it well… tijdens Championship Manager speelde je met je lagere Engelse cluppie tegen een even onbeduidend Italiaans team uit de serie B om de Anglo Italian Cup. Oud winnaars: Ascoli en Notts County. Niks meer aan doen.
Ten tweede besprak Mossou een boek over gokken en omkoping in de Belgische voetbalwereld. Zheyun Yeals de grote Gokchinees en o.a. Mohammed Messoudi en Laurent Delorge die betrokken zouden zijn bij het stinkende zaakje. Deze en andere spelers zouden paar duizend euro’s hebben verdiend met het bewust verliezen van wedstrijden. Tja, in België interesseert ons dat natuurlijk niet zoveel, maar hoeveel euro’s hebben deze mensen Willem II en Ajax wel niet gekost? Schrijf daar maar eens een boek over!
Soms moet zelfs Voetblah niet te veel woorden vuil maken aan bepaalde beelden. In het bovenstaande geval doen we dat dus ook maar niet. Kijk en geniet. Voetbal zoals voetbal zou moeten zijn. Overigens is één acteur nog niet gestopt. Hij heeft aangekondigd zich te gaan revancheren in Milaan. Zou hij het nog kunnen?
Sommige voetballers hebben een neusje voor de goal. Weer anderen voor de afgevallen bal of voor de ruimte. En zijn er die precies ruiken welke club ze wanneer moeten hebben. Een neusje voor de juiste transfer op het juiste moment; of het nu voor geld of loopbaanplanning is. Want een voetbalcarrière mag met recht een loopbaan ten voeten uit worden genoemd. Voorzeker bij iemand als Philip Cocu, het maneusje-van-alles. De hoop van iedere jongeling die niet de snelste is en die er niet uitziet of wil zien als Yuri ‘Sniff’n The Tears’ van Gelder. Die z’n neusje ophaalt voor dikdoenerij en filmsterrengedrag. Van wie de specikwaliteit is geen specifiek specialisme te bezitten. En die nóg meer dan een alleskunner een alleswiller is.
Philip John William Cocu zal hoog eindigen in een verkiezing van de meest complete, gewaardeerde en geliefde voetballer van de laatste decennia. Ook bij Barcelona, waar Pinocho zes seizoenen nagenoeg onomstreden titularis en zonder discussie de meest succeswaardevolle speler was van het contingent Hollanders dat daar in die fase is neergestreken. Van een wat leptosome, lakse linksbuiten bij AZ transformeerde hij traag doch gestaag via Vitesse – met dat vierkante Edward Sturingkapsel – naar PSV in een strijdlustige strateeg op het middenveld. Brandend vuur onder een pantser van flegma. Altijd het koppie erbij en een neusje voor doelpunten. Want regelmatig scorend, zowel met het hoofd als met de linkerpantoffel.
Barcelona, wederom Philips Sport Vereniging en Oranje bezorgden hem naam en wereldfaam. Vooral in Frankrijk omdat hij daar het WK speelde in 1998 en zijn vrouw Karin thuisbleef, terwijl de Fransen wisten dat cocu iemand is die door zijn eega wordt bedrogen. Voetblah kent buiten de kalklijnen geen uitschuivers van deze, naar het lijkt, brave burgerborst. Wij prijzen hem niet alleen als voetballer en mens, maar hebben ook een rotsvast vertrouwen in zijn trainerschap. Rustig en bedaard, maar met alles registrerende ogen, oren en neus voor de juiste keuzes, het juiste moment, de juiste toonzetting. Op de juiste plaats en met de juiste mensen om zich heen. Aanstaande zaterdag 25 juli neemt Philip in zijn stadion afscheid van het publiek. Maar wij niet van hem.
De vakantiedagen van de vakantie vierende voetballer zijn nagenoeg geteld. In navolging van de professionelen mogen ook wij van de amateurtak eindelijk weer de wei in. Daarmee komt ook de competitiestart van ons betaalde voetbal steeds dichterbij. Goed nieuws, want dat betekent dat de tijd van voorspellen wederom is aangebroken. Aan Neerlands beste competitie werd maandag reeds aandacht besteed. Het is nu tijd om het kleinere broertje te analyseren. En bereidt u goed voor, want u zult deze jaargang worden overspoeld met Biervoetbal. De grote bazen van RTL hebben de vrijdagavond namelijk tot heuse voetbalavond gebombardeerd. En terecht, want er kan eindelijk gedegradeerd worden!
De strijd bovenin is daardoor van ondergeschikt belang. Die zal wel gaan tussen De Superboeren en de Oranjehemden (incluis Platje). Met Cambuur als gevaarlijkste outsider. De strijd onderin is daarentegen vele malen interessanter. Eindelijk voelen de clubs, die zich jarenlang in de kelder van ons zogenaamde betaalde voetbal hebben opgehouden, de druk om niet laatste te worden. Het is eigenlijk te gek voor woorden dat deze regel niet eerder is ingevoerd. Het feit dat de gedegradeerde club waarschijnlijk ophoudt te bestaan, zet de boel nog meer op scherp. Wie zijn de belangrijkste kandidaten?
Als we de statistieken van de afgelopen 5 jaar erbij pakken dan is FC Eindhoven de gedoodverfde favoriet. De tweede club uit de lichtstad wist in dit tijdsbestek geen enkele keer hoger te eindigen dan de 15e plek. Ook FC Omniworld behoort volgens dezelfde rekensom tot de kandidaten. Outsiders zijn Fortuna Sittard en Telstar. Kortom, het wordt ongemeend spannend. Het Jupilervoetbal krijgt zodoende eindelijk de impuls die het jaren geleden al had moeten krijgen. Alleen zó kunnen de bovenstaande clubs aantonen dat zij bestaansrecht hebben. Zet dat biertjeop vrijdagavond maar alvast koud!
Denk eens aan de nakende, inlandse voetbalcompetitie en noem eens één speler waarnaar je halsreikend uitkijkt. Zelfs Honda blijft op dezelfde plaats geparkeerd, naar het zich laat aanzien. Natuurlijk is de clubsupporter van de weeromstuit benieuwd hoe die, voor anderen weinig opzienbarende, maar intern veel ophefwekkende, nieuwe aankoop zal presteren. Voetblah heeft daarentegen alleen maar smaakspelmakers naar het buitenland zien verkassen. Ok, waarom Sekou Cissé uit alle vrijages nu juist Feyenoord als geliefde verkoos, is het volgen waard. En laat het nu asjeblieft eens iets anders zijn dan dat vermaledijde geld! Zeker, Groningen en Heerenveen zullen hun scoutingsfaam wel weer bevestigen met een meer kans Scandinavische dan tropische verrassing.
Ook toegegeven, de exotische klinkende, nieuwe namen van Twente prikkelen onze fantasie. Bernard Parker verlaat Thanda Royal Zulu voor Tukkerland. Bryan Ruiz ruilt de Gentse Feesten in voor het Twentse zupen als beesten. Maar nieuwe, klinkende namen is toch net even iets anders. Nee, de echte spanning zal moeten komen van het trainersfront. AZ, PSV, Ajax en Feyenoord doen het alle met een ander. De opvallendste switch maakte AZ door Van Gaal voor Ronald Koeman in te wisselen. Zoiets als een bank die investeert in wapenhandel en vervolgens gaat beleggen in groene stroom. Geheid dat Koeman op de eerste de beste elektrische trein springt. Fred Rutten zal, naar wij verwachten, het licht geschonden blazoen van zichzelf én de Philips Sport Vereniging weer oppoetsen.
Martin Jol is gezegend met het Voetblahproofstempel. Waarom weten we eigenlijk niet. Wel parmantig, maar geen prestigieus, parelend palmares. Het zullen die pet en die Sopranokop wel zijn. Daar zeg je geen pannekoek tegen. Jol gaat, anders dan Sneeuwvlokje, Ajax weer op de rails zetten. Mario Been had er beter aan gedaan Don Leuter Beenhakker in Polen pafpuffend te laten aanmodderen. De Kuip zal meer weg hebben van Carré, want er zal menige, komische noot worden gekraakt door het duo Zucht & Klucht. Het legioen zal echter een massale, diepe zucht van verlichting slaken wanneer Leo met een laatste, misnoegd gebaar en gekwelde blik het hakbijltje erbij neerlegt.
De Langeleegte. Synoniem voor de kelder van het Nederlandse betaalde voetbal. Iedere speler die onderaan staat in de eredivisie kent het doemscenario: volgend jaar naar Veendam. De meest Noordoostelijke club van Nederland is echter het domein van menig cultvoetballer. Sjaak Polak, Harris Huizingh, Hennie Meijer, Toine Rorije, de Groningse Braziliaan Hugo en Gerard Wiekens. Allemaal dienden zij in het geel-zwart. Maar er is er een die hen allemaal overstijgt. De grootste cultvoetballer van het Noorden: Martin Drent.
Als kind van de stad kwam hij na omzwervingen via BV Veendam en Emmen terug als spits bij FC Groningen. In deze 2e periode op het Oosterpark groeide hij uit tot supersub en held van de fans. Naast veelscorende, bonkige spits was hij een graag geziene gast in de Groningse horeca. Maar wie kan er kwaad worden op een speler die wordt geschorst vanwege een uur te vroeg op de training arriveren, omdat hij de wintertijd vergeten is ? En die met zijn dronken hoofd de trainer niet herkent en voor “kleine jachtkabouter” uitmaakt? Wij grinniken daar om. Helaas gebruikte Ron Jans (ex-Veendam) hem steeds minder. Dus gold voor Martin: volgend jaar weer vol aan de bak op de Langeleegte. Daar speelde hij nog twee seizoenen en startte een nieuwe carrière.
Als commerciële man werft hij nu sponsors voor Veendam. En als de Groningse Harry Vermeegen presenteert hij een sportitem voor RTV Noord. Zijn grote droom is echter om proftrainer te worden. Het eerste succes is al binnen. GVAV Forward promoveerde onder zijn leiding naar de 2e klasse van het zondagvoetbal. Geen club naar zijn hoofd, wel naar zijn hart want: de oudste studentenvoetbalvereniging van Nederland. Met Drent als trainer zal dan ook menige derde helft gewonnen worden. Wij zijn benieuwd of we Martin terug zullen zien in het betaalde voetbal. Het liefst als assistent. Zo een die goed ligt in de groep en het menselijke gezicht is van een trainersduo; type Eddy Achterberg. De opvoedende kwaliteiten heeft hij in ieder geval.
Geplaatst door voetblah 
Geplaatst door allardganzenhoef 
Geplaatst door publieksspeler 
voetblah
maarten217
mazuro
allardganzenhoef
publieksspeler