Gisteren werd op golfbaan Spaarnwoude het NK Footgolf gespeeld. Een prachtig evenement dat voor een jonge, groeiende sport als mooi uithangbord dient. Iemand die daar aan bijdraagt is Regi Blinker. De oprichter van het blad Life after Football is ambassadeur van de Footgolfbond en geeft op deze manier iets terug aan de sport die hem zo veel heeft gegeven. Het valt hem zeer te prijzen.
Veel clubs in het betaalde voetbal staan op omvallen. Eindhovens en Rotterdams trots kloppen aan bij de gemeente dan wel vage vrienden/kennissen om hun voortbestaan te garanderen. Treuriger wordt deze ontwikkeling als je weet dat de spelerssalarissen het afgelopen jaar zijn gestegen en je het beeld van de playstationde voetballer op het netvlies hebt die het begrip ‘favoriete club’ anders interpreteert dan z’n supporters zich wensen. Clubbinding is ver weg en het lijkt spelers niets te kunnen schelen dat de clubs in problemen zijn, zolang ze hun tonnen maar overgemaakt krijgen.
En dat kan anders. Voetballers moeten donders blij zijn dat ze hun dagen mogen slijten met hun favoriete bezigheid. Wekelijks in een vol stadion, aandacht van de vrouwtjes, de ingang op de hoogste maatschappelijke niveau’s, een niet al te lange werkweek: in combinatie met een modaal jaarsalaris moet het al genoeg zijn voor een gemiddelde eredivisiespeler om de handen mee dicht te knijpen. Er is bovendien tijd om na te denken over hoe je je geliefde sport – waaraan je zo veel te danken hebt – zou kunnen dienen in de toekomst. Op het hoogste niveau zijn er zeker hoopvolle voorbeelden. Laten we hopen dat de inzet van Regi voor z’n favoriete sport de komende jaren ook navolging krijgt op lagere niveau’s.


