Onze nationale voetbalknuffelbeer opende gisteren in de Eindhovense wijken De Bennekel en Doornakkers zijn eigen Ruud van Nistelrooy Academy. Het zijn wijken waar je eerder tegen een achterstand aanloopt dan dat je er een vogelaar zult spotten. Waar de allochtoon is gezet, maar wat evenzeer weer de kracht van deze wijken is. Of dat door de aanstaande regering nog wordt gedoogd, is echter zeer de vraag. Gelukkig hebben we nog mannen als Ruud. En dan niet dat gulle lid van het WK-bid.
Tegelijkertijd dient zich het vraagstuk aan van de wel- annex boosdoener onder de voetbalgroten der aarde. Hoe komt het dat de een (Garrincha, Best, Maradona, Gascoigne, Rooney?) zichzelf nagenoeg of geheel te gronde richt en de ander (Pelé, Beckenbauer, Bobby Charlton, Cruijff, Seedorf, Van Nistelrooy) zich ten dienste stelt van de (voetbal)maatschappij? En dan moet je nog onderscheid maken tussen de eerste en de laatste drie. Want het altruïstische gehalte van de Nederlandse tak mag wat hoger worden ingeschaald. Ook al wordt zelfs het goede doel soms gemist.
Sociaalculturele, etnische en intellectuele elementen zullen ongetwijfeld een rol spelen. Het cliché van sterke benen en weelde doet wellicht nergens vaker opgeld(!) dan in deze jungle van parasitisme, winstbejag en verleiding. Maar wie had van geldwolf Cruijffie ooit verwacht dat ie zou evolueren van verbaal virtuoze verbeteraar tot vrijgevige voorvechter van verbeteringen? Ook al blijft het zo Cruijffiaans als het ontwijken van stevige tackles. Clarence en ook Ruud, zij het in minder megalomane mate, zijn als weldoener in de wieg gelegd. En die wieg stond waarschijnlijk op stabielere grond dan die van Garrincha en kornuiten. Of zijn er minder Freudiaanse verklaringen? Voer voor voetbalpsychotherapeuten.
Ps. Onze publieksspeler is op vakantie. Deze post is dan ook van de hand van Mazuro, terwijl we ons gisteren dus mochten verheugen op onze eerste lezerspost.
voetblah
maarten217
mazuro
allardganzenhoef
publieksspeler
plaatselijkefc
decatalaan
Gelukkig hebben we nog voetballers die tijdens en na hun carriere klaar staan voor de medemens.
Dit artikel is me uit het hart gegrepen.
Grote klasse voor de aandacht.
Ik zag het stuk over de Academy van Ruud van Nistelrooij gisteren in het Eindhovens Dagblad staan.
En juist in de wijken de Bennekel en Tongelre.
De Eindhovense burgemeester was diep ontroerd.
In 3 jaar is er 100.000 euro door de postcodeloterij beschikbaar gesteld.
En Van Nistelrooy heeft goede trawanten om hem te steunen want natuurlijk gaan er dingen fout bij zo’n project.
Johan Cruyff is niet alleen een fenomeen in het veld(nog steeds) maar ook daarlangs.
De aangelegde veldjes van de Cruijfffoundation bewijzen iedere dag hun waarde.
En Johan stond inderdaad bekend als een geldwolf.
Hij wilde de vetste contracten en kwam niet voor minder,’
Hij onderhandelde met de KNVB over de premies.
Maar ik kom tot de conclusie ,en dat is geen voer voor psychologen, dat hij sociaal is geworden.
Ik denk dat hij navolging krijgt…….Clarece Seedorf is er een maar er komen er nog veel meer.
In principe zijn de profs, de grootverdieners, het ook verplicht.
Zij hebben in hun carriere zoveel meer gehad dan de jongelui in de Bennekel en Tongelre.
Ze mogen iets terugdoen voor hun dikbetaalde voetbalcarriere.
Zo moet Roy Beerens, de dikbetaalde speler van Heerenveen, de varkenshouderij in de Kempen uit het slop halen.
Dat is zijn ding voor de maatschappij.
Dat spelers als George Best het geld verzuipen en spenderen aan andere minder sociale zaken was van een andere tijd.
Dat zie je nu minder.
De spelers worden binnen de club allemaal maatschappelijk begeleid.
Maar wederom Ruud geeft een prachtig voorbeeld omdat hij bij Margriet ooit ook de kans heeft gekregen.
Al komt er maar eentje door uit zijn Academy!!!!!!!!!!!
Beide categorieën hebben hun functie. Ook de ‘boosdoeners’ die vaak om begrijpelijke redenen de weg zijn kwijtgeraakt, houden de media en dus het publiek (of vice versa?) bezig. Bovendien is de (ongewilde) functie van de ‘gevallenen’ dat ze aanstormende, dromende talenten een spiegel voorhouden en attenderen op de valkuilen van beroemdheid. Dat met name de Hollandse ‘weldoeners’ overeind blijven, heeft waarschijnlijk van doen met onze volksaard die wars is van hoogdravendheid en blinde adoratie. Daarvoor moeten we dan weliswaar sympathieke, maar wat saaie vedetten én toch ook vaak té weinig waardering voor grote prestaties op de koop toe nemen.
“Het zijn wijken waar je eerder tegen een achterstand aanloopt dan dat je er een vogelaar zult spotten. Waar de allochtoon is gezet, maar wat evenzeer weer de kracht van deze wijken is. ”
Mazuro is weer lekker bezig!
Maar wel onnavolgbaar, toch?
Heeft onze Melvinsider en ervaringsdeskundige ook nog inhoudelijk iets te melden?