Het wordt weer eens tijd iets te schrijven over onze vrienden in het Zeisterbos. Waar wij ons eerder vooral ergerden aan het bondsbureau – logge organisatie, vreemd of geen beleid, slechte website, slechte informatievoorziening, vreemde straffen, enz., enz. – steek ik nu de loftrompet. Bovenstaand filmpje is weliswaar een saaie, grijze powerpoint-presentatie, maar vanwege vormgeving gekoppeld aan inhoud in eerste instantie leuk om naar te kijken. Daarnaast snijdt de inhoud-hout.
Het filmpje behandelt de voetbalvereniging anno 2011. Waar staat zij voor? Wat betekent die voor haar leden? Wat mag de club van haar leden verwachten en hoe zit het met verwachtingspatroon van de leden ten opzichte van de club? In onze consumptiemaatschappij die steeds multicultureler wordt en personaliseert. Waarin bovendien informatievoorziening en faciliteiten steeds belangrijker zijn geworden en de leden (logischerwijs?) meer en meer eisen stellen aan hun vereniging. En vice versa. Een vereniging is echter geen bedrijf, dus kan er door de leden niet worden geconsumeerd. Behalve een biertje in de kantine dan. Dus hoe zit het nou?
Berend Rubingh (de stem die u hoort) benadrukt met bovenstaande constatering een van de basisbeginselen van een vereniging. En juist dit basisbeginsel staat onder druk door de maatschappelijke ontwikkeling. Zij leidt onder het verwachtingspatroon. Daardoor wordt de vereniging gedwongen haar cultuur onder de loep te nemen en te herzien wanneer nodig. Passen de normen en waarden, waarop de vereniging ooit is gebouwd, nog wel bij de huidige leden van de club? Is het antwoord nee, moeten we dan die normen en waarden aanpassen of juist andere leden zoeken? Of moet een vereniging veel duidelijker communiceren waar zij voor staat? De faciliteiten en voorzieningen voor die communicatie zijn immers ruimschoots aanwezig. Interessante discussie. Het woord is aan u.
voetblah
maarten217
mazuro
allardganzenhoef
publieksspeler
plaatselijkefc
decatalaan
