Cuauhtémoc Blanco gaat weer spelen voor Mexico, als we de berichten mogen geloven. Hij is uit Guantanomo Bay en aan Chicago Fire ontsnapt en gaat weer eens voor zijn vaderland. Bravo! Want dat is ook nog eens zijn 2e achternaam. Deze 36-jarige Mexicaanse René v/d Kerkhof is één van die kleurrijke figuren die ‘El Tri’ rijk, maar wij af en toe ook even kwijt zijn. Blanco beleefde zijn finest hours tijdens de Confederations Cup van 1999, toen hij 6x doel trof, inclusief finale. Plus de MVP-award.
Het jaar daarvoor speelde hij met Mexico o.a. tegen Oranje tijdens het WK Frankrijk. Weet u nog? Duikelaartje annex opstandig kraagje Jorge Campos, de geniale linkspoot Garcia Aspe. We stonden alras met 2-0 voor, maar Mechicó speelde toch nog gelijk door een goal van Luis Hernandez in de 90e min., terwijl vlak daarvoor de Mexicaan Ramirez rood had gekregen. Cuauhtémoc’s inbreng was nagenoeg blanco. Het was en is nog altijd de tragiek van Mexico: furore maken en veel beloven tijdens kwalificaties en subtoernooien, maar teleurstellen op het hoogste platform. Met de kwartfinales in 1970 en 1986 als ijle, (op eigen) hoogtepunten.
Blancozal hoe dan ook op gelijke hoogte de geschiedenis ingaan met de Fosbury Flop, de Ali Shuffle, de Panenka en de À La Beb Bakhuys. Want de Blanco Bounce is vermaard ongeëvenaard. Niet als fijnzinnig kunststukje; het ziet er eigenlijk maar armoedig uit. De genialiteit zit ‘m in het bedenken ervan. Het zou ons niet verbazen als het per toeval, waarschijnlijker nog, per ongeluk is ontstaan. Blanco had toevallig de bal onder zich liggen, zag lateraal een tackle aankomen en nam toen instinctief een vóórsprong tussendoor, met bal tussen voeten in geklemd. Of doen we Blanco en deCuautemiña daarmee tekort? Een mooi vraagje voor Bert Maalderink straks in Zuid-Afrika. Al moet (die) er dan wel blanco tegenover staan.
Meerdere malen vroegen wij ons op vrijdagnacht af… hoe kunnen er zoveel foute terugspeelballen, dodelijke misverstanden, schlemielige eigengoals en genante missers op één vrijdag plaatsvinden? Zelf loopt Voetblah al wat jaartjes mee in de amateurvoetballerij, maar daar zagen wij niet zoveel slapstick als op tv bij Genee. Inmiddels is de verklaring bekend geworden.
Een of andere gokbaas in den verre manipuleert de boel. Hij zet in op tennisuitslagen in de Jupiler League en koopt een toch al niet zo handig ogende rechtsback om. Graag waren wij bij de selectie van club en speler aanwezig geweest:
‘Baas, misschien moeten we in Nederland zijn, op het tweede niveau’. -’Hoezo dan?’ ‘Nou, die competitie is genoemd naar een biermerk, dus veel kan het niet zijn. -’En België dan? ‘Ja, kan ook. Maar daar zijn meer spotlights en heerst (iets) minder onkunde.’ -’Klopt, klopt. Zullen we voor Helmond Sport gaan of doen we BV Veendam?’ ‘Dat kan ik niet zo goed uitspreken baas, waarom niet Emmen.’ -’Emmen, klinkt goed. Die nemen we!’
Vervolgens zullen wij de verleiding weerstaan om concrete spelers te benoemen en te betichten van. In Nederland is men nog altijd onschuldig totdat het tegendeel bewezen is. Onschuldig is in ieder geval Leonardo II; de nieuwbakken Braziliaan van het polderensemble. Waarschijnlijk zijn de gokbazen niet zo blij met zijn komst. Veel te goed voor het vereiste stuntelniveau voor omkoping.
In deze roerige tijden zal het geen pretje zijn om een club te besturen, laat staan er eentje op je naam te hebben staan. In plaats van de bal rolt de kop steeds vaker. Dirk, Mohammed en Marc zullen dan ook allesbehalve rustig slapen. Gemeenten springen bij waar nodig, dus indirect houdt de belastingbetaler de club in leven. Lijkt ons geen ideale oplossing. Kan dat nou niet anders?
Jawel! In Engeland kochten namelijk 50.000 voetbalfans de club Ebbsfleet United Club. Nu is een soortgelijk initiatief ook gestart in Nederland. Op de website van Sportfansunited kan eenieder zich inschrijven om aandeelhouder te worden van een nog aan te schaffen club. De pijlen zijn daarbij gericht op de door Voetblah alom geprezen Jupiler League. Geschatte prijs per persoon: 60 euris.
Wij zijn dus wel fan van dit idee. Het is nog niet helemaal duidelijk wat precies de rechten worden van de aandeelhouders, maar dat zal ongetwijfeld wel loslopen. Waar het op neerkomt is dat het voetbal weer letterlijk van het volk wordt. En dus niet van een of andere machtbeluste oliesjeik, bankeigenaar of keukengigant. Voetblah heeft zich inmiddels ingeschreven. Gaat u samen met ons in het bestuur zitten? Schrijft u zich dan hier in.
Waalwijk is in rep en roer. Spelers kunnen niet betaald worden en Ruud weet ook niet waar hij zijn Brood mee moet betalen. Voor de Rooms Katholieke Combinatie Waalwijk doemt de afgrond. Dus komen er spontane tochten naar het gemeentehuis om te zorgen dat de club bewaard blijft. Allerlei emotionele argumenten worden daarbij aangevoerd. Logisch, rationele argumenten zijn er namelijk niet.
Waalwijk is samen met Volendam een van de kleinste plaatsen in Nederland met een Betaald Voetbal Organisatie. Nadeel daarvan is dat je een klein achterland hebt en dus niet interessant bent voor grote sponsoren. Sponsorgelden worden steeds belangrijker. Kaartverkoop voldoet al lang niet meer om een club te financieren. Na de financiële perikelen in Utrecht, Breda, Roosendaal en Limburg moet dat bekend zijn. Clubs letten niet op de centjes en geven meer uit dan er binnen komt. Dan draai je verlies, leerden wij bij boekhouden.
Belachelijk dat supporters dan menen dat de overheid moet bijspringen. Deze clubs zijn namelijk kommerciële bedrijven. De winst mogen ze houden, verlies hoor je dan ook te nemen. Bestuurders moeten dit eens gaan beseffen. Zij zijn verantwoordelijk voor de bedrijfsvoering. Wanneer sponsors niet bereid zijn geld in de club te stoppen, dan ben je niet interessant genoeg. Sponsors kijken namelijk wel naar rendement. Misschien een idee voor al die noodlijdende clubs?
PSV olé. Zo, dat staat. Zeer wel mogelijk hebben benedenrivierse lezers Voetblah reeds geschaard onder de westers georiënteerde media. Zonder nu meteen kleur te bekennen, mag gezegd dat 040 het verdient wat vaker op onze teller te staan. Al blijven wij deernis hebben met de gemiddelde Philips-aanhanger die blijer is wanneer Ajax verliest dan wanneer zijn eigen club wint. Maar nu zelfs Isaksson punten gaat halen, mag PSV zich zowaar Europees rijk gaan rekenen. Weliswaar op een lager platform, maar toch. Er groeit iets moois in The City Of Lights.
Het vakmanschap van Fredje Rutten, de ontbolstering van Maza, de vermannelijking van Pieters, de knapstrakke regie van Engelaar, de explosieve creativiteit van Afellay, het ruimtelijke inzicht van Bakkal, de doelgerichtheid van Dzsudzsák, de ontdekkingsreis van Jonathan, de devaluatie van Simons. Allemaal winnende loten aan de PSV-stam. Maar dé katalisator van deze remonte is Voetblah! Was Danko (toen nog) ‘Lazer op’ Lazovic in maart dit jaar niet uitgeroepen tot de Verreweg Vervelendst Verongelijkte Voetballer, dan was hij dat ongetwijfeld nu nóg geweest. Het heeft hem en zijn omgeving de ogen geopend en tot inkeer, ja zelfs tot bekering gebracht.
Danko laat zich nu keurig aan het lijntje houden. Levert bruikbare voorzetten af, pikt toch af en toe zijn goaltje mee en loopt als een hondje achter zijn back-up aan. Zelfs de fopspeen heeft hij ingeslikt. Nog even en hij wordt heiligverklaard. Wat overigens een sinecure is in het roomse Zuiden. Doch er groeit iets moois tussen Danko en zijn publiek. Een ongekende metamorfose is zich aan het voltrekken. Van ‘Lazer op’ naar ‘Lazarus’ Lazovic. Een wonderbaarlijke, bijna bijbelse opstanding. We houden wel een slagje om de arm voor de fase waarin de beslissingen gaan vallen. Opdat Danko niet vervalt in zijn oude manco.
Vorige week bespraken wij de Glanzleistung van Clarence Seedorf tegen Real Madrid. Ondanks zijn goede spel pleitten wij echter voor het niet opnemen van Seedorf in de WK-selectie. Nu de loting voor dit collectieve voetbalorgasme nakende is (11 november) en het mediageweld ongetwijfeld snel gaat beginnen, zullen wij de discussie over de happy 23 openen.
Neem Urby Emanuelson. Een tijdje terug nog vaste oranjeklant en gedoodverfd linksback. Beetje bij beetje sleet zijn reputatie door lafjes verdedigen en te vrijblijvend aanvalsspel. Verschillende malen belandde hij ook bij Ajax op de bank en twijfelden zijn trainers over Urby’s ideale positie. Dit laatste is nog steeds aan de orde van de dag, maar Jol lijkt wel besloten te hebben om Emanuelson altijd op te stellen. Zijn talent is onbediscussieerd, zijn rendement wat minder.
Maar, als Emanuelson zijn huidige vorm, doelpuntenstijl en resultaten doorzet, is hij een zeer serieuze kandidaat om als stand-in voor Van Bronckhorst mee te gaan naar Zuid-Afrika. Bovendien kan Emanuelson wel eens gaan profiteren van zijn multi-inzetbaarheid. Er zijn er namelijk maar weinig die op topniveau zowel op linksback, linksmid, linksbuiten én als nummer tien mee kunnen. En daarbij nog is ie altijd fit en speelt ie veel. Dat kunnen we van zijn concurrenten Robben, Van Persie, Van der Vaart, Drenthe en Afellay niet zeggen. Voetblah voorspelt dan ook dat Urby, in tegenstelling tot Seedorf, erbij is deze zomer.
Ok, er zijn tegenwoordig tal van filmjes voorhanden waarin allerlei ongelooflijke trucs te zien zijn. Heb je er eentje gezien, dan weet je het wel. Maar dit filmpje willen we onze lezers toch niet onthouden. Volgens ons is het allemaal geen truc. Wat we ons wel afvragen is hoeveel pogingen nodig zijn geweest om dit filmpje te schieten. Hoe dan ook is het briljant.
Ere wie ere toekomt. Woensdag in Estadio Bernabeu was Clarence Seedorf de allerbeste. Hij voetbalde eigenlijk zoals altijd, maar nu lukte het allemaal. Voorzetten met links bij de tweede paal, voorzetten met rechts bij de tweede paal. Crosspasses van linksback naar rechtsbuiten. Een kleine honderd saaie doch effectieve balletjes breed. Allemaal in karakteristiek Clarence tempo.
Het contrast met oerzwoeger Filippo Inzaghi kon niet groter zijn. Na ongeveer een uur spelen werd de Sandro Calabro van de Serie A uit zijn lijden verlost: 8 kilometer gedraafd, 9 ballen aangeraakt en 4 ook daadwerkelijk in de voeten van een medespeler geplaatst. Een maal produceerde hij een rollertje met links in de handen van Casillas. Aan de andere kant kwam Karim Benzema niet direct tot betere cijfers. Neen, Pato maakte weliswaar twee goals, maar strandde ook vaak in goede bedoelingen. Pirlo flenterde fantastisch raak, maar was voor het overige nog plichtmatiger dan een Seedorf in normale doen.
Seedorf speelde eindelijk zoals hij suggereert altijd te spelen. Een klasse apart dus. Maar toch gaan we er niet in trappen. We gaan niet roepen dat Clarence het Nederlands elftal in moet. Daarvoor is Clarence gewoon te goed. En dat WK winnen we juist omdat we net niet zo goed genoeg zijn. In dat geval heb je meer aan spelers die dat beseffen en het gebrek compenseren met geestdrift. En geestdriftig is Clarence nou eenmaal niet.
Ongeveer een jaar geleden wijdde Voetblah eenzelfde post aan de gamerij op het gebied van voetbal. Dit omdat de twee grootmachten op dit vlak een nieuwe versie van hun succesvolle game uitbrachten. Nu blijkt dit een terugkerend ritueel waardoor we wederom, met de kerstman in het vooruitzicht, een vers exemplaar van beide games krijgen voorgeschoteld. Inzet: wie mag zich een jaar lang de beste game op voetbalgebied noemen. Voor de goede orde, het gaat hier om Pro Evolution Soccer 2010 en FIFA10.
Eigenlijk gaat het om een strijd tussen Konami (PES) en Electronic Art Sports (FIFA). Azië vs Europa. Voor de gamers onder ons is de strijd tussen PES en FIFA een old firm-achtig gebeuren. Moeite noch middelen worden gespaard om als winnaar uit de strijd te komen. Lange tijd werd de strijd gedomineerd door Konami, maar sinds vorig jaar is volgens criticasters EA Sports de bovenliggende partij. Hoe de verhoudingen nu liggen? Wij van Voetblah kunnen het u niet zeggen. Wij voetballen liever buiten..
Hoe dan ook kunnen zelfs wij deze wedstrijd niet negeren. Nog net Voetblahproof, al is het met de hakken over de sloot. Het kan namelijk haast niet anders dat er zich onder onze lezers fans begeven. Misschien dat zij ons kunnen overtuigen van voetballen met je handen. Want vooralsnog zien wij er de lol niet van in. Dus wie neemt de controller op en drukt op het juiste knopje? En welke game is nou eigenlijk de beste?
Dat keepers speciaal zijn bespraken wij al eerder. De Clown met Handschoenen heeft een status aparte op het veld. Hij mag namelijk met zijn handen. Dat de nummer 1 daarnaast ook goed met de benen uit de voeten kan is steeds belangrijker. Helaas begrijpen sommige doelwachters niet dat het daarbij wel zaak is de bal te spelen.
Vol afschuw kijken we naar Schumacher die Battiston probeert te onthoofden. Zware mishandeling is het. Niets te maken met het tegenhouden van een doelpoging! En toch zien we dit veel in de stadions. Keepers schijnen namelijk te denken dat zij binnen hun doelgebied alles mogen. Afgelopen zondag probeerde Castro op die manier nog het mooie hoofd van Sandro Calabro’s lekkere torso te scheiden. Wat het meest opvalt: de doelmannen komen er 9 van de 10 keer mee weg!
Wie roept er een halt toe aan alle idioten die als een torpedo aan komen vliegen onder het motto “zelfbescherming”? Scheidsrechters, treed eens op tegen onder-de-bal-door-stompende keeperts! Alsof het noodzakelijk is je been vooruit te strekken bij iedere vangbal. En waarom vliegen benen altijd naar voren als een keeper achterover valt? Het moet maar eens afgelopen zijn met die (v)liegende keepers die doen alsof hun neus bloedt!