Het voordeel van een eigen blog is dat het een uitlaatklep kan zijn voor opgedane frustratie. Laat ik één ding vooropstellen: wij van Voetblah zijn vooral liefhebbers. Naast berichten over, trachten wij dan ook zoveel mogelijk deel te nemen aan de voetballerij. Zo tikt Voetblah dit jaar mee op het bedrijventoernooi op Sportpark Goed Genoeg in Amsterdam Zuid. Half (kunstgras)veld, 5 tegen 5 op E-goaltjes bij een ondergaande zomerzon. Echt zo’n avond dat Voetblah zich afvraagt waarom er in de zomer in hemelsnaam niet wordt gevoetbald. Maar goed, zoals u zult begrijpen stond ondergetekende naar aanleiding van bovenstaande beschrijving ouderwets te trappelen om mooie dingen te laten zien.
Het probleem op dit soort toernooien is echter de man in het zwart (of groen of geel of roze). Zo ook deze keer. U kent hem wel. Het type dat zelf nooit gevoetbald heeft en zich ten doel heeft gesteld deze vriendschappelijke pot te leiden alsof er een waarnemer of vier langs de kant staat. “Heren, we wisselen alleen op de middenlijn en wanneer een nieuwe bal nodig is, wil ik die eerst even keuren of deze wel bespeelbaar is”. Nee dat is prima scheids, wat u wilt. De zon schijnt, laten we in hemelsnaam lekker gaan voetballen. Dat ging ons behoorlijk af, totdat de man met de fluit besloot een rode kaart uit te delen. Jawel een rode kaart. U denkt, dat was zeker een ouderwetse knokpartij. Niets is minder waar.
Natuurlijk was het een overtreding. Typisch gevalletje van te laat komen. Dat ziet er vaak erger uit dan het is (dat weet je als je gevoetbald hebt..). Wellicht een gele, maar zeker geen rode prent. Daar dacht eerdergenoemde scheidsrechter anders over. Dit was dus zijn moment. Een vermaning was op dit sportpark niet goed genoeg. “Eruit! Eruit! Jou wil ik hier niet meer zien! Wegwezen!” “Scheidsie, kom nou. Tuurlijk is het overtreding, maar absoluut geen bewussie. Daarnaast we zijn hier voor ons plezier, dus een rode kaart lijkt me niet op zijn plaats”. De man was onvermurwbaar. Verschrikkelijk. Wat frustrerend. Vervolgens dus 4 tegen 5 in de nu brandende avondzon. Gelukkig wisten we de pot winnend af te sluiten, maar zo voelde het niet. Wat een schijtsrechter. Nog drie weken te gaan op Goed Genoeg. Dat laatste gaat helaas niet op voor iedereen…
voetblah
maarten217
mazuro
allardganzenhoef
publieksspeler
juli 3, 2009 at 9:44 am |
Afgeven op de scheidsrechter is zo makkelijk, slechts weinig mensen beseffen dat hij er wel gewoon weer vrijwillig staat. Enig respect is hier wel op z’n plaats, zonder scheids wordt er niet gevoetbald. Verder stoor ik me aan het volgende: ‘en zelf nooit gevoetbald heeft’. Ten eerste weet je dit helemaal niet, sterker nog, de kans is groter dat hij ook gewoon heeft gevoetbald, of dat nog steeds doet. Ten tweede zou ik het hier willen omdraaien. Hier is een stukje geschreven door iemand die zelf nog nooit heeft gefloten.
juli 3, 2009 at 10:59 am |
Henk,
Eens! En je constatering ‘hier is een stukje geschreven door iemand die zelf nog nooit heeft gefloten’ is slim en juist.
Mogen we je wijzen op eerdere voetblah posts waarin wij ons juist op jouw lijn hebben geplaatst? De mannen in het zwart verdienen respect en lof. Helaas kan eentje die het niet heeft begrepen het voor de rest verpesten…
voorbeelden:
1: http://voetblah.wordpress.com/2009/02/16/de-man-van-het-weekend-bjorn-kuipers/
2: http://voetblah.wordpress.com/2009/01/28/wvdn-televisiebeelden/
3: http://voetblah.wordpress.com/2008/12/16/scheidsie/
juli 3, 2009 at 11:46 am |
Prima stukjes, die heb ik inderdaad nog niet eerder gezien. Ik moet zeggen dat ik deze site vandaag pas voor het eerst bezoek, vandaar.
Zelf fluit ik voor de KNVB, sinds een ruim half jaar ben ik gestopt met zelf wedstrijden spelen. Ook ik heb me meer dan eens enorm ge-ergerd aan de scheidsrechter, wat een thuisfluiters lopen er rond zeg. Maar uiteindelijk moet je je toch realiseren dat die mensen het voor jou mogelijk maken om te kunnen voetballen, en wel gewoon weer vrijwillig op zaterdagochtend in de kou het veld opgaan. Ik zou iedereen die dat nog niet gedaan heeft willen aanraden om eens een aantal wedstrijdjes voor een vereniging te gaan fluiten, een A2 of een B3 bijvoorbeeld. Dan pas merk je dat je als scheidsrechter lastige, maar vooral heel veel beslissingen moet nemen in een wedstrijd.
juli 8, 2009 at 6:39 pm |
Kunnen we het dus weer omdraaien: hier is een stukje geschreven door iemand die zelf nooit(voetblah)heeft gelezen…
juli 10, 2009 at 7:58 pm |
Het is ook nooit goed….genoeg!