ARSÈNAL

Nog erger dan verlies, is niet hebben (kunnen) laten zien over welke mogelijkheden jij zelf én je team beschikken. Dat geldt ook voor je favoriete voetballers en ploegen. Respect voor puur op resultaat behaalde zege’s, waardering voor het effectief ontregelen van de opponent en zelfs een applausje voor het optimaal uitbuiten  des tegenstanders fouten. En ja, het gaat uiteindelijk om de winst. Want wat heb je aan de schoonheidsprijs?

Nou, in vele gevallen eeuwige roem én in elk geval de onverholen bewondering van Voetblah. Arsenal etaleerde gister weer eens hogeschoolvoetbal. Fabregas, Van Persie, de bijna vergeten Rosický cum suis weefden spelpatronen van een oogverblindende schoonheid. De spindoctor van dit wonderbaarlijke web is Arsène Wenger, wiens grootste verdienste volgens VI-columnist Michel van Egmond de drooglegging van Arsenal is. Mooi gevonden en ongetwijfeld een tour de force, maar Wengers veruit belangrijkste palmares is toch het uitgebreide arsenaal aan schoonheidsprijzen.

Hij schonk de voetbalwereld Bergkamp, Pires, Ljungberg, Wiltord, Kanu, Henry, Hleb, ja zelfs Vieira. Nu weer Arshavin en bovenvernoemde raspaardjes. Vreemd genoeg zadelde hij ons ook op met voetbalgedrochten als Keown, Luhzny en Senderos. Lelijke eendjes in de smakelijke bijt. Wij verdenken Arsène ervan dat hij doelbewust deze Neanderthalers liet opdraven om het contrast te accentueren en om zijn primadonna’s ertoe te dwingen al hun talenten tentoon te spreiden. Alles omwille van de spelschoonheid; de prijs die je behaalt, maar ook betaalt voor het bewonderenswaardig consequent weigeren  concessies te doen ten faveure van het resultaat. Of is Thomas Vermaelen de voorbode van een ander Arsènal?

ps. Beelden niet gezien? Ziet en geniet.

WEEKENDPOST: Een veelkleurig arsenaal

Arsenal is al sedert 1886 een grote naam in de voetbalwereld met een groot arsenaal aan wapenfeiten. Gerespecteerd door vriend en vijand, bij groot en klein. Belangrijkste troef is ongetwijfeld Arsène Wenger, de Guy Roux van Arsenal. Deze erudiete Fransoos laat de schoonheid van het spel stiekem prevaleren boven het resultaat en hij komt er nog mee weg ook. Ondanks verlies op verlies in de Champions League blijft Arsène bij Arsenal.

In het Brabantse Helmond speelt een jong broertje: Klein Arsenal. Zonder thuishaven alleen maar uitwedstrijden. Thuis dus alweer een hele poos ongeslagen  en tevens de club met de beste uit-resultaten. Maar toch, zoals het klokje thuis tikt….en dus is Klein Arsenal op zoek naar een homeground. Is Highbury geen optie? Neen, je moet een Hellimonder ook weer niet te ver van zijn kanaal af laten dwalen.

Moet de reddende engel dan komen uit muzikale hoek? Dit Arsenal komt uit België. Of het talentvolle duo zich heeft laten inspireren door het ritmische, swingende voetbal van het Arsenal sinds de komst van onze Dennis, weten we niet. Het is minstens zo briljant. En wat zou het toch mooi zijn… een benefiet voor Klein Arsenal op Highbury! De Belgen trappen muzikaal af, Arsène geeft het Helmondse familielid 90 minuten voetballes en van de opbrengst koopt men een nieuw sportpark.

ps Guy Roux was 44! jaar lang trainer van Auxerre en beëindigde vrijwillig zijn levenswerk in 2005 om gezondheidsredenen.

JETZT GEHT’S LOS! – GAME ON!

Ook in Duitsland en Engeland is het spel weer op de wagen. En in Frankrijk ondermeer, maar daar kraait geen haan naar. In de Bundesliga ligt Von Gaal zoals altijd en overal onder het vergrootglas. Het Bayern-publiek heettte Louis van harte welkom met een striemend fluitconcert bij een 0-1 ruststand tegen Werder en die Bild-Zeitung-Presse slijpt alweer de messen na twee schamele puntjes uit evenzoveel duels. Maar FC Hollywood heeft nog de ideale schoonzoon Von Bommel die alles weet van slijpende messen. Mark miste de interland tegen Engeland en het duel tegen Werder Bremen wegens een teenblessure en is inmiddels al onder het mes geweest. De komende weken kan Bommel de zaak aanscherpen, want hij wordt nu gezien als zowel Retter des Vaterlandes und die Bayern. Het kan verkeren.

Het debuut van Eljero Elia bij die Hanseaten was flitsend: hij bereidde een doelpunt mustergültig voor en was met drie schoten torgefährlich. Joris Mathijssen is bij HSV ebenso unumstritten als bekritiseerd bij Oranje. En Edson was de gehele wedstrijd de Braafheid zelve op de Bayern-bank, daarmee het beperkte basisplaatsgehalte van Oranje-selectiespelers opschroevend. De Premier League heeft de eerste speelronde achter de rug. Alle ogen waren gericht op Man City dat als een Rus in een all-inclusive-hotel had toegeslagen. En wie was vooralsnog de dupe van deze heikele hebzucht? Indeed, alwéér een potentiële Oranje-klant en wel Nigel de Jong. Maar wie een niveau-hoofdklasse-amateurs-verdediger als Richard Dunne opstelt, speelt voortdurend Russisch roulette.

City won, maar Blackburn Rovers was minimaal gelijkwaardig. Arsenal met een superieure Van Persie als diepste(!) spits, die uit een vrije trap Thomas Vermaelen liet scoren, walste over Everton heen. Liverpool betaalde ironisch genoeg de prijs voor het niet gecompenseerde vertrek van Xabi Alonso en verloor bij The Spurs. Man United won nipt van Birmingham City zonder de geblesseerde Sar. En tegen Chelsea hoopte George Boateng met Hull City lange tijd op een st(p)untje totdat Drogba in blessuretijd met een lucky alsnog toesloeg. Maar het hoogtepunt was voor de Colombiaan Hugo Rodallega van het verrassend gestarte Wigan Athletic tegen het teleurstellende Aston (zonder Bouma) op Villa Park. Nu al kandidaat voor goal of the season?

DE VERKEERD VERKASTE VOETBALLER

Onlangs creëerde Voetblah het fenomeen de Vroegtijdig Vergeten Voetballer. Zou Silberbauer het gelezen hebben? Of zijn getipt? Hoe dan ook schoot Michael Appelgaard Zilverboer j.l. zondag tegen Heerenveen met een perfecte pegel uit zijn slof en zichzelf (voor even?) uit de vergetelheid. Het kan verkeren. Maar, ook voor veel betere voetballers kan het helemaal verkeerd uitpakken. Zoëven nog bij hun vorige club onomstreden en door liefkenners gediagnosticeerd als bovenmatig getalenteerd; de overgang naar een nóg grotere club (b)lijkt onvermijdelijk en begrijpelijk.

Onwillekeurig denk je dan toch dat zo’n rasvoetballer niet alleen altijd en overal zal presteren en gloriëren, maar eveneens dat geen weldenkend mens (en gemakshalve zullen we ook trainers even onder deze soort scharen) hem uit het team zal weren. Niets is minder waar geworden. Men neme een Van der Vaart. Een – tot voor kort en binnenkort weer? - Aissatti; een Podolski, een Deco. Zelfs in de boezem van Voetblah speelt het (niet). Eens grote meneren en zekerheidjes, thans bungelend tussen hoop en vrees. Overgeleverd aan een nieuwe tobcoach met eigen voorkeuren, wetten en inzichten.

De ‘gevallen’ ster bemerkt dat ie enkel is aangetrokken om de concurrentie te ‘verzwakken’. De eurotekens in zijn ogen vertroebelden zijn doorgaans heldere blik.  Maar ook wij liefhebbers zijn de dupe. Ons wordt troetelkind Alexander Hleb wekelijks onthouden. Hleb, voorheen de spin in het geniaal geweven Arsenalweb. Ragfijn solerend, combinerend en spelpositionerend. Rossige Witte Rus en raaf op eigen bodem. Fysiek niet geniek, maar verder Guardiolaans goed. Maar die had al Xavi en Iniësta. Van ons mag Alexander de Grote Vergissing zelfs wegpoetsen met Bayern. Als we hem maar weer aan het werk mogen zien!

DE BUBBEL(S) WAARIN GLENN HELDER LEEFDE

Amsterdam, zaterdagnacht. Stel, je hebt na 3 uur in de Palladium nog zin in een biertje. Je het wel gehad met het zien en gezien geworden en gaat op zoek naar wat kanslozer vermaak. Grote kans dat je dan in de Bubbels belandt. Altijd lekker druk met lotgenoten die de avond een gepast einde trachten te geven. Net op het moment dat je denkt dat het niet beter kan, wordt Glenn Helder aangekondigd. Getooid in een dodelijk strak  wit t-shirt, begint Glenn in opperste concentratie mee te drummen met een hippe houseplaat.

Glenn was ooit een klassieke, maar vooral mooie linksbuiten die zijn debuut in het betaalde voetbal maakte bij Sparta. Via Vitesse belandde hij bij Arsenal, alwaar hij moeite had om met het sterrendom om te gaan. Volgens intimi was vooral de aan alles verslaafde Paul Merson Glenns slechte voorbeeld. Na Arsenal werd Helder nog uitgeleend aan Benfica en NAC . Ook deed hij een laatste poging bij Top Oss. Glenn raakte vervolgens in diepe financiële en relationele problemen die in 1999 zelfs leidden tot een zelfmoordpoging.

Nu trommelt Helder dus zijn centen bij elkaar in de Bubbels. Hij heeft zijn leven gebeterd, zo zegt hij zelf. Ook trakteert hij iedere voetbalprof die zich in de Bubbels vertoont op een Heldere preek met als voornaamste boodschap: ben een brave prof en ga naar huis! Een ander mooi voorbeeld is dat Glenn zelfs ooit zijn contract van Arsenal in de spelersbus van Top Oss te voorschijn toverde: ´Kijk jongens, dit verdiende ik toen. En kijk waar ik nu ben. Maak niet dezelfde fout.´

EEN MAN MET EEN IMAGOPROBLEEM

Deze man heeft in Engeland een fiks imagoprobleem. In Nederland heeft hij daar nog niet zo’n last van, maar Steve McClaren manifesteert zich met bovenstaand interview nu ook in Nederland nadrukkelijk als cultfiguur.

Want, wat doet Steve hierboven precies? Hij poept er een soort Frans Engels uit (‘Sjempuns Liiek!’), waarvan men vermoedt dat het een poging is om een Nederlands Engels accent te produceren. Bovendien doet Steve zijn best om niet te moeilijke zinnen te maken voor de interviewster van TV Oost. Dit levert een bizar interview op dat in Engeland inmiddels legendarisch is (check de verschillende versies en de vele negatieve reacties op Youtube).

Vanavond kan Steve echter zijn criticasters voorgoed de mond snoeren als zijn ‘Ef Cie Twentie’ erin slaagt om de 2-0 achterstand uit de heenwedstrijd ongedaan te maken in het Emirates Stadium. Dat zou inderdaad kunnen gebeuren, maar getuige dit video-item van de FC Twente website zien de Tukkers het treffen zelf vooral als een onbekommerd toeristisch uitje in een wereldstad. Succes Steve!