DE SUPERPROMOTER ALS SUPPOOST

Een weekend zonder competitieverplichtingen en uitgeschakeld zijn in de beker creëerde de mogelijkheid om afgelopen weekeinde de Kohlenpotderby te bezoeken. In het Signal Iduna Park traden de Köningsblauwen aan tegen het frisse BVB. De laatste ploeg was beter en won terecht met 2-0. Het was genieten van regisseur Götze en de Braziliaanse reus Santana, met een dubbele panna maker van de tweede goal. Dat de Borussen het goed voor elkaar hebben wisten wij al, maar blijkt ook uit het feit dat die uit Mönchengladbach ook bovenin meedraaien.

Maar naast het voetbal van Borussia was het voornamelijk de sfeer die bijdroeg aan een vermakelijke zaterdag. In de metro kregen we de eerste Flügels uitgereikt van medesupporters. Vervolgens liepen fans van beide kampen gemoedelijk door elkaar rond het stadion naar de Biergarten. Hier geen evenementenpils, maar gewoon bier. In het stadion was de sfeer fanatiek. De fans van Scheisse 04 lieten de voornaam van iedere Borus volgen met een welgemeend Arschloch! Geen nare ziektes, gewoon een mooi klinkend synoniem van klootzak. Gedurende de hele wedstrijd stonden beide groepen achter hun ploeg. Terwijl Huntelaar en co niet bepaald reclame aan het maken waren.

De sfeer deed me denken aan de Superpromoter van Rijn Vogelaar. Een Superpromoter is enthousiast over jouw product of organisatie, deelt dit enthousiasme en met zijn enthousiasme steekt hij anderen aan. Het zijn ideale co-creators en gaan het gevecht aan met hun tegenpool: de anti-promoter. Zij zijn dus eigenlijk de ambassadeurs. Toch maken voetbalclubs in Nederland hier nog te weinig gebruik van voor het bewaken van de sfeer. Ze gaan alleen in gesprek met klagende, rellende supporters, maar betrekken de goeden er te weinig bij. In het Ruhrgebiet zagen we het ultieme voorbeeld. Een blauwe ging na de 2-0 door het lint, maar werd direct gecorrigeerd door een medefan. De supporters reguleerden zelf de sfeer. Deze supporter voelde zich verantwoordelijk en durfde daarom de ander terug te fluiten. Dit moeten clubs stimuleren. Maak iemand verantwoordelijk voor een vak en laat supporters elkaar aanspreken op hun gedrag. Positief gedrag belonen is zóveel effectiever dan negatief bedrag straffen. Een voetbalwet is één, echte verandering treedt pas op door mentaliteitsverandering!

DE TOTALISATOR ALS KRAAKBEWEGING

De titel van deze post zou u waarschijnlijk bekender in de oren klinken als er ‘toto’ had gestaan. U weet wel: een 1, 2 of een 3′tje invullen. Deze toto is gebaseerd op het woord totalisator, het geautomatiseerde systeem waarmee uitbetalingen worden berekend. Aldus Wiki. Hoe dan ook is het een verdomd lastig spelletje, terwijl de regels zo simpel zijn: voorspel of de thuisploeg wint (1), de uitploeg (2) of dat het eindigt in een remise (3). Inmiddels zijn daar in de loop der jaren allerlei varianten bijgekomen. Volgens mij kun je tegenwoordig zelfs inzetten op welke speler als eerste een sliding maakt. Onder het mom van: als u nie bet doen wij het wel…

Maar de originele toto intrigeert Allard. Met collega’s speelt hij nu al zo’n drie jaar wekelijks de toto. Negen potjes in de Eredivisie goed voorspellen. Een heel seizoen lang. Ik gok dat er wekelijks een collega of tien de illusie koesteren dat zij alles goed hebben voorspeld. VI‘s worden erbij gepakt, gelet op schorsingen, vorm, blessures, (mogelijke) transfers, wisselbeleid noem maar op. Alles wordt meegenomen. Telkens weer met het idee: nu heb ik ze allemaal goed. En altijd valt het weer tegen. Sterker nog, in drie jaar tijd wist slechts één collega alle negen wedstrijden goed te voorspellen.

Elles Kraakman heeft zich sinds die dag onsterfelijk gemaakt onder mijn voetbal(kennende) collega’s. Sinds die dag is iedereen ook op zoek naar Het Kraakmannetje. Het mooie is dat zij deze voorspelling deed zonder enige voorkennis. Kraakman ging namelijk 3 maanden een lange reis maken en vulde de toto voor 12 weekeinden in één keer in. Ergens in die drie maanden is Het Kraakmannetje geboren.  Alle VI’s, voorbeschouwingen, analyses en afwegingen kunnen dus eigenlijk de kast in. En is maar weer eens gebleken dat juist mensen die echt verstand van voetbal hebben, niet negen uitslagen goed kunnen voorspellen. En dát is nu juist wat het spelletje zo leuk maakt.

- de Toto-afbeelding komt van www.dekraaiendehaan.nl 

MAN V/H WEEKEND: Leen van Steensel

Mazuro bezorgt deze maandagpost, die al grotendeels geschreven was toen het droeve nieuws van de zelfdoding van de man met de gouden linkervoet, Gary Speed, bekend werd. Was dit mij eerder ter ore gekomen, dan zou deze post zeker hieraan gewijd zijn geweest. Als fervent MOTD-volger zag ik Gary Speed jarenlang als prominente verschijning in dit onvolprezen voetbalprogramma voorbijkomen. Dat ook gisteravond op indrukwekkend waardige wijze aandacht schonk aan deze persoonlijke tragedie. May he rest in peace.

Alleen die naam al! Steensel! Één van de Brabantse Acht Zaligheden. Spreek uit als Stinsel. Radio Bergeijk-luisteraars kennen Peer van Eersel (Irsel) en wij zelf kennen een zekere Peer van Knegsel (Knèjgsel). Maar dit louter ter illustratie. Aan Leen is verder niks Brabants. De gelegenheidsspits van Excelsior is een ras-Rotterdammer. Het dokwerkerstype. Met het Happeliaanse Kein Geloel op zijn voorhoofd geschreven. Zou Leen daarom de merkwaardige carrière-move naar Carl Zeiss Jena hebben gemaakt en er vielliecht nog steeds naar terugverlangen? Kan me vergissen, maar Leen lijkt me goed voor een heerlijk potje steenkolenduits.

Gisteren stal Leen de show met een doelpunt én een tv-genieke nababbel zonder weerga. Van huis uit is Leen een stugge centrale verdediger. Kennelijk vanwege de aanvallende impotentie posteert debutant-hoofdtrainer John Lammers hem in de spits. Misschien ook omdat tegenhouder Leen ooit atypisch subtiel scoorde. Hoe een verdediger de kluts kwijtraakt in het vijandelijke strafschopgebied, demonstreerde Leen gisteren zowel tijdens als na de wedstrijd. Kijk zijn doelpunt er nog even op na en je ziet hoe het hem eigenlijk overkomt zonder goed te beseffen waar ie zich bevindt. In eerste instantie kopt ie met zijn verdedigende instinct de bal meer weg dan op doel, beseft dan dat ie spits van dienst is en grijpt vertwijfeld naar zijn hoofd. Pardoes valt de bal voor zijn voeten, Leen haalt uit en scoort zowaar!

Het verdere verloop van de wedstrijd gaat volledig langs hem heen, maar de NOS haalt hem na afloop voor de camera. Want een tot  spits gebombardeerde verdediger die scoort, is nieuws. Nog steeds beduusd van zijn gedesoriënteerde en tegennatuurlijke actie, verkeerde Leen in de veronderstelling dat zijn ‘liefdewerk oud papier’-cluppie had gewonnen. Hij had tenslotte in zijn strafschopgebied geen goal tegen gekregen. Wij vragen ons toch af of Leen in zijn nieuwe rol wel zijn ei kwijt kan. Zeker nu hij tot de nodige voedingsinzichten is gekomen en naar eigen schrijven veel meer energie heeft gekregen. En dan niet van Tscheu La Ling. Leen wil van box to box, zodat ie na afloop geen woord meer kan uitbrengen. Maar dat zouden wij ten zeerste betreuren. Hoe dan ook: wij blijven spits op Leen van Steensel, onze Man v/h weekend.

WEEKENDPOST: Pleidooi voor de regionale opsplitsing

De discussie over het toelaten van beloftenteams en een regionale opsplitsing in de Jupiler League laaide twee weken geleden weer op. Enigszins geïrriteerd reageerde Bert Konterman – technisch manager van de plaatselijke FC uit Zwolle – dat vier keer Zwolle tegen Go Ahead Eagles snel gaat vervelen. Natuurlijk. Te vrezen valt dat een regionale opsplitsing het einde van de Jupiler League betekent. En dus zullen de manschappen van Art Langeler wedstrijden gaan spelen tegen HHC Hardenberg en Harkemase Boys.

Werkt dat? Tenslotte heeft IJsselmeervogels afgelopen seizoen besloten om niet te promoveren. Ik denk dat een regionale opsplitsing bijdraagt aan de bereidwilligheid van amateurclubs om wél de stap omhoog te zetten. De Rooien en de Blauwen in de Eerste Divisie Midden-Noord. De fans behouden hun binding met regio-tegenstanders, de uitwedstrijden zijn bij te wonen en hun clubs kunnen rechtstreeks promoveren naar de Eredivisie. Een gespleten Jupiler League levert aan het einde van de rit ook spektakel op, wanneer de nummers 1 van de Eerste Divisies Midden-Noord, Oost & Zuid en West rechtstreeks promoveren. De nummers 2 spelen met de nummer 15 van de Eredivisie om de laatste promotie/degradatieplek.

Deze oplossing is niet alleen voor het publiek aantrekkelijk. Een regionale competitie resulteert in korte reistijden en meer lokale exposure voor sponsoren. Kostentechnisch gezien is dit positief voor de clubs, die in deze tijden toch al krap bij kas zitten. Andersom zal de marketingstrategie van een midden kleinbedrijf veel meer toegespitst zijn op de regio. Wat mij betreft voert de KNVB deze regionale splitsing zo snel mogelijk door. Het enige mogelijke issue voor sommige gemeentes zal de speeldag zijn. Maar aangezien de ontzuiling zich  nagenoeg volledig heeft voltrokken, mogen wedstrijden op zondag geen onoverkomelijke barrière meer zijn. Of is dit toch een brug over, pak’mbeet, de Eem, de Oude Rijn, de IJssel, de Vecht, de Aa, de Lauwers te ver?

PVV-en OF PVDA-en

Over het algemeen wordt er maar met weinig nuance gesproken over de professionele voetballer. Dom, impulsief, status gedreven, egoïstisch, (media)geil en ga zo nog maar even door. Wellicht inderdaad dat, met uitzondering van het steevaste pispaaltje, een tikkeltje alfa mannelijk gedrag de grootste gemene deler is van elke professional. Er valt echter veel meer plezier te halen uit het categoriseren van het gedrag dat een profvoetballer vertoont, dan de voetballer sociaal in een hokje te plaatsen. Sociale categorisering houdt na één keer al op, de mogelijkheden om gedrag te analyseren en categoriseren zijn daarentegen onuitputbaar.

Ik verbaas me er in deze zin nog steeds over dat sommige gasten doelbewust iemand een doodschop kunnen geven. Maar met die verbazing kunnen we niet zo heel erg veel. Al vaker verscheen er een voetblah-post die de lezer blijkbaar een vrijbrief gaf om de meest afschuwelijke overtredingen aller tijden in het ‘comment-veldje’ te vervoetblahen, en ongetwijfeld leidde dat tot de nodige oehs, aahs, dichtgeknepen ogen en afgewende hoofden, maar daar ben ik nu niet naar op zoek. Ik zoek een oplossing, een effectieve maatregel en daarmee dus een ‘passende’  straf.

De vraag is: moeten we PVV-en of PVDA-en? Ofwel: voorkomen we recidive het meest waarschijnlijk door de doodschopper Penitentiair te Verguizen en Vernederen of verkleinen we de kans op herhaling door Passende Vormen van Doelmatige Alternatieven te verzinnen? Ik neig naar het laatste, maar vindt een tijdelijke schorsing ook wel op z’n plaats. Echter, nadrukkelijk langer schorsen gaat er waarschijnlijk niet voor zorgen dat een notoire veelpleger zich een volgende keer wel bedenkt. Wellicht biedt het inderdaad soelaas om, zoals hier geopperd, te trainen in tackelen, maar beter nog lijkt me het verplichten van een dialoog tussen dader en herstellende slachtoffers. Gewoon ergens in een fysiopraktijk, ziekenhuis of revalidatiekliniek.

-  De gestreepte gevangenen zijn vereeuwigd op www.usprisonculture.com - Job en Geert werden gevonden op telegraaf.nl

THE SLORY OF HIS LIFE

Ineens dook daar het berichtje op: Andwelé Slory, 29 jaar jong pas, stopt met voetballen. Slory? Voetbalde die nog? En waar dan? Blijkt ie zijn moeder steeds verder achter zich te hebben gelaten in achtereenvolgens West Bromwich, Sofia en Adelaide. Wat heeft zijn moeder daar meer mee te maken dan de middle of the road-mother in onderhavige gevallen? Omdat mamma Slory, ofwel Marjorie Esajas, zich al enige jaren terug heeft opgeworpen als de moeder aller voetballeedwezen waar het gaat om sociale en emotionele aspecten in het betaalde jeugdvoetbal. Als zijnde ervaringsdeskundige, pedagogisch geschoold en Begeleider Betaalde Voetbaljeugd van de KNVB verrichtte ze onderzoek hiernaar. En geeft desgewenst Slory Sport Support.

Mazuro vraagt zich dan af welke invloed dit heeft gehad op de carrière van zoonlief Andwelé. Want het is toch zoiets alsof je op de school zit, misschien zelfs wel in de klas,  waar(aan) een van je ouders lesgeeft. Of in het team dat door je vader/moeder wordt getraind. Niet zelden zijn kennis en professionele betrokkenheid een handicap in meer intieme relaties. Hoe moeten we de relatief korte voetballoopbaan van Andy duiden? Kunnen we spreken van the succesfull story of Slory? Er was een stroomversnelling, zo’n beetje inherent aan zijn explosieve spelstijl. Van Excelsior naar Feyenoord, resulterend in twee heuse interlandselecties. Waarna er een schaduw overheen viel. Andy bleek niet te kunnen leven met zijn door Het Legioen geschonden blazoen. Zocht hij de anonimiteit of slokte diezelfde anonimiteit hem juist op? Wilde hij onder moeders rokken vandaan? Op zoek naar de schat of het avontuur?

Al met al lijkt het toch meer een bad ever ending story of Slory. WBA is nog alleszins een mooie club. Maar hoe wanhopig moet je zijn om in – of all places – Sofia en Adelaide bij – of all people – Rini Coolen te gaan ballen?! Dan draaf je letterlijk te ver door. The Slory of his life. Maar, naar verluidt, de koek is op, de accu is leeg. Andy gaat in zaken. Binnenkort te zien in Life After Football onder Regie van Blinker. Zou ie weer bij zijn moeder gaan wonen? Zal ma Marjorie hem de nodige support en adviezen geven over de sociale en emotionele aspecten van het zakenleven? Een snelle jongen was Andy al, een slimme moet ie nog worden, businesslike. Hoe dan ook, dit levenswijze lied van Boudewijn de Groot lijk niet op zijn lijf geschreven.

- De stoere foto van Andy is afkomstig van aidelaidenow.com.au. Of het pijn doet aan de ogen is, zoals dat heet, een kwestie van smaak.