Cuauhtémoc Blanco gaat weer spelen voor Mexico, als we de berichten mogen geloven. Hij is uit Guantanomo Bay en aan Chicago Fire ontsnapt en gaat weer eens voor zijn vaderland. Bravo! Want dat is ook nog eens zijn 2e achternaam. Deze 36-jarige Mexicaanse René v/d Kerkhof is één van die kleurrijke figuren die ‘El Tri’ rijk, maar wij af en toe ook even kwijt zijn. Blanco beleefde zijn finest hours tijdens de Confederations Cup van 1999, toen hij 6x doel trof, inclusief finale. Plus de MVP-award.
Het jaar daarvoor speelde hij met Mexico o.a. tegen Oranje tijdens het WK Frankrijk. Weet u nog? Duikelaartje annex opstandig kraagje Jorge Campos, de geniale linkspoot Garcia Aspe. We stonden alras met 2-0 voor, maar Mechicó speelde toch nog gelijk door een goal van Luis Hernandez in de 90e min., terwijl vlak daarvoor de Mexicaan Ramirez rood had gekregen. Cuauhtémoc’s inbreng was nagenoeg blanco. Het was en is nog altijd de tragiek van Mexico: furore maken en veel beloven tijdens kwalificaties en subtoernooien, maar teleurstellen op het hoogste platform. Met de kwartfinales in 1970 en 1986 als ijle, (op eigen) hoogtepunten.
Blanco zal hoe dan ook op gelijke hoogte de geschiedenis ingaan met de Fosbury Flop, de Ali Shuffle, de Panenka en de À La Beb Bakhuys. Want de Blanco Bounce is vermaard ongeëvenaard. Niet als fijnzinnig kunststukje; het ziet er eigenlijk maar armoedig uit. De genialiteit zit ‘m in het bedenken ervan. Het zou ons niet verbazen als het per toeval, waarschijnlijker nog, per ongeluk is ontstaan. Blanco had toevallig de bal onder zich liggen, zag lateraal een tackle aankomen en nam toen instinctief een vóórsprong tussendoor, met bal tussen voeten in geklemd. Of doen we Blanco en de Cuautemiña daarmee tekort? Een mooi vraagje voor Bert Maalderink straks in Zuid-Afrika. Al moet (die) er dan wel blanco tegenover staan.



Laat die Mexicanen Blanco maar meebrengen, als ze de griep maar thuis laten…
Zoals Blanco met z’n handen in de zij op de foto staat, is het inderdaad krèk onze René.
Die heb ik ooit live mogen ‘bewonderen’ in een Mexicaanse competitiewedstrijd. Wat een arrogant en irritant ettertje. Op een gegeven moment had zelfs de ballenjongen het gedaan.
Als Mexico echt zo diep is gezonken dat ze die op zijn oude dag weer ophalen, dan is dat een tegenstander die we graag in de poule met Nederland zien.