WEEKENDPOST: Combinatievoetbal

Wij zijn niet vies van innovaties op het gebied van voetbal. Dit kunnen ontdekkingen zijn van spelregels of de introductie van moderne techniek in het voetbal. Onlangs werden wij geattendeerd op Shaolin Soccer. Een film van Stephen Chow waarin een nieuwe variant van voetbal wordt geïntroduceerd. Voetbal gecombineerd met vechtsport. Dus na de Noorse nu ook een Aziatische Combinatie. Rustig achterin schaken is er niet meer bij. Acrobatiek, snelheid en het inzetten van spelers specifiek op hun kwaliteiten zijn belangrijk. Dit alles leidt tot veel meer spektakel. Salto’s bij inworpen, hogere sprongen en meer kracht in schoten. 

Nieuwe varianten staan echter te wachten. Wat dacht u van ijsvoetbal? Of een combinatie van voetbal en de steeplechase? Dus met een bak water voor het doel en een balk op de middenlijn? Interessant om dit eens te onderzoeken. Hoewel de kans op succes in de conservatieve voetbalwereld uiterst klein is. Proeftuin? Wij denken aan deze Combinatie Sportclub!

AANSPEELPUNT

Heel stiekempjes werd in Amsterdam de laatste maanden een fenomeen in ere hersteld. We hebben het hier niet over het erelidmaatschap van Swart en Keizer, maar over Marko Pantelic. De aanwezigheid van de Servische handenklapper/duimopsteker betekent namelijk de terugkeer van een bepaald type spits: het aanspeelpunt. We waren het bijna vergeten, maar in de meest recente glorietijd van Ajax speelde de club met een balvaste, kaatsende spits.

Stefan Pettersson is misschien wel de voornaamste exponent van dit genre in de Ajax-geschiedenis. Hij stond er altijd in, maar scoorde als spits nooit meer dan 20 goals per seizoen. Ditzelfde geldt overigens voor Patrick Kluivert, Nwankwo Kanu en Ronald de Boer. Ook zij speelden vaak als nummer 9, maar waren niet de doelpuntenmachines die Ajax kampioen maakten. Dat deed namelijk de nummer 10: Jari Litmanen of Dennis Bergkamp.

Het laatste anderhalve decennium leek deze traditie in de vergetelheid te zijn geraakt. Nikos Machlas, Wesley Sonck en Klaas Jan Huntelaar; Ajax koos voor pure spitsen met een (vermeend) neusje voor de goal. Veelal opererend in een 4-4-2, in de hoop op 20+ goals per competitie. Is het een toeval dat slechts laatstgenoemde slaagde in zijn missie? Voetblah is dan ook blij met de terugkeer van het aanspeelpunt. We wachten geduldig op de definitieve doorbraak van de bijpassende, excellerende nummer 10: Christian Eriksen.

Ps. Pantelic was gister niet zo in vorm. Siem de Jong komt toch nog wat te kort en van Italianen win je niet zomaar. Volgend seizoen nieuwe kans!

HET GAAT NU ECHT BEGINNEN

Met de overstap van de gebroeders Winter naar de Uien is het transfergeweld definitief losgebarsten. De clubs die op de topklasse mikken, roeren zich. Dat is logisch, want volgend jaar moeten ze er staan. Maar ook in de regionen daaronder zien clubs hun kans schoon. In potentie kan namelijk elke club de schaal omhoog houden. En dat is toch wel een investerinkie waard.

Zo blijkt het scoutingsapparaat van vierdeklasser v.v. SIZO uit Hillegom uitstekend te werken. Geen enkel talent uit de bollenstreek wordt over het hoofd gezien. Deze week sloegen de Hillegommers hun eerste slag. Twee pareltjes uit het negende van Lisse Zaterdag werden tot hun eigen verbazing gepolst of zij het Hillegomse bolwerk wilden komen versterken. Met name in de wedstrijd tegen Ter Leede 8 kon het tweetal op een uitstekend scoutingsrapport rekenen.

De TD van V.V. SIZO wist genoeg. Aankomende vrijdag zal op een geheime lokatie (wegrestaurant Breukelen aan de A2) verder worden gepraat. Naar verluidt kunnen beide spelers hun handtekening onder een tweejarig contact zetten, met een optie voor nog een jaar. Hoe heeft de FC Lis zo kunnen zitten slapen? Des te meer respect voor de scouts van V.V. SIZO. En de wandelgangen vertellen ons dat de Hillegommers nog niet zijn uitgeshopt.  In ‘t twaalfde van Foreholte schijnt namelijk een fijn backske rond te lopen..

WISSELSPANNING

Als schrijvers van Voetblah proberen wij actualiteit en voetbal iedere keer tot een goede mix te maken. De ene keer is dat gemakkelijker dan de andere . Gisteravond werden we weer een handje geholpen. De gedachten gingen direct terug naar 19 juni 2004. Zes jaar geleden hield een wissel de gemoederen bezig. Ook toen werd die wissel aangegrepen als oorzaak van het niet winnen.

Destijds stuurde de coach ook de verkeerde speler naar binnen. Gisteren was het een actie van Gerard Kemkers die een zware wissel trok. Natuurlijk is het beïnvloeden van een solist niet te vergelijken met de invloed die een coach heeft op een heel team. Feit is wel dat beiden op het moment suprême de verkeerde keuze maakten met grote gevolgen. Tegelijkertijd wordt vaak gezegd dat de invloed van een coach niet zo groot is. Wat god er namelijk niet heeft ingestopt , krijgt zelfs de beste coach er niet uit.

Maar hoe moet het nu verder? Het Nederlands elftal verloor een ronde later zijn hoofd tegen Portugal en loste wederom een belofte niet in. Gelukkig zal Portugal ons in Canada nu niet achtervolgen. Dus pakken we daar met een boze Sven goud. Wel is weer bewezen dat sporters uiteindelijk zelf moeten beslissen. Soms moet je dan tegen de stroom inzwemmen zoals Gregoor van Dijk.  Want spanning kan leiden tot een stroom aan goede ideeën. Door een beetje weerstand zal wisselstroom vanzelf gelijkstroom worden en kan een nieuwe weg worden gekozen .

HARRY’S BOY

 
Slaven Bilic, de bondscoach van Voetblah’s Veelbelovendste Voetballand Kroatië, heeft bij ons een streepje voor. Helaas is onze digitaal niet toereikend om hem dit ereteken achterop zijn naam te spelden. Doodzonde dat dit land én deze intrigerende persoonlijkheid straks in Afrika ontbreken. Als noeste verdediger speelde Bilic zich via Hadjuk Split en Karlsruher SC in de kijker bij The Hammers van Harry Redknapp. Saillant gegeven is dat Slaven in die tijd ook wel Harry’s Boy wordt genoemd, iets wat bij Voetblah onwillekeurig associaties oproept met Harry’s Slave. De fascinatie van Harry ’meer red dan knap’ voor Slaven kunnen wij begrijpen, maar omgekeerd ?! En dat Harry weleens de zweep laat knallen… Het zou zomaar kunnen.

Bilic werd door Everton bevrijd van de slavernij. Daar ontpopte hij zich als een spijkerharde verdediger, die echter de vrijheid vaak wat al te letterlijk nam. Hij werd een notoire kaartenverzamelaar, maar het WK 1998 bracht hem en Hrvatska eeuwige roem. Met instemming van de ganse voetbalwereld, minus het Germaanse grondgebied, versloegen Bilic en co die Mannnschaft met 3-0. Slechts latere wereldkampioen Frankrijk wist de geblokte roodwitters een halt toe te roepen. Die wel nog even ons de derde plek afsnoepten.

Terug bij The Blues was Bilic vaker geblesseerd of geschorst dan actief. Het trainersschap lonkte en inmiddels is  hij dus bondscoach van Kroatië, na eerst even te hebben warmgelopen bij het nationale beloftenteam. Alras bleek Slaven bepaald niet het prototype van de  voetbaltrainer. Hij houdt zijn zonnebril altijd op en trekt zijn regenjas nooit aan. Een heuse bel vormt zijn oormerk, hij is wars van het trainingspak en heeft slechts interlands als cap. En of ie zich nu hijst in het nette pak of casualt, Bilic houdt steevast het midden tussen een beroepskiller en een popster. Alleen het laatste is van Harry’s Boy bekend. En hoe! Dat zien we Dickie Advocaat nog niet doen.

DE MAN VAN HET WEEKEND: Franky van der Elst

Franky van der Elst werd in 2004 door Pele onder de 125 beste voetballers allertijden geschaard. Hij was een type Eilts, Wouters, Jarolim. Zo’n speler die altijd op de goeie plek staat voor afvallende ballen en deze dan immer goed en slim afspeelt, zonder teveel risico te nemen. Thans is Van der Elst trainer van KVSK United, het vroegere SK Lommel dat nu dus KVSK heet en volgend seizoen weer gewoon SK Lommel is. Tja.

KVSK United speelde dit weekend 1-1 uit bij Red Star Waasland in de Belgische Tweede Klasse, waarmee het blijft meedoen om promotie naar het walhalla van het Belgische voetbal. Van der Elst wil dolgraag terugkeren op het hoogste niveau, maar onderkent tegelijkertijd dat concurrenten Lierse SK en SV Eupen eigenlijk meer kwaliteit herbergen. Soms wordt Franky moe van het feit dat hij zoveel basale voetbaldingetjes moet uitleggen aan zijn selectie, waar o.a. PSV-miskoop Davey Oyen deel van uitmaakt.

Mocht Franky ooit de voetballerij helemaal moe worden, dan heeft hij één grote droom achter de hand, zo las Voetblah in het Vlaamse maandblad HUMO.  ‘Soms rijd ik rond het stadion om te kijken welke goed lopen en welke niet’. Franky heeft het hier over frituurkotten… ‘Vroeger at ik er best vaak, inmiddels wat minder. Maar als mijn zoon tegen me zou zeggen: Pap, ik wil een frituurkot, dan zal ik dat direct ondersteunen. Want laten we nou eerlijk zijn; er is toch niets mooier dan een drukke frituur met een rij wachtende mensen ervoor?!’ Precies.

PS. Word hier Franks facebook fan.