Er zijn van die voetballers die opeens stoppen. Zoals eigenlijk alle spelers van de kabel. Later vraag je dan af waar zo’n speler gebleven is. Fernando Redondo is ook een dergelijke speler. De verdedigende middenvelder was een klasse apart en enkele seizoenen het hart van de Koninklijke samen met Clarence.

Voor het mooiste moment van zijn carriere komen we uit op 19 april 2000. Het Theatre of Dreams, stand 2-2. Uitblinker El Principe start een van de mooiste acties ooit gemaakt op deze heilige grond. Vervolgens stelt hij Raúl in staat de beslissende derde te maken. Stam en de zijnen, op dat moment houder van de Cup met de Grote Oren, vliegen eruit en de Madrilenen nemen de beker over.

Redondo trekt na dit seizoen naar AC Milan maar wordt daar helaas, mede door blessures, nooit meer zo succesvol. Omdat hij weinig speelt weigert hij, in de geest van San Marco, salaris to hij weer fit wordt. Eenmaal fit haalt hij het niveau van Madrid nooit meer. Maar gelukkig hebben we de beelden nog. Kijk en geniet! O ja, nog een quizvraag: Welke keeper wordt hier door Raúl verschalkt?

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. We kunnen het niet laten: we denken in VVV’s. Ditmaal kwam de Veel Voorkomende Voetbalnaam tot ons. Met de aantekening dat broers niet tellen. Frank & Ronald, Willy & René of Rob & Richard maken niet direct De Boer, Van de Kerkhof of laat staan Witschge een internationaal veel geziene voetbalnaam. Drie broers daarentegen is wel degelijk een noviteit. Dit geldt de Afrikaanse jongens van Touré: Ibrahim (Nice), Kolo (Arsenal) en Barcelona (Yaya). Niet de minste clubs ook. En in De Kempen hebben we de Lavrijssens.

Duo’s of trio’s zonder broerrelatie zijn er te over: Yakubu (Aiyegbeni en de vermaledijde Abubakari), Cissé (Sekou und Djibril), en Boateng (Derek van Getafe, Gideon van MVV en onze eigen George). Maar de echte winnaars van het bal zijn de heren van Diarra. Een heuse diarree. Bij Real Madrid spelen er reeds twee: Lassana en ex-Vitesse middenvelder Mahamadou. Eén zit er bij Bordeaux (Alou) en zelfs Partizan Belgrado heeft er eentje op de kop getikt (spits Lamine).

We nodigen u van harte om de stamboom van bovenstaande Diarranen uit te pluizen. Wellicht kunt u in het proces de minder bekende Abdoulaye Diarra (Bohemians Praag), Boucabar Diarra (Luzern) en Drissa Diarra (Lecce) meenemen. Mocht u nou helemaal de blits willen maken, geef dan ook premier Seydou Diarra, auteur Alpha Mandé Diarra én rapper  Oxmo Puccino een plekje. Laatstgenoemde is de artiestennaam van Abdoulaye Diarra, niet te verwarren met de eerder genoemde speler van de derde club van Praag. Bent u er nog?

Menige Hoofdklasser heeft zich al eens beklaagd over het verschil in de transferdeadline tussen het betaalde en het amateurvoetbal  (31 mei vs 31 aug.). Een beetje topamateurvoetballer laat tegenwoordig in zijn contract opnemen dat hij bij interesse van een club uit het betaalde voetbal ‘transfervrij’ weg mag. Nu de scheiding tussen de amateurs en profs met ingang van het komende seizoen niet meer opgaat, vraagt Voetblah zich hardop af wat de KNVB zal gaan beslissen met betrekking tot de nieuwe datum.

Hoofdklasse.org tekende onlangs op dat de overschrijvingsdatum in de Topklasse naar alle waarschijnlijkheid wordt vastgesteld op 31 augustus. Dat zou wederom een domper zijn voor de clubs in de Hoofdklasse. Want waarom zou je als Topklasse-club je selectie reeds completeren vóór 31 mei? Lijkt ons niet echt handig. Misschien valt er namelijk wel een sponsor op de kop te tikken die het een en ander nog mogelijk maakt. Ok, veelal zal in de Jupiler-vijver worden gevist. Maar het is voor een Hoofdklasser toch lastig beleid voeren wanneer je beste spelers worden weggekaapt, terwijl je zelf niemand meer mag halen.

Overigens weet Voetblah uit betrouwbare bron dat clubs als IJsselmeervogels,  ter compensatie van het verlies, een transfervergoeding vragen bij vertrek van een speler na 31 mei. Wellicht is dat de oplossing, al vragen wij ons af of dit juridisch mogelijk is. Want we hebben het nog steeds over amateurvoetbal. De oplossing is natuurlijk om voor alle clubs één overschrijvingsdatum te bepalen. Van de 6e klasse tot de eredivisie. Al is een middenweg ook denkbaar. Ergens rond de derde klasse. We houden in het midden of dat het midden is. Een punt van discussie dus. Want waar eindigt de prestatiegerichtheid en begint de recreatie?

Het weekeinde is voetbal. Dus worden we onrustig van vrije weekeinden. Het bioritme krijgt een tik, energie hoopt zich op in het lichaam. Gelukkig is er op zaterdag en zondag voldoende keuze om de tijd door te brengen. Helaas mag je als voetballer niet uitkomen voor een zaterdag- en een zondagvereniging. Trainers zijn hier niet aan gebonden, wat eigenlijk dan weer vreemd is.

De KNVB maakte recent bekend dat voetbal op zaterdag een vlucht neemt en dat de zondag afneemt in populariteit. Exponent hiervan is  de Serie A op zaterdag. Veel publiek, goede spelers en accommodaties waar betaald voetbalclubs jaloers op zijn. Toch zijn er ook clubs actief op beide dagen. Ingegeven door een fusie of door een scheiding tussen prestatiegericht op zondag en opleiding/plezier op zaterdag.

Bij weinig clubs zijn beide takken succesvol. Oorzaak: botsing van belangen tussen de zaterdag en zondag. Iets waar ze bij voetbalvereniging Bergambacht over mee kunnen praten. Daar ontstond zoveel ophef over het afbreken van een der takken dat leden een arbitragezaak aanspanden. Dat het ook goed kan gaan, wordt bewezen in Dordrecht. Daar pakte EBOH 1 op zaterdag namelijk de eerste periode. Een dag later verloor de zondag helaas van koploper Haarsteeg. Geen periode voor hen maar wel een tweede plaats. Tweemaal succesvol dus. Maar ja, is dat vreemd voor Eendracht Brengt Ons Hoger?

Séamus John James “Shay” Given is misschien niet de beste keeper, maar zeer waarschijnlijk wel de beste ballenstopper ter wereld. Dat leggen we uit. Het reactievermogen van Shay is zonder weerga, ’s mans reflexen zijn, niet alleen volgens Alan Hansen, unbelievable. Komt iemand alleen op hem af, dan dwingt hij deze tot de eerste actie. Want Shay weet als geen ander het geduld op te brengen om zo lang mogelijk te blijven staan. ‘In de lucht’ moet hij echter in zowel collega’s als tegenstanders soms zijn meerderen erkennen. En ook het ‘meevoetballen’ is niet given by god.

Naar de huidige maatstaven is onze Sar dus wellicht een betere, meer complete keeper. De overeenkomst tussen beiden is dat ze het niet van hun uitstraling moeten hebben. Hoewel Edwin de laatste jaren behoorlijk  is ge-restyled, zijn de oren toch altijd het imponerendst geweest aan zijn verschijning. De lengte even daargelaten. Ook Shay oogt bepaald niet als een beest in zijn kooi en is daarbij ook nog eens een koppie kleiner. Ofschoon inmiddels 33 lentes oud, zou hij niet opvallen tussen de Wiener Sängerknaben, maar des te meer op de set van The Unforgiven. A babyface without a trace.

De tragiek van deze ideale-clean-sheat-zoon is te zijn geboren in het verkeerde land. Een recordaantal caps, maar geen EK- of WK-finale. Bovendien had hij bijna zijn leven gegeven voor Newcastle United. Nu heeft hij zijn hart geschonken aan poenclub Man City. Het kan weleens hun beste  en zeker niet duurste aankoop zijn. Maar misschien is de tragiek van verkeerde afkomst en clubkeuzes tegelijkertijd wel Shay’s peace of resistance. Want nu krijgt hij bergen werk te verrichten en staat hij volop in the picture. Toch gunnen wij deze van talent vergeven Ier nog een echte topclub. Heeft Petr Cech zijn beste tijd niet gehad? Van The Sky Blues naar The Bues. Een blauwtje kan hij in elk geval niet lopen.

Het was een moeilijke keuze dit weekend. En het contrast tussen de twee kanshebbers kon niet groter zijn. Een Argentijn versus een Hollander. Een jubelende, klinkende naam jegens een gortdroge polderklank. We kiezen dan toch voor de eerste, Gonzalo Higuaín, maar niet zonder de tweede, Gertjan Verbeek, een eervolle vermelding te geven. Met Heracles Almelo heeft hij 20 punten uit 12 wedstrijden weten te vergaren. Dat zijn er twee meer dan AZ en, belangrijker, slechts drie minder dan zijn ex, Feyenoord.

Een andere reden om Higuaín te verkiezen boven Verbeek is dat er over Madrid meer te vertellen valt dan over Almelo. Alhoewel. In het verleden gingen de spelers van Heracles opvallend vaak over onze tong. En dan vooral in profetische zin. Willy Overtoom spotten wij al bij Hollandia, terwijl we ook altijd al fan waren van Mark Jan Fledderus - welke subtopper haalt hem op in de winterstop?

Maar goed, Madrid dus. Sommige lieden pleitten al voor een cordon sanitaire om de club, vanwege de ridicule transfers deze zomer. De club maakte zich belachelijk tegen derdeklasser Alcorcón en verloor terecht van Clarence Seedorf. De man die hen dit weekend redde, was niet Benzema (ernstig onder vuur), Kaká (wel wekelijks goed, maar niet briljant), CR9 (zo noemen ze hem dus), Xabi Alonso (verletzt), Royston (bank), Vaart (bank) of Ruud (bank), maar Gonzalo Higuaín. Stiekem maakt hij al twee jaar cruciale goals, zowel voor Argentinië als voor Real. Wat we over Diego Forlán schreven, geldt ook voor hem: bijna wereldtop.

Cuauhtémoc Blanco gaat weer spelen voor Mexico, als we de berichten mogen geloven. Hij is uit Guantanomo Bay en aan Chicago Fire ontsnapt en gaat weer eens voor zijn vaderland. Bravo! Want dat is ook nog eens zijn 2e achternaam. Deze 36-jarige Mexicaanse René v/d Kerkhof is één van die kleurrijke figuren die ‘El Tri’ rijk, maar wij af en toe ook even kwijt zijn. Blanco beleefde zijn finest hours tijdens de Confederations Cup van 1999, toen hij 6x doel trof, inclusief finale. Plus de MVP-award.

Het jaar daarvoor speelde hij met Mexico o.a. tegen Oranje tijdens het WK Frankrijk. Weet u nog? Duikelaartje annex opstandig kraagje Jorge Campos, de geniale linkspoot Garcia Aspe. We stonden alras met 2-0 voor, maar Mechicó speelde  toch nog gelijk door een goal van Luis Hernandez in de 90e min., terwijl vlak daarvoor de Mexicaan Ramirez rood had gekregen. Cuauhtémoc’s inbreng was nagenoeg blanco. Het was en is nog altijd de tragiek van Mexico: furore maken en veel beloven tijdens kwalificaties en subtoernooien, maar teleurstellen op het hoogste platform. Met de kwartfinales in 1970 en 1986 als ijle, (op eigen) hoogtepunten.

Blanco zal hoe dan ook op gelijke hoogte de geschiedenis ingaan  met de Fosbury Flop, de Ali Shuffle, de Panenka en de À La Beb Bakhuys. Want de Blanco Bounce is vermaard ongeëvenaard. Niet als fijnzinnig kunststukje; het ziet er eigenlijk maar armoedig uit. De genialiteit zit ‘m in het bedenken ervan. Het zou ons niet verbazen als het per toeval, waarschijnlijker nog, per ongeluk is ontstaan. Blanco had toevallig de bal onder zich liggen, zag lateraal een tackle aankomen en nam toen instinctief  een vóórsprong tussendoor, met bal tussen voeten in geklemd. Of doen we Blanco en de Cuautemiña daarmee tekort? Een mooi vraagje voor Bert Maalderink straks in Zuid-Afrika. Al moet (die) er dan wel blanco tegenover staan.

Meerdere malen vroegen wij ons op vrijdagnacht af… hoe kunnen er zoveel foute terugspeelballen, dodelijke misverstanden, schlemielige eigengoals en genante missers op één vrijdag plaatsvinden? Zelf loopt Voetblah al wat jaartjes mee in de amateurvoetballerij, maar daar zagen wij niet zoveel slapstick als op tv bij Genee. Inmiddels is de verklaring bekend geworden.

Een of andere gokbaas in den verre manipuleert de boel. Hij zet in op tennisuitslagen in de Jupiler League en koopt een toch al niet zo handig ogende rechtsback om. Graag waren wij bij de selectie van club en speler aanwezig geweest:

‘Baas, misschien moeten we in Nederland zijn, op het tweede niveau’.
-’Hoezo dan?’
‘Nou, die competitie is genoemd naar een biermerk, dus veel kan het niet zijn.
-’En België dan?
‘Ja, kan ook. Maar daar zijn meer spotlights en heerst (iets) minder onkunde.’
-’Klopt, klopt. Zullen we voor Helmond Sport gaan of doen we BV Veendam?’
‘Dat kan ik niet zo goed uitspreken baas, waarom niet Emmen.’
-’Emmen, klinkt goed. Die nemen we!’

Vervolgens zullen wij de verleiding weerstaan om concrete spelers te benoemen en te betichten van. In Nederland is men nog altijd onschuldig totdat het tegendeel bewezen is. Onschuldig is in ieder geval Leonardo II; de nieuwbakken Braziliaan van het polderensemble. Waarschijnlijk zijn de gokbazen niet zo blij met zijn komst. Veel te goed voor het vereiste stuntelniveau voor omkoping.

In deze roerige tijden zal het geen pretje zijn om een club te besturen, laat staan er eentje op je naam te hebben staan. In plaats van de bal rolt de kop steeds vaker. Dirk, Mohammed en Marc zullen dan ook allesbehalve rustig slapen. Gemeenten springen bij waar nodig, dus indirect houdt de belastingbetaler de club in leven. Lijkt ons geen ideale oplossing. Kan dat nou niet anders?

Jawel! In Engeland kochten namelijk 50.000 voetbalfans de club Ebbsfleet United Club. Nu is een soortgelijk initiatief ook gestart in Nederland. Op de website van Sportfansunited kan eenieder zich inschrijven om aandeelhouder te worden van een nog aan te schaffen club. De pijlen zijn daarbij gericht op de door Voetblah alom geprezen Jupiler League. Geschatte prijs per persoon: 60 euris.

Wij zijn dus wel fan van dit idee. Het is nog niet helemaal duidelijk wat precies de rechten worden van de aandeelhouders, maar dat zal ongetwijfeld wel loslopen. Waar het op neerkomt is dat het voetbal weer letterlijk van het volk wordt. En dus niet van een of andere machtbeluste oliesjeik, bankeigenaar of keukengigant. Voetblah heeft zich inmiddels ingeschreven. Gaat u samen met ons in het bestuur zitten? Schrijft u zich dan hier in.

Waalwijk is in rep en roer. Spelers kunnen niet betaald worden en Ruud weet ook niet waar hij zijn Brood mee moet betalen. Voor de Rooms Katholieke Combinatie Waalwijk doemt de afgrond. Dus komen er spontane tochten naar het gemeentehuis om te zorgen dat de club bewaard blijft. Allerlei emotionele argumenten worden daarbij aangevoerd. Logisch, rationele argumenten zijn er namelijk niet.

Waalwijk is samen met Volendam een van de kleinste plaatsen in Nederland met een Betaald Voetbal Organisatie. Nadeel daarvan is dat je een klein achterland hebt en dus niet interessant bent voor grote sponsoren. Sponsorgelden worden steeds belangrijker. Kaartverkoop voldoet al lang niet meer om een club te financieren. Na de financiële perikelen in Utrecht, Breda, Roosendaal en Limburg moet dat bekend zijn. Clubs letten niet op de centjes en geven meer uit dan er binnen komt. Dan draai je verlies, leerden wij bij boekhouden.

Belachelijk dat supporters dan menen dat de overheid moet bijspringen. Deze clubs zijn namelijk kommerciële bedrijven. De winst mogen ze houden, verlies hoor je dan ook te nemen. Bestuurders moeten dit eens gaan beseffen. Zij zijn verantwoordelijk voor de bedrijfsvoering. Wanneer sponsors niet bereid zijn geld in de club te stoppen, dan ben je niet interessant genoeg. Sponsors kijken namelijk wel naar rendement. Misschien een idee voor al die noodlijdende clubs?