Waar Mart van Duren bij Voetblahs nader inzien toch een rechtspoot blijkt te zijn, is de tweede verdacht vrouwelijke voetballer (volgens verwachting) een klassieke linkerspits. Pieter Huistra, al een aantal jaren de hoofd-, assistent- of pupillentrainer bij jeugd-, amateur- of profelftallen, echte noorderling en tevens de nieuwe trainer bij mooiweermietjesbolwerk Jong Ajax, nomineren we vandaag als tweede kandidaat voor dit evenzo dubieuze als prestigieuze predikaat
Stiekem is Pieter Huistra eigenlijk ook best wel een beetje stoer. Als je tijdens je carrière bij vier clubs in de eredivisie speelt, het avontuur zoekt in Japan, Schotland en Belgie en bovendien komt tot acht interlands, dan doe je het volgens Voetblah toch beter dan pak ‘m beet Gregoor van Dijk, Joost Volmer of Tim Cornelisse. Tegelijk is er weinig dat Pieter echt op het netvlies doet beklijven. Een flitsende actie, weergaloze goals, loeiende conflicten met de trainer; ons staat het niet bij.
Wat ons wel bijstaat is het frêle lijf, het fijnzinnige gelaat en de wat vrouwelijke loop. Typisch een verdacht vrouwelijke voetballer. In het vorige seizoen leek Pieter als trainer even in een slechte film terecht te zijn gekomen, toen hij naast über-macho Aad de Mos op de bank bij Vitesse z’n plaats had. Een slechtere combi was nauwelijks voorstelbaar. Volgend jaar is echter alles beter. De met gel en eau de cologne besprengelde deernes van Jong Ajax kunnen hun (geharste) borst gaan natmaken.
Voetblah is al eerder fan gebleken van Frankie Demouge. Als oud-spits van o.a. NEC en Eindhoven, werkte de onconventionele targetman zich dit seizoen plots op tot eerste-seizoenshelft-revelatie, waarbij Frankie de clubs voor het uitkiezen leek te hebben. En niet onterecht: 13 wedstrijden met 12 goals was bepaald indrukwekkend. Daarna werd het echter stil in Tilburg en kwamen er nog 2 doelpunten bij (en 7 gele kaarten!) waardoor Frank volgend jaar weer lekker zwoegt en sleurt bij het gelukkig Jonker-loze ensemble.
Waar Frank naar naartoe gaat met vakantie is voor Voetblah eigenlijk een groot vraagteken. Denkend aan Frank, zie je ‘m eigenlijk in iedere vakantiesetting wel op z’n plek. Met z’n maten hard naar de goot aan de Costa del Sol. Op natuurvakantie ergens in uitgestrekt Scandinavië. Op een stedentrip in Italie zelfs. Misschien voor drie weken trekkend door Thailand met een rugzak. Of gewoon lekker op de camping in Noord-Brabant met de familie lurkend aan iedere dag een nieuw kratje pils.
Al ontspannend mag Frankie nadenken over een interessante vraag die Voetblah al lange tijd bezighoudt. Als contractspeler van de Tricolores heeft hij er vast een antwoord op: zijn er naast Willem II en Excelsior Maassluis eigenlijk meer clubs die bij de oprichting voor drie kleuren hebben gekozen? En, bestaat er zelfs een club met 4 clubkleuren, de zogenaamde Quatrolores? Frank, we horen graag van je. Mochten de lezers van Voetblah een antwoord hebben, dan zijn de reacties natuurlijk ook van harte welkom….
WKE werd dit weekend landskampioen bij de zondagamateurs. Het team van trainer André Paus wist in een oerspannende wedstrijd Westlandia op 0-0 te houden zodat na de dikke nederlaag in de openingswedstrijd bij Baronie alsnog het onmogelijke werd gerealiseerd. Tegen zaterdagkampioen Rijnsburgse Boys mogen de Emmenaren nu proberen om de landstitel voor het eerst sinds 2002 (AGOVV) buiten het (mid)westen van het land te laten uitkomen. Tijd daarom voor een korte introductie.
Met als grote inspirator Hendrik ‘Grote Geert’ Wolters spelen de bewoners van het woonwagenkamp aan de Sluisvierweg sinds begin jaren ‘80 als mini-club (4 senioren- en 6 juniorenteams) hun woordje mee in de hoofdklasse. WKE haalt in 2007 haar eerste titel binnen en mag komend weekend zelfs proberen de ultieme kroon op het werk te zetten. Veel wordt hierbij verwacht van de uitblinkers dit seizoen: topscorer Paul Weerman (17 goals) en handenbinder Erik Eleveld.
Voetblah verwacht er ook veel van, al is dat vooral vanwege de enorme cultpotentie van WKE. Dat het Sportpark ‘Grote Geert’ heet, spreekt eigenlijk al boekdelen. Daarnaast werd deze week als opvolger van Paus John de Wolf aangesteld, ook daar kom je culttechnisch gezien zeker mee weg. Tenslotte is volkszanger en kampbewoner Jannes naast kleinzoon van ‘Grote Geert’ vaste supporter en zanger bij WKE. Om het plaatje compleet te maken, wijst Voetblah WKE met genoegen op het ontslag van Sjaak Polak nog geen week geleden in nabij Veendam. Grote Geert, John, Jannes en Sjaak op hetzelfde sportpark… beter wordt het echt niet!
Op de foto treft u de scene aan in de rust van de beslissende wedstrijd om het landskampioenschap bij de hockeyheren tussen Bloemendaal en Amsterdam (1-0). Kinderen die en masse het veld op stormen om te oefenen op de kunde die ze in de voorgaande 35 minuten van hun helden van het eerste hebben gezien.
Het levert een prachtig gekrioel op van enthousiaste jongeren, van kleuters tot bijna-pubers. Kijkend naar sommige uitwassen van de voetbalwereld, werd Voetblah stiekem erg jaloers op alles wat er te zien was op Het Kopje van Bloemendaal. Geen ziekig vandalisme of treurige spreekkoren, maar (7000!) aardige sportliefhebbers die hartstochtelijk hun club aanmoedigden. Geen door geld verblinde en onverschillige blagen, doch toegankelijke en zeer ambitieuze topsporters die strijden voor de hoogste eer. Dit bovendien gemixt met onversneden clubtrouw – kom daar maar eens om bij de hedendaagse (amateur)voetbal(ler) – waardoor er een prettige band tussen publiek en spelers bleek te bestaan.
Het allermooiste was nog dat er tussen de lijnen gewoon keiharde topsport bedreven werd. Zeer scherpe duels, technisch onvoorstelbare vaardigheid, een tactisch steekspel tussen twee zeer gefocuste coaches. En dat met de allerbeste spelers van de wereld (De Nooijer, Dwyer, Taekema, Freixa) op het veld. Terwijl de randvoorwaarden prettig amateuristisch waren (gratis toegang!!), was het daadwerkelijke spel van absolute wereldklasse. In het voetbal is het helaas maar al te vaak andersom.
Nee, dan de jaren ‘90. Vergeleken met de huidige crisistijd, een bakermat van maatschappelijke rust. Een fijn paars kabinet, Wim Kok als capo di tutti capi, blinkende economische voorspoed. Rimpellozer kon het niet.
Dat geldt eigenlijk ook een beetje voor de voetballers uit die tijd. Frank de Boer, Philip Cocu, Edwin van der Sar (zelfs in 2010 nog onder de lat!) en Arthur Numan staan symbool voor een tijdperk. Voetbal is een serieuze zaak geworden. De spelers zijn professionals en ze handelen conform. Het is daarom tussen ‘90 en ‘99 met een loep zoeken naar spraakmakers.
Maar ze zijn er! Niet meer de onversneden beroepsmalloten, maar wel degelijk de maatschappelijk onaangepasten die richting de Milleniumbug flink spraakmakend uit hun slof schieten. Het beste kwam hierbij overigens steeds vaker uit het Oosten:
- Jozef Kiprich: lijkt de gedoodverfde winnaar van deze verkiezing. Gortdroge doch aaibare Hongaar die een evenzo legendarisch Feyenoord-elftal met veel doelpunten het kampioenschap schonk. Nam slaapverwekkend effectieve strafschoppen.
- Matthew le Tissier: de Engelse variant van Jozef. Net iets minder succesvol qua prijzen, des te succesvoller qua schoonheid van z’n doelpunten. Keek met Southampton het degradatiespook jaar in jaar uit in de ogen maar bleef de club desondanks een leven lang trouw.
- Etcetera: Claus Augenthaler, Rik Hilgers en Huub Loeffen, Hennie Meijer, Milco Djurovski, Harry Decheiver, Tony Adams, Jens Jeremies, Stuart Pearce, Paul Merson, Roger Milla, Ion Sabau, Alexi Lalas, Folkert Velten, Rodion Camataru, etc., etc.
Dit weekend valt kampioenschapsgewijs de beslissing bij onze Zuider- en Oosterburen. Waar Nederland dit jaar met AZ een competitie-einde zonder enige spanning kende, doen de Duitsers en Belgen het een stuk beter. In Duitsland verdedigt het poenerige, maar toch saaie Wolfsburg zaterdag een voorsprong van 2 punten in de laatste competitieronde. In Belgie is het nog een graadje spannender. De eerste van twee beslissingswedstrijden tussen Anderlecht en Standard Luik eindigde woensdag in 1-1, waardoor het zondag nog werkelijk alle kanten op kan.
Om de Belgen en de Duitsers vooraf nog even te laten zien, hoe je een echt spannend competitieslot in elkaar draait, springt Voetblah bij. AZ, PSV en Ajax gaven de rest van Europa 2 jaar geleden een prima stukje benchmark mee.
De Volkskrant meldde gisteren dat AZ met Ronald Koeman de vacature Van Gaal optimaal heeft ingevuld. Koeman is o.a. een Nederlander, spreekt Spaans en heeft internationale ervaring. Door te voldoen aan nog elf punten, menen Scheringa c.s. het door Co en Louis zorgvuldig opgebouwde imperium aan Koeman in de juiste handen te geven.
Beter had AZ volgens Voetblah gekeken wat de sympathieke Groninger allemaal niet kan. Koeman is slecht in de omgang met jonge spelers, zie De Jong en Van der Vaart die voor een habbekrats naar Hamburg vluchtten en een middelvingerende Wesley Sneijder. Daarnaast is Koemans aankooptalent in Arnhem en Amsterdam na Bob Peeters en Angelos Charisteas legendarisch. Tenslotte ging Koeman bij PSV en Valencia roemloos ten onder toen hij manmoedig het gevecht aanging met een pedante voorzitter.
Omdat de selectie van AZ vooral bestaat uit jeugdige talenten, er met het oog op de Champions League gericht versterkt moet worden en de Alkmaarders in Dirk een betrokken, maar ook vooral machtige voorzitter hebben, snapt Voetblah de aanstelling van Koeman niet. Sterker nog, Voetblah ziet Koeman de kerst niet eens halen (waarmee overigens de gelijkenis met Frank de Grave uit dezelfde Volkskrant zich toch wel enigszins opdringt).
Afgelopen week bracht Voetblah een bezoek aan Bulgarije. Aan het hippe, centraal gelegen Plovdiv om precies te zijn. De attente en welbelezen voetballiefhebber, anticipeert direct met een scherp Lokomotiv. En laten we wel zijn, Lokomotiv is inderdaad de meest bekende voetbalclub van Bulgarijes tweede stad. Al was het alleen maar om de briljante bijnaam (De Smurfen) en de moord op de twee meest recente voorzitters Iliev en Tasev wegens vermeende banden met de drugsmaffia.
De nog beter geinformeerde voetbalfan koestert echter een warm hart voor Botev Plovdiv. De Kanaries zijn de oudste club van Bulgarije (1912) en dragen dientengevolge een rijke geschiedenis met zich mee. Met (slechts) 2 landstitels en 2 bekertitels springen echter vooral de Europese wedstrijden in het oog. O.a. Barcelona, Atletico Madrid, Bayern Munchen en Real Zaragoza brachten een bezoek aan de hel van Botev.
Inmiddels lijden onze helden een grijs bestaan in de Bulgaarse Liga A. Het feit dat de topcorers (Mantchev en Timonov) na 26 wedstrijden 3 doelpunten hebben gemaakt, heeft een bikkelharde strijd tegen degradatie tot gevolg voor de laatste 6 wedstrijden. Voetblah gaat echter voor het lichtpunt. Krasimir Krastev. Bovenstaand materiaal spreekt helemaal voor zichzelf. Groningen en Heerenveen in het bijzonder opgelet: het goede komt niet alleen uit Scandinavie.
Puinbak. Brandhout. Rampenvoetbal. Alle napraatclichés zijn van toepassing op het zeer teleurstellende Barca-Chelsea van gisteravond. Het gebodene had niets maar dan ook niets met een enerverende voetbalwedstrijd te maken. Voetblah wijst de drie schuldigen aan.
1) GUUS
Negatief praten over Guus is als iets positiefs verkondigen over Jeroen Verhoeven. Not done. Alle bewieroking en z’n eigen positieve vooruitblik ten spijt stuurde Hiddink gisteren een ultra-defensief Chelsea de wei in, dat bovendien naargeestig hard spelend iedere voetballende actie in de kiem smoorde. Voetblah had Guus iets meer als liefhebber ingeschat.
2) DE SCHEIDS Bij kruidenier Sterk liep de lokale ‘reljeugd’ vroeger binnen om de vriendelijke grutter uit de tent te lokken: ‘He Sterk, slappe lul!‘. Dezelfde verwensing floepte gisteren meerdere keren richting TV. Wolfgang Stark liet van de eerste overtreding op Messi tot de pingelovertreding op Henry alles op z’n beloop, zodat de Blauwen de mogelijkheid werd geboden de wedstrijd vakkundig te vermoorden.
3) DE REGIE
Een zo grote wedstrijd verdient een niet zo rampzalige verslaglegging. Overdadige herhalingen van loze acties. Juist weer geen herhalingen van dubieuze overtredingen. Inzoomen als het grote plaatje gewenst is. Uitzoomen als er net in de verte iets leuks leek te gebeuren. Ook viel het geluid een keer weg. Dit leek helemaal nergens op.
Laten we het er maar op houden dat onze heenwedstrijdtheorie (hier!) weer werd bevestigd en dat we volgende week wél spektakel krijgen.
Al sinds het begin van het seizoen heeft de nationale voetbalelite het voorzien op Jeroen Verhoeven. De wat zwaar ogende doelman wordt door Derksen en Van Gelder cum suis, steevast betiteld als eredivisieonwaardig, waarbij naast zijn gewicht ook zijn vermogen tot het vangen van ballen onderwerp van spot is. Het is nadrukkelijk niet salonfähig om in het openbaar iets positief over Verhoeven te zeggen.
Voetblah breekt met groot genoegen met deze trend. Afgelopen zondag hadden wij het voorrecht om een helft lang op slechts 5 meter afstand van Verhoeven te mogen vertoeven. En wat waren wij onder de indruk! De druk coachende aanvoerder hield zijn verdediging bij de les en zijn doel schoon. En het voormalig dood en begraven Volendam won met speels gemak van Sparta. Na de eclatante 3-0 was er voor Voetblah eigenlijk maar één conclusie mogelijk: Jeroen Verhoeven is zwaar… OK!
En weet je wat?! ‘In het echt’ is Jeroen vooral een indrukwekkend lange (1,97 mtr) doelwachter. Blijkbaar maakt de TV inderdaad dik. Volendams sterkhouder en Volendam zelf tonen zich de laatste maanden volstrekt eredivisiewaardig en kijkende naar de kommer en kwel van ’s lands keeperslandschap, borrelt bij ons zélfs de volgende vraag op. Wie moet er eigenlijk de reservedoelman van Bergkamps Nederlands B Elftal zijn?