Jongstleden zaterdag stond in De Volkskrant op pagina 6 en 7 een artikel van Willem Vissers dat een antwoord pretendeerde te geven op de vraag waarom FC Barcelona de beste ploeg aller tijden is. Vissers repte o.a. over de driehoekjes, de ploeg als perpetuum mobile, Barcelona’s exceptionele techniek en – bij monde van Guus Hiddink – over dat wat we zouden kunnen omschrijven als ‘aanvallend verdedigend jagen’. Allemaal waar natuurlijk; maar de échte noviteit zit hem volgens ons in twee andere dingen.
De opstelling van FCB
Ten eerste is FC Barcelona de enige ploeg ter wereld die zonder centrumspits speelt. Sinds het ontstaan van het voetbal is het aantal spitsen dat wordt opgesteld met ongeveer één per decennium afgenomen, recht evenredig aan een steeds verdedigender wordende speelstijl. Het innovatieve aan Barça is echter dat het juist extreem aanvallend speelt. En daar heeft het dus geen spits voor nodig. Sterker, een kruitvat van creativiteit op het middenveld kan door een (te) aanwezige puntspeler juist niet ontbranden. Alsof je een vinger in de dijk stopt, daar waar alles naar buiten wil vloeien. Zie Zlatan.
Ten tweede haalt Barcelona een van meest basale voetbalwetten van allemaal onderuit; dat je moet eerst vrijlopen om daarna bal te krijgen. De ploeg van Josep Guardiola draait dit juist om: door eerst de bal te krijgen, kun je daarna vrijlopen. Met andere woorden: het inspelen en kaatsen is instrumenteel aan de ruimte die ontstaat. Vanzelfsprekend is de reeds genoemde exceptionele techniek hiervoor een noodzakelijke voorwaarde, maar we hebben het hier wel over een radicale omkering van dat wat onze voetbaltrainers ons al die jaren voorhielden als basisvoorwaarde in het voetbal.
FC Barcelona 2010-2011 is dus de beste ploeg aller tijden omdat het niet alleen Messi heeft, maar ook onze kijk op voetbal fundamenteel heeft veranderd. Ze stellen geen spits op en lopen niet vrij om de bal te krijgen. Hoewel onze Johan natuurlijk wel de trend zette met Oranje ’74 en het eerste dreamteam. Klinkt niet echt logisch, toch? Wat jij Willem?
Ps 1. Aangetekend dient te worden dat Vissers in zijn stuk bovenstaande elementen wel degelijk kort aanraakt.
Ps 2. Zaterdag speelde Barça met Mascherano op de plek van Puyol.
voetblah
maarten217
mazuro
allardganzenhoef
publieksspeler
plaatselijkefc
decatalaan
Niet echt des Voetblahs om mee te deinen op de Barça-hype. Zowat elke krant, website, columnist wijdt een artikel aan dit – het moet gezegd – ongekend fenomeen. Voetblah voegt hier in zoverre iets aan toe dat het de ‘niet-vrijloopkwestie’ aansnijdt. In feite hoeft niemand zich vrij te lopen, omdat men altijd kan en wil worden aangespeeld. De eerste aanname en het steevast ‘juist wegdraaaien’ zijn daarbij cruciaal.
Maar het zonder spits spelen komt toch echt – wel even aangestipt – van Cruijff af. Los van de discussie wie beter was/is (Cruijff/Messi, Oranje ’74/dreamteam 1 of 2) is een gegeven dat Cruijff i.t.t. Messi in het veld meer bezig was met dirigeren, in elk geval meende dit te moeten doen. Het team rondom Messi is hoe dan ook beter (getraind) waardoor hij louter zijn voeten hoeft te laten spreken. Cruijff daarentegen sprak met mond, handen en voeten. Omdat de trainers/trainingen/medespelers nog van minder kwaliteit waren. Let wel: de kwaliteit van medespelers is mede een gevolg/resultaat van kwaliteit trainer/oefenstof.
De trainer Cruijff had in Guardiola ook een dirigent in het veld, maar nu is diezelfde Guardiola de trainer die dit alles middels trainingen (rondo’s, positiespelletjes) zó heeft geperfectioneerd dat Messi (of Iniesta/Xavi) niet in woord en gebaar, maar voetballend dirigeren en excelleren. Dit Barça is het LOGISCHE eind(?)product van een proces dat wel degelijk door Cruijff in gang is gezet. Vraag het maar aan Cruijff en Guardiola zelf.
Pingback: AFELLAY-AI AI AI!! |