Maandelijks archief: april 2010

KONINGINNEDAG/WEEKENDPOST: Oranje Boven!


Koninginnedag is natuurlijk bij uitstek de dag om oranje in te kleuren. Het koninklijke team had kennelijk het uittenue aangetrokken. Met absolute vedette Máxima als zwartwitte raaf tussen de kleurloze, stijfharkerige prinsen en hooghakkerige prinsessen in en met Mabel in haar jumpsuit als gangmaakster. Alex voelde zich managementervaringsdeskundig als een vis in het water. Onbevreesd voor en onbekommerd om  zijn toch niet bijster charismatische uitstraling, liet hij de regen als lintjes op zich neerdalen. Zonder mietjesumbrella. Respect! Al  zou je, gelet op vorige ervaringen, toch mogen verwachten dat een paraplu wel het minste is waarmee je een troonopvolger mag beschermen tegen boze invloeden van buitenaf!

Op een enkele oranje stropdas na echter geen nationale kleur te bekennen binnen de dranghekken. Erachter kon het natuurlijk, comme il faux pas rondom interlands, niet oranje en mal genoeg zijn. Brengt ons op de vraag of en hoe (ex)internationals koninginnedag vieren. Dankzij een wakkere reporter van het Eindhovens Dagblad weten we inmiddels van één gewezen oranjeklant  dat hij in dé, nu even lichtelijk sombere, voetbalstad van Nederland de koninginnenacht in is gegaan. Vijfvoudig international Patrick Paauwe waagde zich zelfs al vroeg op de avond aan een dansje. Terwijl Pat toch bepaald niet bekend staat om zijn lichtvoetigheid. Wij althans hebben een beeld voor ogen dat naadloos aansluit bij het koninklijk beperkte bewegingsarsenaal.

De rest van de selectie was richting Amsterdam getogen, aldus de door zijn gezinnetje omringde Paauwe. “Dat zal de trainer voor ‘n keer toch niet erg vinden”?, vermoedde Patrick. Och, Jantje van Dijk  is aanmerkelijk milder geworden en wat wil je ook als trainer van de overtreffende trap van gezelligheid. De club waar het bier altijd koel staat. Bovendien is het seizoen voor VVV al geslaagd met alleen nog maar de wedstrijd tegen RKC voor de boeg. Paauwe zou het toch niet laat maken en wij nemen dat meteen aan van deze brave, naar verluidt ook goedgelovige burger. Onze zorgen gaan meer uit naar Gregory,  Maarten, Demy, Piet en Ibi. Hebben jullie (één van) hen gespot op het oranjebal, laat het ons weten.

WIE HAALT ANDRÉ KEMPER OP?

Nee, dit is geen Last Boyscout. Dat zou getuigen van te weinig respect voor de hoofdpersoon van deze post. We hebben het over André Kemper. Een van de beste amateurvoetballers van de afgelopen tien jaar. Kemper vertrok ruim een maand geleden met de stille trom bij zijn IJsselmeervogels. Bij deze club vierde hij zijn grootste successen. Een mooi en gepast afscheid was hem echter niet gegund. Geplaagd door blessures en potjes in het tweede, hield Andrélon de eer aan zichzelf. Volgens voetbalopzaterdag.com hangt de schaduwspits, die nog niet zo lang geleden opzien baarde, zijn schoenen aan de wilgen.

Ondanks zijn vier jaar betaald voetbal, vergaarde Kemper de meeste roem in de top van het amateurvoetbal. Sinds zijn entree won hij vijf afdelingstitels; eentje met Huizen en vier met IJsselmeervogels. Ook prijken er 2 zaterdagkampioenschappen en dito algeheel kampioenschappen  op zijn CV. Nooit was hij topscoorder, altijd was hij belangrijk. Kemper was het type speler dat tussen de linies speelde. Eentje die anderen beter liet voetballen. Daarnaast is ‘Kempie’ gewoon een goeie gozer die nooit naast zijn schoenen loopt.  En de man houdt van een biertje. Inderdaad, wij zijn fan van André Kemper.

Daarom een oproep aan alle hoofd- en topklasseclubs: voeg de man toe aan je selectie. Niet alleen krijg je daar een schat aan ervaring voor terug, maar je kan ook rekenen op de nodige voetbalhumor. Jonge spelers varen er wel bij en als trainer heb je een prima klankbord. Oké, je moet een wat grotere spiegel aanschaffen zodat de man zijn haar in model kan brengen, dat mag echter geen naam hebben. Of misschien toch wel, namelijk nog wat flessen Andrélon. Maar dan ben je ook echt klaar. Onze zegen heb je.

ROY IS UITGESPOOKT

Maandag maakte Roy Makaay bekend te stoppen met voetballen. Hij vond het welletjes na de bekeroverwinning op Twente. Na drie seizoenen Feyenoord wordt hij trainer op Varkenoord. Het voetbal neemt dus afscheid van een doelpuntenmachine. Een afmaker, een sluipmoordenaar. Niet voor niets noemden ze hem in het land van de mooiste bijnamen Das Phantom. Wedstrijden onzichtbaar, altijd scorend. Tijdens zijn laatste seizoen bewees de geboren Wijchenaar bovendien een modelprof te zijn. Hoewel Been hem regelmatig de voet dwarszette, viel  er publiekelijk geen onvertogen woord.

Gelukkig was Roy ook een paar jaar actief in Duitsland, Heimat van Der Bomber. Het land waar hij das Phantom werd. Want dat is het mooiste van het Duitse voetbal. De fantastische bijnamen. Bij onze Oosterburen heb je het pas echt gemaakt zodra je een alias krijgt. In Spanje, Italië en Engeland komen koosnaampjes ook veel voor. In Nederland mag dit fenomeen echter geen naam hebben. Vreemd, want onderling gebruiken voetballers ze zeker. Al is het alleen maar omdat het lekkerder backt. Maar beroemde Nederlandse spelers voorzien wij zelden van een tweede naam. Gebeurt dat wel dan zijn namen als de Beer van de Meer en het Lek van PEC niet echt indrukwekkend. Zeker niet als we bedenken dat we hier dezelfde persoon beschrijven.

Helaas kwam Makaay in het Nederlands elftal nooit tot wasdom. De 43 keer dat hij het nationale team diende, scoorde hij slechts 6 maal. Een schraal gemiddelde voor de man die bij zijn clubs zo ongeveer 1 op 2 liep. Wat dat betreft is hij het slachtoffer van het Nederlandse voetbalsysteem. Menig bondscoach stelde hem wel op, maar Roy rendeert niet in ieder systeem. Afgelopen seizoen is daarvan een bewijs. Daarom zijn wij benieuwd of hij de toekomstige spitsen van Feyenoord gaat leren meevoetballen of doelpunten maken. Wij hopen het laatste.

NOS NIET VOOR HERHALING VATBAAR

De NOS was altijd befaamd om haar vakkundige registratie van sportgebeurtenissen. Dat zal ongetwijfeld nog steeds gelden voor evenementen als schaatsen, wielrennen en fierljeppen, maar dat wordt door Voetblah nu eenmaal niet gecoverd. En is, eerlijk gezegd, ook niet aan ons besteed. Als wel fervent watcher van Studio Sport en CL-duels, ergert althans deze Voetblah-scribent zich echter mateloos aan de wijze waarop dit de laatste tijd door de NOS in beeld wordt gebracht. Beter gezegd aan wat juist niet onze ether in wordt geslingerd. Vermoedelijk loopt het begin van dit euvel parallel met het heroveren van de vaderlandse voetbalrechten op Talpa,  in maart 2008.

Ok, het vertrek van Martijn Lindenberg zal hier zeker mede debet aan zijn. Hoe dan ook,  om duistere redenen  is er kennelijk bezuinigd op de herhalingen. De NOS kan klaarblijkelijk niet meer schermen met herhalingsoefeningen. Voor de ware liefhebber en doorgronder zijn herhalingen onmisbaar en van belevingsbelang. Je wilt bevestigd zien wat je intuïtief al vermoedde; kunnen vaststellen dat de speler inderdaad de verkeerde optie koos; dat er wel degelijk meerdere afspeelmogelijkheden waren; dat de 1e aanname inderdaad niet goed was en dat de bal alleen maar die baan en curve kon krijgen omdat hij van richting werd veranderd.

Tijdens de Studio Sport-uitzending van zondag 18 april j.l. is Voetblah begonnen met te turven welke open kansen op herhaling werden gemist. Veel duels, maar de zendtijd was met een vol uur uitgebreid. We zijn echter na twee samenvattingen al gestopt omdat de gemiste kansen voor open doel niet meer te tellen waren. De avond tevoor en later op diezelfde avond demonstreerde de BBC dat zij nog steeds op eenzame hoogte staat qua voetbalbeeldenregistratie. MOTD heeft een feilloos oog voor herhalingswaardige spelsituaties en bezienswaardige invalshoeken. De NOS heeft nog ruim 2 maanden om zich daaraan op te trekken. Anders zal het WK-Voetblah-vizier worden gericht op de BBC of desnoods op de BRT.

ER MOET NOG EEN HOOP GEBEUREN…

Als we kijken naar de opstelling van Oranje die collega Ganzenhoef vorige week opperde, doet dat toch even de wenkbrauwen fronsen. Keeper Stekelenburg staat fier overeind, maar daarna beginnen de zorgen. Van der Wiel blijkt weer een medium te hebben gevonden om zichzelf te kijk te zetten; hij smste verwijtjes naar linksback Giovanni van Bronckhorst over diens geringe inzet tegen FC Twente. Gio is vanwege zijn leeftijd sowieso een zorgenkindje.

Dan het centrum van Ganzenhoef. Boulahrouz (?) maakte geen minuten met VFB Stuttgart, Johnny Heitinga zit in een of andere lappenmand en zal dit seizoen niet meer in actie komen voor Everton. Van Bommel miste weer een beslissende wedstrijd door een schorsing, iets dat Nigel de Jong ook geregeld overkomt. Dit weekend was hij echter wel actief in de bloedeloze 0-0 van Man City tegen Arsenal. Ook Robin van Persie kon daar niets aan veranderen.

Dan de overige goudhaantjes! Wesley Sneijder, geblesseerd. Van der Vaart, einde seizoen. Gelukkig is Robben vooralsnog fit, maar om nou te zeggen dat hij fysiek gezien een zekerheidje is, gaat wat ver. De bank tenslotte, geeft een niet veel beter beeld. Kuijt geblesseerd, Van Nistelrooij (?) geblesseerd, Matthijssen blunderend, De Zeeuw flets en Huntelaar flets. De Nederlandse blikvangers van het weekend zijn/worden niet geselecteerd. Siem de Jong en Clarence Seedorf dan maar? Er moet nog een hoop gebeuren!

WEEKENDPOST: HIMMELHOCH JAUCHZEND

Een van de mooiste momenten van het edele voetbalspel is het maken van een doelpunt. Het geeft je een euforisch gevoel en is de kers op de weekendtaart. Zeker wanneer je niet heel vaak een doelpunt maakt. Maar nog belangrijker is de actie nadat je het net hebt laten bollen. Roger Milla begon er in 1990 mee in Italië. Dat was toen origineel. Inmiddels kennen we na de fopduik nu ook de fopspeen als erg irritant fenomeen. De heupwiegende en in hekken springende mannen zorgen voor vermaak. Slim is het niet altijd. Zo haalde Mike Obiku ooit zijn hand open aan de punten van het hek.

Maar er zijn ook veel spelers die meer ingetogen juichen. Ze wijzen bijvoorbeeld naar boven naar een overleden dierbare. Anderen juichen uit respect niet wanneer zij scoren tegen hun oude club. Dit laatste is een vorm van schijnheiligheid. Alsof je als speler opeens niet meer blij bent als je tegen je voormalige collega’s scoort! Zondagavond spelen Feyenoord en Ajax de eerste wedstrijd in de bekerfinale. Hopelijk wordt er dan ook weer gescoord. Benieuwd op welke wijze dit gevierd wordt. De clubs hebben er de afgelopen week namelijk alles aan gedaan om te zorgen dat de spelers niet nog meer olie op het vuur gooien. Heeft iemand Luis nog op de vingers getikt? Ongetwijfeld zal hij niet zo juichen als Bajram Fetai van Nordsjælland in bovenstaand filmpje. En omdat er geen supporters van de andere ploeg zijn hoeft hij dit ook niet te vrezen.