DE MAN VAN HET JAAR? (5): Sepp Blatter

2010 was het jaar waarin we weer een beetje van de Eredivisie zijn gaan houden. Het jaar van de zeldzaam spannende seizoensontknoping, waarin het verrassende FC Twente aan het langste eind trok. Het jaar ook van Andrés Iniesta, José Mourinho en Wesley Sneijder. Maar bovenal het jaar van het WK voetbal, dat bol stond van spanning, sensatie en voetbalvreugde. We hebben gelachen om Don Diego die, in aanloop naar de kwartfinale, een training leidde met sigaar in de mond. We genoten van het Spaanse positiespel, dat z’n oorsprong kent in de Nederlandse voetbalschool. En ondergetekende kijkt met gepaste trots terug op de prestatie van onze eigen jongens.

Maar boven alles stond het WK voetbal 2010 in het teken van een Onemanshow. Een klassieke vertoning van machtswellust en dictatuur. Ik heb het over Sepp Blatter, een voormalig ijshockeyer uit Zwitserland, die via de achterdeur de volmacht kreeg over de door ons zo geliefde sport. Deze man schoof Zuid-Afrika op frauduleuze wijze het WK in de schoenen, omdat hij veronderstelde dat het voetbalspektakel er ontwikkeling zou brengen. Het bracht Zuid-Afrika echter voornamelijk leegstaande stadions en torenhoge schulden.

Daarnaast was er het incident tijdens de wedstrijd Duitsland – Engeland. De achtste finale wordt voornamelijk nog herinnerd vanwege de geheel onterecht afgekeurde goal van Frank Lampard, waardoor Engeland eruit vloog. “Geen tv-beelden zolang ik FIFA-preses ben”, luidde direct het verachtelijke vonnis van meneer Blatter. Er volgde een ongekende hetze tegen zijn regime. Een mondiale campagne die niet gewonnen kon worden. En hier staan we nu: bijna zes maanden verder en de beste man heeft alles overleefd, zonder ook maar een concessie gedaan te hebben. Sepp, fijne vent die je bent, met flinke tegenzin nomineer ik je tot man van het jaar. Je invloed was immers nog nooit zo groot. 2010 was jouw jaar, laat 2011 het onze zijn.

DE MAN VAN HET JAAR? (4): Harm van Veldhoven

Mazuro‘s man van het jaar komt uit deze regionen. Het Zuiden des lands welteverstaan. Eigenlijk heeft ie een dubbel paspoort en is als zodanig dus ongewenst in de ogen van de, voor velen, politicus van het jaar. Bovendien heeft Harm ook nog eens de geboorteplaats van driekwart der Voetblah-redactie achter de hand. Van Veldhoven dus. Deze geboren Luyksgestelnaar, maar getogen Vlaming, werd aanvankelijk verguisd en geridiculiseerd. Toegegeven, hij maakte publicitair bij gelegenheid geen sterke indruk. Nochtans bleef hij zichzelve en dus allesbehalve een bijdehante geinponem. En dus viel hem slechts hoon – en nog erger – meewarigheid ten deel.

De combinatie van een zachte g met een alledaags uiterlijk is koren op de molen van de meute gijpgrappig gispende columnisten en analisten. En van sommige coachende ‘collega’s', zoals Gertjan Verbeek, die einde vorig jaar Harm publiekelijk enkele verbale uppercuts verkocht. De Nederbelg bleek echter geenszins uit het veld geslagen, sterker nog: hij sloeg ongenadig hard terug. Maar dan in de enige ring waar dit thuishoort: het voetbalstadion. Hij kreeg zijn selectie aan het voetballen, beter gezegd, het ging lopen. Want Roda JC is een team van lopers. Geen doelloze dravers, maar slimme doch onvermoeibare  lopers, met onze Harm steeds aan zet.

Van Veldhoven trekt geen lange neus voor de camera, haalt niet zijn gram in de pers, maar dient zijn credits-arme critici op de enige juiste wijze van repliek. Met aanvaardbaar voetbal en crescendo resultaat. Evenzoveel puntjes, met ‘n wedstrijd minder, als Verbeek heeft vergaard met een aanzienlijk duurdere selectie. Een alleszins verdienstelijke 6e plek in de huidige stand. Meer dan voldoende credits voor een noemenswaardige nominatie in de ratrace voor Voetblah-man van het jaar. Harm van Veldhoven: de witte raaf onder de voetbaltrainers.

DE MAN VAN HET JAAR? (3): Theo Janssen

De derde in dit rijtje is één van de weinige goede Nederlanders die nog in de Eredivisie actief zijn. Of dit na de winterstop ook zo is, weten wij nu nog niet, maar de signalen van wel worden sterker. Theo Janssen, want daar hebben we het over, begon het jaar met een schorsing doordat hij in november 2009 onder invloed een ongeluk veroorzaakte. Terecht werd Theo geschorst. Maar wat hij in de 11 maanden daarna op het veld liet zien, was weergaloos.

Hij werd voor het eerst in zijn carrière en de historie van Twente kampioen van Nederland. De man met de gouden linker, die enkele jaren geleden al door Aadje Afkoopsom in verband werd gebracht met Oranje, won eindelijk een prijs. Maar de tweede helft van 2010 was voor Theo nog veel mooier. De plek die Kenneth Pérez achter liet als creatieve man, werd door de Arnhemmer feilloos en zelfs beter opgevuld. Goals, assists, zijn debuut in de Champions League en Oranje. Alles wat deze kleurrijke man sinds deze zomer aanraakt, verandert in goud.

Uiteraard gaan er dientengevolge geruchten dat Theo de Tukkers gaat verlaten en dat hij slecht zou liggen in de groep. Wij geloven best dat de man een gebruiksaanwijzing heeft. Maar wij houden ook van dit soort anarchistische types. Iemand die met droge ogen tegen Dennis van der Geest zegt dat af en toe een sigaretje roken niet van invloed is op zijn prestaties. Je moet het durven en uit Theo zijn mond klinkt het nog logisch ook. Hopelijk maakt hij deze winter of anders de volgende zomer een mooie stap naar het buitenland. Duitsland zou niet gek zijn voor iemand die opgroeide in het oosten van het land. Maar wij hopen natuurlijk op Engeland. Want iemand als Barclay Theo hoort thuis in het land waar vele levensgenieters het schopten tot de wereldtop.

MAN VAN HET JAAR?(2): Luis Suarez

Onze tweede nominatie was het gehele jaar de meest besproken Ajacied. In eerste instantie om zijn ongelooflijke productiviteit. Suárez speelde de vorige voetbaljaargang 33 competitiewedstrijden. De man maakte daarin 35 goals en assisteerde ook nog eens 17 keer. De eerste seizoenshelft van dit seizoen speelde El Pistolero 10 wedstrijden en maakte daarin 7 doelpunten en gaf evenzoveel assists. Tussendoor maakte hij ook nog eens 3 goals op het WK.

Deze ongekende productie zorgde ervoor dat Suárez in de zomer minimaal 30 miljoen euro moest kosten. Daarbij werd het kampioenschap van Ajax zelfs aan zijn aanblijven opgehangen. Tot ieders Amsterdamse opluchting bleef Suárez. En in de hoofdstad rekende men zich al rijk. Een kampioenschap en een recordtransfer zouden hand in hand gaan. Dag Rotterdam. Niets bleek minder waar.

Een klein half jaar verder geeft Suárez aan uitgeleerd te zijn in Nederland. Het lijkt de inleiding te zijn van een vertrek van Het Konijntje uit Amsterdam. Want inmiddels is Luis allesbehalve onomstreden. Zijn transferwaarde heeft hij eigenhandig gehalveerd en ook zijn positie in het team staat ter discussie. Met Frank de Boer aan het roer lijkt bovendien een nieuwe wind door Amsterdam te waaien. Zo sluit Ajax 2010 in stijl af: met Luis Suárez als meest besproken man. Terechte nominatie dus.

DE MAN VAN HET JAAR? (1): Rafael van der Vaart

Het laatste voetbalweekend van het jaar stond grotendeels in het teken van drie nieuwsfeiten. 1. Ibrahim Afellay stak zijn duim omhoog bij het logo van FC Barcelona. 2. In Engeland werd gevoetbald op Boxing Day, terwijl hun collega-profs eindelijk vakantie vierden. 3. De kranten blikten en masse terug op het afgelopen jaar waarin het WK vanzelfsprekend een grote rol speelde.

Gek genoeg werden we bij het kennisnemen van deze nieuwsfeiten steeds geconfronteerd met dezelfde man. In het geval van Boxing Day was dat niet zo vreemd:  Rafael van der Vaart markeerde zijn rentree met 2 goals voor Spurs tegen Aston Villa. Wat betreft nieuwsfeit 3 lijkt Vaart niet de meest voor de hand liggende associatie, maar op de foto’s van het beslissende finaledoelpunt is het toch echt VdV die met aanvoerdersband de vergeefse tackle richting Iniesta maakt. Bovendien mochten wij in diverse interviewbijlages lezen over het roerige leven van zijn bovenmodaal mooie en bovengemiddeld intelligente vrouw Sylvie.

En warempel, ook bij de ietwat onwennige presentatie van Afellay moesten we denken aan Rafael. Branievol sprak hij bij zijn Real-entree  wat zinnen Spaans; zijn Iberische familieleden werden breed uitgemeten in de landelijke pers. Als Afellay bovendien zoveel karakter toont als Rafael en diens immense  populariteit bij de supporters kan evenaren, dan komt het wel goed met hem. Is Rafael van der Vaart hiermee de man van het jaar? Dat weten we niet helemaal zeker, maar feit is wel dat hij een welbespraakt, welgemanierd en bovenal succesvol rolmodel is voor het Nederlandse voetbal.

De laatste week van 2010 zal dus in het teken staan van de Voetblah-man v/h jaar.  Daarbij zijn uw suggesties natuurlijk van harte welkom.

KERSTWEEKENDPOST: BOXING DAY

Morgen is het weer zover, de traditionele Boxing Day op tweede kerstdag. Toen ik vanmorgen ontwaakte uit mijn diepe winterslaap, begon ik me af te vragen waar deze term vandaan komt. Heeft het mogelijk te maken met de kater en het voldane gevoel na een stevige maaltijd op kerstavond? Nee, integendeel. Op Boxing Day werd de kerstkist (box) geopend, waarin mensen een cadeautje konden stoppen voor de armen. Maar vanwaar dan de link met voetbal? Tweede kerstdag wordt ook veelal gebruikt om activiteiten te ondernemen met het gezin. Zo worden er op de Britse en Schotse Yarden traditionele vossenjachten gehouden. Heden ten dage is dit uitgebreid met voetbalwedstrijden en paardenraces.

En waarom ook niet? Kerstdagen breng je door met je familie. Om 4 p.m. afspreken bij je familie in Wijk bij Duurstede, lekker met z’n allen gezellig bijkletsen over alle hoogte- en dieptepunten van het afgelopen jaar. Hoe gaat het met je studie? Wanneer studeer je nu eindelijk af? Wat zijn je toekomstplannen? Om 6 p.m. wordt dan eindelijk de pompoensoep geserveerd en om 11 p.m. wordt er gezamenlijk afgesloten met een bakkie pleur en een Tia Maria! Heerlijk lijkt me dat, om 12 p.m. zeggen tegen je vrouw en kinderen dat je naar de pub gaat voor Fish & Chips met je maten. En daarna lekker je frustraties en irritaties uiten bij een match van Queen Park Rangers!

Op 28 december 2003 was ik getuige van een 0-1 overwinning van Charlton Athletic op White Hart Lane. Een draak van een wedstrijd, waarbij het optreden van Paolo Di Canio mij als één van de weinige hoogtepunten ter herinnering is bijgebleven. Of het moet het begin van de wedstrijd zijn geweest, waarbij Frederic Kanouté de bal uit de aftrap teruglegde op Gustavo Poyet, die deze bal vervolgens snoeihard richting linksbuiten de tribune in knalde. De wedstrijd is begonnen! Het gaat uiteindelijk om de sfeerimpressies en die waren om nooit te vergeten. Voor iedereen die geen liefhebber is van een familiebezoek rondom de kerstboom, boek een ticket van een willekeurige Match-of-the-Day!

Bij deze mijn voorspellingen voor morgen. Degene die meer voorspellingen goed heeft dan ik, ontvangt een fles wijn!