Eindejaarsgewijs blijkt Voetblah zich onafgesproken te bezinnen over de oorsprong van de belangrijkste bijzaak in het burgerleven. Onwillekeurig wordt de redactie in deze donkere (nou ja!) dagen teruggedreven naar de wortels van het voetbalbestaan. In een onweerstaanbaar verlangen naar weleer en naar de wederkeer van de heer in het voetbalverkeer. Toegegeven: hang naar valse romantiek, een ijdel streven naar een beter leven en naïviteit in bezinningstijd.

Maar toch, vrijdagavond zagen we Herman Koch, nota bene in Voetbal International. Voetbal- annex Ajax-fan,  lezenswaardig schrijver, maar vooral prominent kornet van het onvolprezen Jiskefet. Op een of andere wijze is de wetenschap dat Herman (nog) het voetbal liefheeft een troostende gedachte. En als Ajax-fan hij kan zelf ook de nodige troost gebruiken. Want Voetblah mocht recent de godenzonen van nabij volgen en stiet op onthutsende ervaringen. Tegen NEC was het al bij vlagen tenenkrommend slecht, waardoor de aanblik van ondermeer Klaas Nuninga, Piet Keizer en Aaron Winter in de bestuurskamer een nóg nostalgischer element kreeg.

Dat het nog veel erger kan, bewezen duurbetaalde profs afgelopen donderdag tegen Anderlecht. We hebben zelden zulkeen erbarmelijk, ten hemelschreiend slecht voetbal gezien van 020!! Met als schrijnend dieptepunt Oleguer!! Koch leed hier zichtbaar onder, maar moet toch nóg meer schade hebben ondervonden van de Frans Bauer onder de voetbalanalisten, René v/d Gijp! Uit de luttele verstaanbare woorden tussen de quasi-spontane lachbuien om zichzelf door, begrepen wij dat René een Jiskefet-fan was. Je zag Herman denken: ‘Met zo’n vriend heb ik geen vijanden nodig’. We zijn Herman dankbaar dat hij geen persiflage van Hans Kraaij jr. heeft opgevoerd. Want dat kan niemand beter dan Hans himself.

Gisteren schreef mede-scribent Allard Ganzenhoef over het paradigma voetbal en de wijze waarop het spel is veranderd in een honderdmiljoenmiljardenbusiness. Gelukkig zijn er ook opvallende uitzonderingen waarbij het voetbalkapitalisme moest buigen voor ‘de gewone man’. Ook hier besteedden we al eerder aandacht aan, echter toen slechts in de vorm van een wikipedia-linkje. Vandaar vandaag opnieuw: AFC Wimbledon.

U kent allen Wimbledon (niet te verwarren met de tennisclub); Vinnie Jones speelde daar in de jaren negentig. In de jaren zestig en zeventig was dit een modale profclub in het Engelse voetbal, inclusief aartsrivaal: Crystal Palace. In 1982 besloot het bestuur om haar thuiswedstrijden te gaan spelen in hetzelfde stadion als deze aartsrivaal, op Selhurst Park. Dit leidde tot hevige protesten onder de supporters, maar de storm waaide over.

Eind jaren negentig maakte de club het nog bonter. Om een nieuwe supportersschare aan te boren, vertrok Wimbledon uit Londen, naar… Milton Keynes (het Almere van Engeland). Dit was voor de trouwe supporters de druppel: ‘wij komen niet meer!’. En aldus geschiedde; de supporters richtten hun eigen club op: AFC Wimbledon. Hiermee startten zij in één van de laagste Engelse divisies.

Het oude Wimbledon werd supportersloos; het verloor 33 wedstrijden in één seizoen en ging zelfs failliet. Na een doorstart heet de club nu MK Dons. AFC Wimbledon promoveerde ondertussen meerdere malen en speelt in de Conference League (De Topklasse van Engeland). Inmiddels is AFC Wimbledon ook officieel de opvolger van het ‘echte’ Wimbledon. Alle prijzen en bekers staan nu in Londen, niet in Almere bij Vinex United.

Neem twee goals en zet ze in het midden van de korte zijde op een veld van 110 bij 55 meters. Kalk er een paar lijnen op en verzamel 22 kerels. Maak twee teams van 11 spelers. Geef ze één bal. Elk team verdedigt een doel en het is de bedoeling dat je zoveel mogelijk ballen in het doel van de tegenpartij weet te krijgen. Oja, iedereen mag de bal met alle lichaamsdelen aanraken behalve met je handen. Op een speler na, die mag wel zijn handen gebruiken. Wanneer de bal uitgaat, mag de ander hem ingooien (vanuit de nek!). Gaat de bal achter (over de korte zijde van het veld) is het of een achterbal of een hoekschop.

Dit is een notendop het voetbalspel. Eigenlijk heel simpel. Ooit moet het zo zijn begonnen, lijkt ons. Daarna werd het van tijd tot tijd verpest of verbeterd met posities, systemen, tactiek, tweede ballen, terugspeelballen, buitenspel, compact spelen, diepgang, de derde man, blessuretijd, analyses, de derde helft en ga zo maar door. Maar wie heeft ooit bedacht dat degene die zijn handen mag gebruiken altijd op doel moet staan? Of dat we met verdedigers, middenvelders en aanvallers moeten spelen? Of dat we een corner 9 van de 10 keer de zestien in slingeren?

Natuurlijk is het voebal zoals we het nu spelen ongetwijfeld de meest logische manier om het te spelen. Stukje survival of the fittest. Wat niet werkt, overleeft niet. Maar het is af en toe niet verkeerd om eens terug te keren naar hoe het ooit begon.  De vicieuze cirkel van tweede ballen, knijpen en derde mannen doorbreken en ons afvragen of sommige dingen niet anders, simpeler of leuker kunnen?  Innovatie door terug te gaan in de tijd. Zet je keeper niet op doel maar in het veld, verzin een nieuwe corner, neem een penalty in drieën, of verdedig met 11 aanvallers! Het kan zomaar werken. Een paradigma is er ten slotte om verschoven te worden.

De Eredivisie en Jupiler League zijn halverwege en alle ogen zijn gericht op het Oosten. Theo Janssen bewijst dat Twente in alles een topclub is en Gertjan Verbeek weet ook weer wat winnen is. Dat het in Enschede zo goed gaat is niet helemaal verrassend gezien de prestaties van vorig jaar. Niemand in de Grolsch Veste heeft het nog over Elia en Arnautovic. De nieuwe helden heten Ruiz en Stoch. Enkele kilometers naar het westen heten de helden Dost en Overtoom. Heracles Almelo staat verrassend zesde en kerst op de boerderij in Jubbega zal rustiger zijn dan vorig jaar.

Beide Twentse clubs besloten in 2002  om de jeugdopleidingen samen te smelten  tot Voetbalacademie Twente/Heracles Almelo. Ondanks dat deze naam niet heel makkelijk is in de coaching, werd de A1 wel direct algeheel kampioen van Nederland. Een succesvolle keuze die navolging kreeg in andere regio’s. Zou de samenwerking een van de succesfactoren zijn? In Deventer zal men denken van wel.

In de Jupiler League staat Go Ahead Eagles namelijk tweede. In het seizoen dat zij voor het eerst behoren tot Voetbalacademie Twente kunnen zij zomaar promoveren. Maar waar worden de talenten dan gestald? Twente zal de meeste aantrekkingskracht hebben, maar kans op speelminuten is bij de andere twee groter. Dus is het een goed idee om een draft te organiseren zoals in de NBA. Niet de club met het grote geld, maar de stand op de ranglijst bepaalt wie als eerste mag kiezen. Daardoor komen de grootste talenten bij Go Ahead terecht. Waardoor de Adelaars weer hoger eindigen en de Heraclieden een jaar later als eerste kiezen. Zo zullen de Tukkers alsmaar sterker worden, zodat in 2013 de nummers 1 tot en met 3 uit Twente komen. Champions League in Enschede en Almelo! Koren op de molen van de voorstanders van Twente Airport.

Ryan Joseph Giggs haalde nog nooit de kolommen van Voetblah, waarvoor onze excuses. Deze fenomenale linkspoot is als goede wijn: hij wordt alsmaar beter met het stijgen der jaren. Giggsy is inmiddels 36 jaar oud en speelt al sinds 1990 bij de Mancunians. Dat is bijna 20 jaar lang!! De 800 officiële wedstrijden voor Man United is hij reeds ruim gepasseerd en daarmee ook het record van clublegende Bobby Charlton. Een voorbeeldige prof, de ideale schoonzoon, een ster zonder allures, een linkspoot zonder grillen, een wereldvoetballer zonder WK. Met Di Stefano en George Best wordt hij gerekend tot de grootste voetballers die nooit een WK speelden. De tragiek van de verkeerde wieg.

Zoals Ryan hiervóór nooit onze kolommen haalde, zo absent was hij in de kolommen van de tabloids. Ook de Giggs-kaartenbak van de Engelse voetbalbond is nagenoeg leeg, kortom: de man haalt qua saaiheid en deugdzaamheid moeiteloos de Balkenende-norm. Al schijnt laatstgenoemde nogal eens de hand te leggen op een vrouwelijk onderrugje. Maar het strekt de Welsh Wizard tot eer dat hij als een van de weinige Engelse voetballers kennelijk niet achter de drank, de gokkast en de vrouwtjes aan zit. Sterker nog: Ryan is ambassadeur van Unicef.

Werd onze held vorig seizoen door de spelersvakbond nog uitgeroepen tot Player of the Year, dit jaar komt hem tot eigen verbazing zelfs de eer toe van Sports Personality of the Year. Natuurlijk moeten we dit ook een beetje beschouwen als oeuvre-prijs. En inderdaad is het vaak zo dat genieën zelden de prijs krijgen op het moment dat ze hem verdienen, maar dan veelal in de herfst van hun carrière nog even worden gematst. Maar Ryan Giggs verdient dit alles ten volle. Hij is het levende bewijs ervan dat het wel degelijk mogelijk is om down to earth te blijven als je bovenmatig getalenteerd en gefêteerd bent. Dat Ryan nog lang in the air moge blijven.

Mooie speler Bas Dost. Wat ie goed kan, is niet helemaal duidelijk. Hij maakt een beetje hoekige goals, hij is niet echt snel en ontbeert een Hennie Meijer-kont. Zou best kunnen dat een willekeurige andere spits de slimme ballen van Overtoom, Quansah, Everton en Fledderus ook zou intikken. Maar toch, Bas flikt het wel.

Dost is zo’n speler waarvan je niet verwacht dat ie de jeugdopleiding van een profclub heeft doorlopen. Meer zo’n type Dirk Kuijt / Ricky van den Bergh (welkom terug!) dat tot begin twintig op de amateurvelden speelt en vervolgens met een hoop voorbehoud wordt gehaald door een Jupiler League-club. In Dosts geval is dat onjuist; hij deed de jeugd van het nu zo noodlijdende FC Emmen.

Waar ligt de lat van Dost? Tja, ook dat is een tricky geval. Je bent geneigd te denken dat ie bij Heracles, De Graafschap of NEC op zijn plek is. Maar hé, op moment is hij DE spits van de nummer zes van de Eredivisie! Hij maakte er meer dan El Hamdaoui en die zou vorig jaar nog naar Barcelona gaan! Nu zijn dat wat Erasmusbruggen te ver, maar toch. Laat hem in een poging toch maar stranden aan de Maas. Rotterdam, de Kuip, Bas Dost, publiekslieveling.

Dit weekend stond de derby DOVO – GVVV op het programma. Bij DOVO verlangen ze weer naar de oude succesvolle tijden. Helaas lukte het de rooien niet om de blauwen te verslaan. Belangrijke reden van het succes: de scouts. Zoals alle clubs in de top hebben ook beide Veenendaalse  hoofdklassers hun analytici. Mannen die op zaterdag voor hun lol bij een wedstrijd gaan kijken van de komende tegenstander. Deze brengen zij dan in kaart met als doel er een week later van te winnen.

Na zijn ontslag bij de Veenendaalse Racing Club werd Eltjo Kapenga een van de analytici bij Gelders Veenendaalse Voetbal Vereniging. Dicht in de buurt dus. Daarbij viel hij direct met zijn neus in de boter want hij mocht Jan van Halst spelen voor de komende derby tegen wat ooit de eerste club van Veenendaal was. Verbazing was dan ook groot dat donderdag het nieuws naar buiten kwam dat Kap(p)enga vanaf maandag technisch manager is bij Door Ons Vrienden Opgericht! Dubieus? Nee, want dit is amateurvoetbal in de top. Sentimenten tellen niet meer en clubliefde is dood. Gezien de uitslag van afgelopen weekend heeft Eltjo zijn werk goed gedaan. Nu maar hopen dat hij aan de andere kant van sportpark Panhuis hetzelfde resultaat haalt.

Amsterdam is arrogant en in Rotterdam wonen de werkers. Schalke 04 is van het volk; Borussia Dortmund is posh. Real Madrid is voor Japanse toeristen die Bernabeu willen zien; Atlético is voor de Madrilenen. In stadion Vicente Calderón kun je niet altijd het veld zien; heb je beenruimte à la Ryan Air en hoor je voortdurend geknisper van Spanjolen die zonnepitten zitten te vreten. Niks koninklijks aan.

Maar het volk is natuurlijk niet zonder zonde. Het volk laat zich manipuleren en afzetten door machthebbende mafketels.  Jesús Gil y Gil was een parodie op een malafide voorzitter, waarbij boeventronie Berlusconi nog magertjes afsteekt. Nog altijd hebben de Gils hun invloed op de roodwitblauwen uit Madrid die momenteel ploeteren in de Priméra División. Daar kunnen zelfs spektakelspelers Kun Agüero  en Diego Forlán niets aan veranderen.

Het was bovendien al bekend dat volksclub Atléti haar fantastische thuishaven in zou ruilen voor een futuristisch nieuw exemplaar, maar nu komt daar het geleur naar investeerders bij. Een delegatie van de club reisde af naar Shanghai, Abu Dhabi, Hanoi en Londen om haar markt voor de komende jaren zeker te stellen. Gesprekken met ‘groepen investeerders’ en andere aan het ongezond fasco-kapitalisme gerelateerde termen. Foei! Laten we hopen dat ‘het volk’ het niet pikt en dat ze het voorbeeld van de supporters van het Engelse FC Wimbledon volgen. Na verhuizing van ‘hun’ club naar het Almere van Engeland, zeiden zij hun vertrouwen op en begonnen gewoon hun eigen cluppie. Kijk, zo hoort het.

Tja, wat moet je nou doen? Je hebt een goede baan en kan deze nog net aan combineren met foebelen in de hoogste amateurklasse. Drie keer trainen en op zaterdag tikken. Op sommige dagen voelt de gang naar het trainingsveld een tikkeltje zwaar, maar de (zwarte) centjes vergoeden een hoop. Die centjes maken afzeggen ook lastig trouwens. Al met al moet je ook niet zeiken. Je hebt het prima voor mekaar. Maar nu komt die Topklasse.

Dat betekent 4 keer trainen. Dat betekent nog maar één vrije avond in de week. Dat betekent 4 dagen in de week om 7 uur je nest uit. Je vrouw en kind nog snel een kus. Die zie je vanavond rond een uurtje of 11 wel weer.  En dan die zaterdag. Nu betekent een verre uitwedstrijd max. een uurtje rijden (behalve de uiterste Hoek van Holland dan..). Maar volgend seizoen is een korte rit er niet meer bij. Daar gaat je zaterdag. Dan blijft alleen de zondag over. Gezellig. Ook voor je familie trouwens. Wegen die (witte) centjes daar eigenlijk nog wel tegenop? Je zou maar op de bank belanden…

Ok, sportief gezien is de Topklasse wel interessant voor je. Maar houdt het daar niet op? Financieel is het nog maar de vraag of je er op vooruitgaat. Het is namelijk geen geheim dat sommigen van jullie zwart worden betaald. En volgend jaar moet alles wit.. En wat doe je met je baan? Ga je minder werken? Daar zal je baas niet blij mee zijn. Je kan ook niet je hele leven een Topklassert blijven. En of je daar nou vrolijk van wordt? Dacht het niet.. Dan is drie keer trainen, tegen veelal regionale clubs spelen en een dikke envelop aan het einde van de maand nog lang  zo gek niet. Kan je baas ook nog een keer komen kijken. En is tevens je huwelijk weer gered. Ik zie alleen maar winnaars..

Enkele maanden geleden kwam Voetblah een gerucht ter ore over twee spelers die van plan zouden zijn geld te steken in een club uit de regio Amsterdam. Het zou gaan om een club met ambities en een samenbindend karakter binnen de gemeenschap. Vermoedens dat het om het Haarlemse Chelsea ging, kwamen naar boven. Wij stonden dan ook vreemd te kijken toen deze week het nieuws naar buiten kwam dat Kizito Musampa en Nordin Wooter eigenaar zijn geworden van SC Nieuwendam uit Amsterdam-Noord.

De club die momenteel bestaat uit een paar seniorenteams en enkele jeugdteams staat grote dingen te wachten. Kiki en Nordin zijn namelijk van mening dat zij met hun netwerk en geld gaan bijdragen aan een nieuw leven voor de club. Maar weet de jeugd wel wie Musampa en Wooter zijn? Beiden behoren tot de post-95-lichting. Bestaande uit allemaal spelers die te vroeg naar het buitenland zijn gegaan en met wie het nooit wat werd. Of weet u wel wat de laatste club van Tarik Oulida was?

Grote vraag blijft: Waarom? Investeren de mannen uit plichtsbesef omdat ze iets terug willen doen voor de maatschappij? Of zit het ego in de weg en willen ze de ongekroonde koningen van Amsterdam-Noord worden? Wij hopen op beide redenen. De jeugd beweegt steeds minder, dus sportstimulatie is belangrijk. Daarnaast zal het een vermakelijke strijd worden waar dé nieuwe club van Amsterdam-Noord ligt: in Nieuwendam of in Schellingwoude?