KONINGSKOPPEL

We kennen in de voetballerij allerlei soorten koppels. Zoals daar zijn het centrale duo, het thans trendy breekijzerduet op het middenveld (Bommel/Jong, Busquets/Xabi Alonso, Enoh/Zeeuw), maar bovenal het spitste duo: het koningskoppel. Om maar aan te geven welke plek er het meest toe doet en het volk het meest aanspreekt.    

Let wel, het koningskoppel bestaat niet per se uit twee pure spitsen. Ook het 4-3-3 kent haar vorstenpaartjes, zoals Toivonen/Berg. Maar uiteraard is het 2-spitsensysteem als geschapen voor Het Koninklijk Paar. Met The Royal Box  als operationele ruimte. Forlán/Agüero was het absolute koningskoppel van het afgelopen seizoen. Momenteel hebben we in Nederland Suárez/El Hamdaoui en Janko/Jong. Niet toevallig alle spelend in landen met een koningshuis. De Republikeinen zijn blijkbaar solistischer.    

Maar alle gewezen en bestaande koningskoppels vallen in het niet bij een weliswaar niet actief, doch desalniettemin vorstelijk paar: NEC-spits Björn Vleminckx en spitsentrainer Patrick Kluivert. De bolle blonde Belg  blijkt zeer verguld met zijn beroemde bolle begeleider. Hoe tegenpolig kun je zijn, als mens én als voetballer?! Of zou het zware spitsenleven hen in elkaars armen hebben gedreven? Als Patrick zelfs Björn balvast kan maken en hem eveneens vaker het net doet laten bollen, vormen zij het vleesgeworden koningskoppel.    

ZONDER DE ROES VAN WELEER

Laten we het ondanks de prestaties van Mark Janko, en Frantisek Kubik nog één keer over het WK voetbal hebben. U weet wel: het grootste sportevenement ter wereld waarin ze het ineens voor het vaderland deden. Mét de jongens waar ze het tijdens de gangbare voetbalpraktijk altijd tégen doen.

Het lijkt inmiddels al zo lang geleden dat Robben verzuimde de bal over de voet van Casillas te schieten in plaats van er half tegenaan. Sorry dat we het weer even ophalen maar we dachten dat u het inmiddels wel zou kunnen hebben. Sterker nog, terwijl het pas anderhalve maand geleden geschiedde, voelt het reeds als gevestigde historie: in 2010 speelden wij de WK-finale. Alsof je een videoband van oude WK-momenten bekijkt: verloren van Spanje; das war einmal

Misschien is de tijd zelfs rijp om te doen wat we al een tijdje van plan waren. Om te kijken of ‘ze’ (meaning: de buitenlandse pers) gelijk hadden. Waren we echt zo negatief, zo hard en zo anti? Hadden we geluk, pech of ons moeten schamen? Voetblah wil graag de WK-finale in zijn geheel, objectief  en in alle rust terugkijken zonder de roes van weleer. In dat kader stellen we  twee vragen. 1. Wie heeft er een kopietje? 2. Wie kijkt er met ons mee?

WEEKENDPOST: De Gouden Jongen & De Keizer

Dit weekend gaan ook de laatste Europese voetbalcompetities officieel van start. U zult begrijpen dat wij, na de verloren WK-finale, Spanje even links laten liggen en onze aandacht richten op wat ooit de grootste titatenstrijd ter wereld was: de Serie A.  De runner-up van vorig jaar, AS Roma,  is daar ‘a club to watch’: niet in het minst door de aanwezigheid van De Gouden Jongen en De Keizer.

Francesco Totti mag inmiddels een Gouwe Kerel zijn geworden; zijn brille en doelgerichtheid zijn nog altijd ongeëvenaard bij de Gialloneri. Ook in zijn 19e (!!) seizoen zal Totti dan ook een basisplaats krijgen van trainer Claudio Ranieri die de hegemoni van Inter in de Supercoppa reeds succesvol betwiste (3-1 winst).

Of Totti in de aanval gezelschap krijgt van Leite Ribeiro Adriano (aka Keizer Obesitas) is nog de vraag. Krachtmens Julio Baptista en de Servische Lamborghini-rijder Mirko Vučinić zijn vele malen fitter en ongetwijfeld intelligenter dan de gevallen Braziliaanse ster. In de openingswedstrijd tegen promovendus Cesena zal Adriano zeker niet spelen, maar ondanks alles zullen we niet verbaasd zijn als de vechtmachine nog een rol gaat spelen bij het bestrijden van zijn oude liefde Inter. Wesley is gewaarschuwd!

DE GENEALOGIE VAN DE SUIKEROOM (2)

Welkom bij het vervolg op onze vorige vrijdagpost. En welkom bij de tweede beschrijving van ons nieuwe projectje. We hebben namelijk een fenomeen in de smiezen: het fenomeen van de suikeroom in het amateurvoetbal. Vorige week benoemden wij twee types binnen dit genre: de buitenregionale investeerder (zie: Jordania) en de binnenregionale fan met teveel geld (zie: Dirk). Vandaag beschrijven we de ontwikkeling van een dorpsclub die wordt overgenomen door één van hen. Men neme een wat megalomaan type dat zijn oog laat vallen op een willekeurige club in een willekeurig dorp om als speeltje te fungeren.

Liefst speelt deze club zo laag mogelijk, zodat het relatief eenvoudig is om snel progressie te maken. Er wordt aanvankelijk geïnvesteerd in slechts één ding: het aantrekken van spelers. Dit houdt meestal in dat een aantal dertigers met hoofdklasse-ervaring voor tienduizend euro per jaar en een autootje het bestaande elftal komen aanvullen, waardoor van klasse 4 naar 3 gepromoveerd kan worden. Het volgende jaar wordt het contingent betaalde krachten aangevuld met wat jongere types die het smaldeel clubjongens reduceren tot slechts een paar procent. Ook in jaar 2 wordt gepromoveerd van klasse 3 naar klasse 2.

Inmiddels begint de vijfde colonne (oud-bestuursleden, het tweede elftal en de voormalige vlagger) wat te morren, maar ach, het kampioenschap (en het bier) vergoeden veel. De influx van weer een zwik onbekende spelers, plus een derde kampioenschap op rij wordt als vanzelfsprekend ondergaan. In de eerste klasse stokt echter de voortuitgang. Aldaar betaalt eigenlijk elke club en is het niveau voor de hoofdklassedertigers van weleer inmiddels te hoog. Ook blijkt de oude accomodatie te wensen over te laten en begint het geringe aantal toeschouwers schril af te steken bij de rest. Er ontstaat wrevel in de selectie en het seizoen eindigt met een vierde plek in de rangschikking. De suikeroom merkt voor het eerst dat er achter zijn rug om geklaagd wordt en komt tot de conclusie dat ze hem eerder kwijt dan rijk zijn.

Het komende jaar wordt cruciaal in het voortbestaan van de club. Als er nogmaals wordt gepromoveerd, zal de trots het winnen van de scepsis, maar bij voortdurende stagnatie op subtop-amateurniveau gaat de lol er snel vanaf. De spelersgroep ontbeert clubliefde, de supporters en het bestuur worden nostalgisch en de suikeroom voelt zich miskend. Aan het einde van het seizoen verdwijnt de zak geld van het toneel en moet een veredeld B-elftal de club gaan redden. Wat volgt is een vrije val naar klasse 3 of 4 en de leedvermakelijke hoon van de regio. De suikeroom heeft een nieuw projectje gevonden: het importeren van goedkope luizenkammen uit Zuid-Amerika. Inmiddels verkrijgbaar bij de Etos in het dorp.

OPONTHOUD

Beste trouwe en vooral vroege lezers: de post van vandaag is door omstandigheden wat later dan u van ons gewend bent. Wij stellen al het mogelijke in het werk om dit onrecht tijdig te herstellen. Onze excuses hiervoor en wij hopen dat de kwaliteit van de post het wachten ruimschoots zal compenseren.

ZON vs ZAT en HOOFD vs TOP

Natuurlijk zijn wij als Neerlands voetballiefhebber erg tevreden over de prestatie van de Amsterdammers. Natuurlijk is het ook de moeite waard om daar iets over te schrijven. Maar ach, dat laten we maar over aan de .nl van nu, vi en voetbalzone. Liever schrijven we wat over de bekerronde die gister op het programma stond. In vele gevallen namen topklassers van de zondag  het op tegen hun broeders van de zaterdag of speelden zelfs tegen kleinere broertjes uit de hoofdklasse. Interessant om eens te kijken wat nu eigenlijk de verschillen zijn. Is zaterdag daadwerkelijk beter dan zondag? En zien we al een verschil tussen een top- en hoofdklasser?

Eerst de strijd tussen de beide topklassen. In totaal waren er acht clashes tussen zaterdag en zondag. Opvallend genoeg blijkt de zondag de zaterdag bij vlagen te overklassen. Maar liefst vijf zondagploegen trokken aan het langste eind, tegenover drie zaterdagploegen. Daarbij springen de uitslagen EVV – Vogels 2-1 en Hollandia – Harkema 4-2 in het oog. Alleen Spakenburg, JVC en Flevo Boys hielden de zaterdagse eer hoog. Vaak ook nog met de hakken over de sloot. Ok, het is scorebordjournalistiek, maar feiten liegen niet. De zondagtop heeft vooralsnog  meer klasse dan de zaterdagpiek.

Alhoewel. Kijkend naar de hoofdklassers die de topklassers te kijk hebben gezet, komen we uit op een totaal van vijf. Van die vijf ploegen wonnen vier zaterdaghoofdklassers van topklassers uit de zondag. Alleen zondaghoofdklasser Deurne wist, geheel verrassend, zaterdagtopklasser Barendrecht te verschalken. De zaterdaghoofklassers Noordwijk, ACV, SDC Putten en Kozakken Boys wisten respectievelijk FC Lienden, Quick ’20, Argon en AFC te verslaan. Vooral de Boys uit Werkendam maakten gehakt van de laatste kampioen uit de zondaghoofdklasse A,  getuige de uitslag van 6-1. Dus welke is de favoriete amateurvoetbaldag van uw weekend? Zegt u het maar..