The morning after de bittere pil van de ArenA-revolutie laten wij de treurige tragiek voor wat het is. Als het zwartepietenspel eenmaal op de wagen is, getuige de persconferentie van Coronel, vallen de maskers af en worden de betrokkenen net mensen. Als weliswaar Cruijff-adept vrees ik toch dat (het kamp) Jopie zijn hand heeft overspeeld. Toch deed Nico Dijkshoorn in DWDD een aandoenlijk mooie, doch vergeefse poging om de affaire tot de essentie en Cruijff tot het speelse jochie terug te brengen. Onbedoeld sloeg Nico daarmee het brugje naar deze post. Want waarin valt alles wat voetbal zo mooi, ontroerend en aantrekkelijk maakt, beter samen dan in het jochie dat gebiologeerd is door de bal?
Op de video zien we Van Persie junior, modermistisch en o zo des profvoetballers Shaqueel geheten. Hij verschalkt doelwachter pa Robin met een wis en waarachtige dropkick op 5-jarige leeftijd. Geweldig toch! Zie hoe trots en quasi-verbaasd palief zijn vlees en bloed aankijkt. 
Welke voetbalvader herkent dit niet als de conceptie van een evenzo halsstarrige als ijdele droom, waarin zoonlief de hoogste voetbaltoppen bereikt. Maar wij, beter onze kids, hadden nog het geluk dat a) we vielen onder de rubriek miskend talent en b) mede daardoor de primaire, veelbelovende acties van ons wonderkind doorgaans niet door de wereldpers werden vastgelegd. De moderne voetbalprofvader doet er evenwel alles aan om het nageslacht alvast aan de camera en paparazzi te laten wennen.
Die arme Shaqueel van Persie – sorry Robin, maar het bekt van geen kanten – kan dus alvast het borstje natmaken. Nu al maken clubs in het geniep voorcontracten. Binnenkort staat de eerste louche ritsemakelaar aan de deur van de peuterspeelzaal. Hem wacht de eeuwige vergelijking met zijn vader, iets wat Jordi Cruijff (toch is ie daar weer!) de ontoereikende benen heeft doen nemen naar Cyprus. Joshua van Bronckhorst wacht hetzelfde droeve lot, maar dan als dancing star. Waarmee hij de eeuwige vergelijking tracht te omzeilen. Mooi dat Josh nu nog blij verrast is in beeld te zijn. De moraal: heren voetbalprofvaders, zet met jullie uitstraling je eigen kroost in de schaduw, zolang het nog kan. Met excuses, omdat wij met deze post in feite ons eigen standpunt ondergraven.
voetblah
maarten217
mazuro
allardganzenhoef
publieksspeler
plaatselijkefc
decatalaan
Is het niet in en intriest dat zonen met hun voetbalvaders worden vergeleken?
Vooral als het beroemde vaders betreft.
Je doet zo’n menneke zoveel tekort.
Van Persie jr kan nooit zo goed worden als Van Persie sr.
Jordy Cruyff heeft altijd de vergelijking met zijn vader moeten doorstaan.
Kom op waar zijn we dan mee bezig.
Als zoon kun je het beste ontkennen dat je een zoon bent van.
Dat doet mijn zoon ook.
Die wil never nooit vergeleken worden met mij en mijn voetbalstijl.
En terecht want ik hoefde niet trots te zijn.
Bij ons is het andersom.
Ik denk dat voetbalprofs te graag willen dat hun zoon ook zo goed wordt.
Voetballers willen ook alleen zonen want wie wil er nu een dochter in het Nederlands vrouwenvoetbalteam.
Dan schaam je je toch kapot.
Marjan Van Persie of Naomi van Bronckhorst.
God wat was ik blij dat ik een zoon had.
Luka is nog eens een exotische naam en hij kan nog voetballen ook.
Een goede wordt het nooit maar daar geef ik niets om.
De kans dat een zoon van een echte coryfee een topper wordt is eigenlijk wel heel klein.
En dat is in mijn ogen terecht.
Een keer geluk in de familie is genoeg.
2 Grootverdieners binnen bv de familie Kuyt gaat mij te ver.
Wat ik wel boeiend vind is het volgende.
Drie generaties lang een topper voortbrengen/klonen zeg maar.
Je zou bijvoorbeeld iets kunnen doen met het zaad van Robben.
Dat is snel zaad.
Dat wordt ingebracht bij een bv Russische superatlete en dan wachten we het resultaat af.
Wellicht kunnen we met wat genetische manipulatie generatielang toppers kweken.
WEDDEN DAT WE VAN SPANJE WINNEN.?
Wie nemen we nog meer als spermadonor?
Van mij mag Mark van Bommel opdraven.
Wie wilt U nemen?
Pingback: MOET/MAG ROBIN VAN PERSIE DE KONINKLIJKE TROTS EREN? |