De laatste jaren doen voetballers er alles aan om maar goed in beeld te komen. De roze muiltjes van Ribery, de parels in de oren van Ronaldo. Alles voor het uiterlijk vertoon. Dat hierdoor het individu meer belang krijgt dan het collectief is allang geen noviteit meer. Terwijl er nog steeds sprake is van een teamsport. Maar dienen deze verfraaiingen van de outfit er echt alleen maar toe om mooi zijn? Of is er ook een sportief motief?
Wie terugdenkt aan het EK van 1996, denkt aan het hoofd van Guus Hiddink en de pingel van Seedorf. De Mike de Boer-types zullen dit toernooi echter vooral herinneren omdat de neuspleister dat jaar zijn intrede deed. Stoere voetballers liepen met een pleister tegen het snurken op hun gok. Zogenaamd om beter adem te halen. Onzin! Of hebben spelers nu minder zuurstof nodig? Want de pleister is verdwenen. Of wat dacht u van het plakkaat Vicks op Patrick Viera‘s borstkas? Allemaal hulpmiddelen uit de wetenschap om prestaties te bevorderen?
Het is te prijzen dat nieuwe medische technieken worden toegepast in de sport. Je wilt er als speler immers alles aan doen om beter te worden. Dat dit er dan af en toe idioot uitziet, neem je maar op de koop toe. Helaas zijn er ook zeer veel ”vindingen” waarvoor enige medische verklaring ontbreekt. Want waarom de kousen over de knie? Bang voor kou? Of de paradoxale thermohemden met lange mouwen onder een mouwloos shirt? De invloed van de commercie of zijn er wetenschappelijke motieven? Wij vrezen het eerste. Kortom, we worden bij de neus genomen!




