KRONIEK VAN EEN VOETBALAVOND

Op het moment van schrijven is het rust tijdens de wedstrijd Tottenham-FC Twente. Zojuist zag ik Rafael met enig gevoel voor drama – hij had zijn shirt in zijn mond - teleurgesteld gangmaken naar de kleedkamer van het legendarische White Hart Lane. Een gangmaker was hij de eerste helft inderdaad. Aan alles is af te zien dat Raf wil slagen. Toch ben ik er niet uit of hij nu echt zo goed speelde als men beweerde. Er wringt iets. Niet omdat hij die pingel miste. Nee. Hij wil te graag. Dat zie je aan de manier waarop hij de bal vraagt. Dat gaat niet op een natuurlijke manier. Let maar eens op. Rafa vraagt altijd de bal met zijn handen. Zo van, geef hem alsjeblieft aan mij. En dat heeft hij niet nodig.

We zijn twee minuten bezig in de tweede helft en Van der Vaart haalt zijn gram. Hij laat zien geraffineerder te zijn dan Wout. Het duwtje was slim en precies genoeg. Een kwartier later mag echter blij zijn dat hij niet zijn tweede gele kaart krijgt. Theo appelleert nog. Twente maakt overigens uit die vrije trap de aansluitingstreffer. Maar de waarschuwing blijkt aan dovemansoren gericht. Raf laat zien dat hij inderdaad te graag wil en gaat veel te hard het duel op de middenlijn aan. Met een terechte tweede gele kaart als gevolg.

Ondertussen worden de Tukkers zwaar benadeeld door Hauge (en zijn vier assistenten). Waar de Londenaren welgeteld drie kadootjes krijgen, gaat de bal niet op de stip wanneer Crouch overduidelijk de bal met de hand toucheert. Verder valt op hoe erbarmelijk de trap van Gomes is. Dat zoiets kan op dit niveau! De sympathieke Braziliaan weet het nog aardig te verbloemen door elke bal uit te gooien in plaats van te trappen.  Hij komt er even ver mee. Conclusies van de  avond: Raf wil (veel) te graag; Gomes kan niet schoppen; Douglas is niet goed genoeg voor Oranje en het is jammer voor Engeland dat Gareth Bale een Welshman is.

WELDOENERS EN BOOSDOENERS

Onze nationale voetbalknuffelbeer opende gisteren in de Eindhovense wijken De Bennekel en Doornakkers zijn eigen Ruud van Nistelrooy Academy. Het zijn wijken waar je eerder tegen een achterstand aanloopt dan dat je er een vogelaar zult spotten. Waar de allochtoon is gezet, maar wat evenzeer weer de kracht van deze wijken is. Of dat door de aanstaande regering nog wordt gedoogd, is echter zeer de vraag. Gelukkig hebben we nog mannen als Ruud. En dan niet dat gulle lid van het WK-bid.

Tegelijkertijd dient zich het vraagstuk aan van de wel- annex boosdoener onder de voetbalgroten der aarde. Hoe komt het dat de een (Garrincha, Best, Maradona, Gascoigne, Rooney?) zichzelf nagenoeg of geheel te gronde richt en de ander (Pelé, Beckenbauer, Bobby Charlton, Cruijff, Seedorf, Van Nistelrooy) zich ten dienste stelt van de (voetbal)maatschappij? En dan moet je nog onderscheid maken tussen de eerste en de laatste drie. Want het altruïstische gehalte van de Nederlandse tak mag wat hoger worden ingeschaald. Ook al wordt zelfs het goede doel soms gemist.

Sociaalculturele, etnische en intellectuele elementen zullen ongetwijfeld een rol spelen. Het cliché van sterke benen en weelde doet wellicht nergens vaker opgeld(!) dan in deze jungle van parasitisme, winstbejag en verleiding. Maar wie had van geldwolf Cruijffie ooit verwacht dat ie zou evolueren van verbaal virtuoze verbeteraar tot vrijgevige voorvechter van verbeteringen? Ook al blijft het zo Cruijffiaans als het ontwijken van stevige tackles. Clarence en ook Ruud, zij het in minder megalomane mate, zijn als weldoener in de wieg gelegd. En die wieg stond waarschijnlijk op stabielere grond dan die van Garrincha en kornuiten. Of zijn er minder Freudiaanse verklaringen? Voer voor voetbalpsychotherapeuten.

Ps. Onze publieksspeler is op vakantie. Deze post is dan ook van de hand van Mazuro, terwijl we ons gisteren dus mochten verheugen op onze eerste lezerspost.

BLUFPOKER!

Voetbal een psychologisch spelletje? Wie zal het zeggen! Het feit blijft wel dat, als je laat zien dat je de beste bent of dat uitstraalt, er altijd ontzag voor je is. Neem nou het Ajax van de mooie jaren onder meneer Van Gaal, dat in 1995 voetbal speelde van een andere planeet.  Waarbij iedereen van de mat werd getikt, of dat nou in Bernabeu of in de sfeervolle De Meer (wat missen wij deze voetbaltempel!) gebeurde.

Een ploeg, onaantastbaar! Tegenstanders die de wedstrijd liever overslaan omdat ze weten dat er niks te halen valt. Spelers die uitstralen dat ze plezier hebben, omdat ze weten dat ze de besten zijn en dat vervolgens tentoonspreiden op ieder biljartlaken of knollenveld. Supporters die bij ieder balcontact van hun idolen op het puntje van hun stoel zitten omdat zij weten dat er iets moois gaat gebeuren. Geen medelijden, maar gewoon je tegenstanders een rondo van 90 minuten laten lopen. Daar gaat het om.

Neem het huidige FC Barcelona van señor Guardiola: een ploeg net zo uniek! Oké, zij hebben de spelers, maar dan nog! Die heeft Real Madrid ook, maar daar zie je geen plezier, teveel ego’s. Terwijl bij Barça de ene tegenstander na de andere wijze voetballessen krijgt vanaf de planeet Catalonië. Niet alleen zijn ze de besten en laten dat zien, ze stralen dit ook uit! Dus psychologie of niet:  Ajacieden/Tukkers, dinsdag en woensdag de borsten vooruit, koppies omhoog en laat zien wie de baas is! Veni Vidi Vici.

LICHTEND VOORBEELD

BREKEND! Afgelopen nacht is bekend geworden dat de UEFA en de FIFA vanaf komend seizoen het voorbeeld van de Nederlandse KNVB gaan volgen in casu het straffen van noodlijdende clubs. Het Hollandse Model met categorieën van financiële gezondheid, gekoppeld aan het met minpunten starten aan de competitie, blijkt intensief te zijn gevolgd door voetbalbazen Michel Platini en Sepp Blatter.

Geheim overleg tussen genoemde heren en afzwaaiende KNVB-directeur Betaald Voetbal Henk Kesler heeft geresulteerd in een houtskoolschets aangaande strafpunten voor een groot aantal Europese (top)clubs. Platini en Blatter zijn naar verluidt overeengekomen de regeling toe te passen op zowel nationale competities als internationale competities zoals de Copa Libertadores (Zuid-Amerika) en de Champions League (Europa).

Blatter verklaarde in een eerste reactie verheugd te zijn over het akkoord en zei ervan overtuigd te zijn dat de regeling de voetbalsport “eerlijker en rechtvaardiger te maken”. Platini liet optekenen dat hij zich al jaren stoorde aan de “scheve verhoudingen in het mondiale topvoetbal”. Beiden prezen preses Kesler om zijn visionaire oplossing en gedurfde manier van ingrijpen. Kenners zijn het erover eens dat het akkoord voor clubs als Real Madrid, Barcelona en Manchester United de doodsteek kan betekenen. “Deze regeling zet de mondiale voetbalverhoudingen volledig op z’nkop; ik durf niet te voorspellen wie volgend jaar de Champions League gaat winnen”, verklaarde een verbouwereerde René van der Gijp in een eerste reactie.

WEEKENDPOST: Ook Jappen kunnen een balletje trappen

Afgelopen woensdag zagen we een nieuwe cult-Jap schitteren auf die Deutsche Fernseher. Dit deed hij vandaag tegen Skt. Pauli nog eens dunnetjes over: een schitterende assist en een doelpunt. Shinji Kawaga, kortom,  heeft de zwartgele harten van Dortmund gestolen na zijn twee goals in de Kohlenpott. Kawaga is een typisch Aziatische speler zonder poespas. Een beschaafde en begaafde voetbaltelg. Die Borussen pikten Kawaga voor enkele miljoenen op uit de J-League bij Cerezo Osaka.

De laatste jaren wagen steeds meer Aziatische voetbalprofs de overstap naar de Europese competities. In onze eigen Mickey Mouse-competitie hebben we mogen genieten van Shinji Ono en Keisuke Honda. Laatstgenoemde maakte een zeer verdienstelijk debuut afgelopen Champions League-seizoen met CSKA Moskou. Daarna(ast) was hij een van de revelaties tijdens het WK.  Toch zijn twee absolute toppers hen voorafgegaan, waarvoor wij zeer veel bewondering hebben.

Ten eerste de in Schotland alom gerespecteerde Nakamura. Eigenlijk is het ongelooflijk hoe deze pientere, flitsende Jap zich staande hield tussen al die Schotse wildebrassen. Wij betreurden het dan ook ten zeerste dat Nakamura verkaste bij Celtic om een Spaans avontuur aan te gaan. Maar onze absolute held blijft Serie A’s superstar Hidetoshi Nakata. Hij speelde in de periode ’98 t/m ’05 voor Perugia, AS Roma, Parma, Bologna en Fiorentina. Of Japanners nu wel of niet presteren, het blijven zeker in eigen land helden wanneer zij in de Europese top meedraaien. En terecht zijn hoop en blik gevestigd op de nieuwe lichting onder leiding van Honda en Kawaga!

WK 2014 TIP: Marokko

We gaan niet beloven dat we vanaf heden vaker tips uitdelen voor het WK 2014, maar eentje willen we u alvast aan de hand doen. Met trainingsvelden als deze en met publiek als dit, moet het namelijk wel goed komen met onze vrinden uit Marokko. Zeker nu nieuwbakken bondstrainer Erik Gerets (op zijn Brabants/Vlaams uitspreken aub!) heeft ontdekt dat ie al die eredivisie-middenmotervoetballers gewoon blind moet selecteren! 
 
Tuurlijk, Aissati, El Akchaoui, El Ahmadi, Assaidi en El Hamdaoui zullen wat moeten wennen aan de voetbal- en verblijfsmores te Tanzania, Congo en Djibouti. Maar hun gezamenlijke missiegevoel zal de koudwatervrees snel doen verdwijnen. Bovendien bleek de gemiddelde eredivisievoetballer zich op het afgelopen WK prima staande te houden en doen bovengenoemde heren echt niet onder voor ervaringsdeskundigen als Holman, Salcido, Rommedahl of Tioté.      

Maar laten we vooral niet vergeten dat de selectie van ons meest prominente immigratieland, naast genoemde Kaasmocro’s, twee echte sterren herbergt. Mbarak Boussoufa is al jaren de beste aanvaller in de Jupiler League van onze Zuiderburen, terwijl Marouane Chamakh heden ten dage belangrijker is voor Arsenal dan Robin van Persie.  Enige detail dat Gerets niet moet vergeten is de kunstgraspleintjes van Geuzenveld en Osdorp af te romen; daar ligt het voorland van het succes.    

 PS. Marokkaans-Hollandse vlag gemaakt door Boomerang.