SPELEN MET LENTINI

Ik weet nog goed dat mijn vader mij die ochtend bij zich riep. Ik was 12 jaar oud en deed niets anders dan voetballen. Zoals bijna elk ventje wilde ik profvoetballer worden. Ik droomde van voetballen met Van Basten, Gullit en Rijkaard. En Lentini. Lentini was op dat moment de duurste voetballer ter wereld door zijn transfer van Torino naar AC Milan. Gianluigi kostte 16 miljoen euro en leek op Andre Agassi. En tja, dat maakt indruk. Zeker op een 12-jarig manneke.

Op die ochtend bezorgde ‘ons pap’ mij de mooiste dag van m’n leven. In zijn hand zag ik een brief van Helmond Sport! Ik was gescout! Gescout….dat woord had op mij een magische uitwerking. Ik wist namelijk dat dat de eerste stap was naar een bestaan als profvoetballer. Elke week speurde ik weer de lijn af. Op zoek naar die lange regenjas. Ik werd uitgenodigd om 8 keer naar De Braak te komen. Voor een stagetraining. Nog nooit was ik zo blij en zenuwachtig tegelijk.

Uiteindelijk mocht ik blijven. Ik kon mijn geluk niet op. Totdat het bericht kwam dat Helmond Sport nog niet zou starten met een C1-elftal. Er was geen geld. Een jaar daarna kwam een andere ‘topclub’: FC Eindhoven. Vanaf de C1 doorliep ik daar de gehele jeugdopleiding, maakte een uitstapje naar PSV A1 om vervolgens 2 jaar in het eerste van de blauwhemden te tikken. Waarom dit verhaal? Omdat ik me geen gelukkigere jeugd voor kan stellen dan deze. Het heeft me heel veel mooie herinneringen gegeven. Het heeft me wijze lessen geleerd. Lessen waar ik nu nog steeds de vruchten van pluk. Ben ik geslaagd als profvoetballer? Nee. Maar hoewel ik niet met de Lentini’s van deze wereld heb gespeeld, zou ik het zó over doen. Gescout worden is het mooiste wat er is.

Ps 1. Gianluigi komt van forzaitalalianfootball.com
Ps 2. De scout komt van www.zamante.com

FC EINDHOVEN – WILLEM II ALS E-MATCHING: Durft U het aan?

Mazuro komt uit de kast. Opdat vrezende voetballers volgen. Sowieso heeft Voetblah, veeleer dan relinicht Boomsma, een naam hoog te houden als Voorvechter Van Voetbalhomo-emancipatiebewegingen op dit nog slecht onderhouden VVV-terrein. Fluitend en knipogend naar de Verdacht Vrouwelijke Voetballer, maar zeker ook baanbrekend. Edoch, gewend van deze scribent, haalt hij alles uit de kast en moet het hoge woord er nu maar eindelijk eens uit. Mazuro had namelijk een heuse blind date met een man die hij tot dan toe slechts kende van e-Mailing voor niet al te hoog opgeleiden. En sterker nog: mijn blinde spotter is zowel amateurarbiter als FC Eindhoven-supporter! In een vorig (werk)leven noemden wij dat een dubbele handicap, maar alla. Even later bekende hij ook nog door spelers weleens te worden aangesproken als ‘Van Swieten‘! En zijn zojuist afgefloten duel in Heerlen(!) met 1 rode kaart te hebben gekleurd. Je moet het dus maar aandurven…

Dus werd onze ontmoetingsplek, als ultieme blindgangerslocatie, het Jan Louwers Stadion voor de Jupiler-kraker FC Eindhoven – Willem II. Nu moet u weten dat een prominent Voetblah-segment een nogal dubieus, maar heus EVV-SBV-FC Eindhoven-verleden heeft, door ons aller Allard geïnitieerd en geregisseerd. Voor Mazuro was het dus ook een Ah-Erlebnis, een déja vu-verschijnsel, in menig opzicht. Vanzelfsprekend moest onze aandacht worden verdeeld tussen het veldgebeuren en het kennismakingsritueel. Dit werd behoorlijk beïnvloed door het masculiene multitask-mankement. Maar dit is, weliswaar voor zeer hoog opgeleiden, een voetbalblog en geen dating-site.

Naar de wedstrijd dus. Niet al te hoog (op)geleid door Eric Braamhaar. Die gaandeweg allerlei haarsoorten naar zijn hoofd geslingerd kreeg door de Blue-white Army vanwege nogal wat, het moet gezegd, omstreden beslissingen ten nadele van FCE. Een Soda-badje was nog het minste wat hem werd toegewenst. Je zag mijn flankerende flierefluiter zichtbaar worstelen met zijn supportemoties versus ‘beroeps’groepssolidariteit. Maar gelukkig kreeg allengs de pure emotie de over-, zij het wel steeds steeds in de, hand.

De, zijns ondanks, blauw-witte medekoploper ging verdiend met een 2-1 voorsprong de cabine in. Met als absolute 1e helft-hoogtepunt het ‘Madjer-tje‘ van Voetblah-knuffeldier Theo Lucius. Die hierna wegliep alsof ie elke week een hoogachterstandje op de been brengt. Na rust gaf een van het nodige gogme gespeend Eindhoven echter het initiatief en de winst weg; Braamhaar en een paar meer geslepen tricolores (die helaas in het modermistische paars optraden) deden de rest. Zo won de ene, in het veld afwezige Swinkels van zijn andere brother  in  curls, die als doelman de onverzettelijkheid van zijn broer deerlijk mist. Slechts Theo en Ivo rosten er rechts en links flink onder, de overige Blauw-witten waren bleu en bleekjes toen het er echt op aankwam. En zo eindigde deze e-match van en voor niet al te hoog opgeleiden als vanouds, met een FC Eindhoven dat zich weer kan gaan laven aan de luwte. Evenals mijn mondjesmaat misnoegde mailmakker. Met wel de voldane vaststelling dat hiermede onze e-mailing en -match toch ‘mooi’ een gezicht heeft gekregen.

Ps 1. Foto Ignace van Swieten is van www.sportgeschiedenis.nl. Wie herkent u nog meer op deze foto?
Ps 2. Foto Braamhaar is van www.project21.nl.
Ps 3. Foto gebr.  Swinkels is van Fok!sport/Foto: Pro Shots.
Ps 4. Deel 2 van Schone Schijnpasseerbewegingen: Kappen!! houdt u nog tegoed.

EINDHOVEN HET MOET NIET GEKKER WORDEN!

Hoewel er vele redenen zijn om niet in Eindhoven geboren of begraven te worden, hebben de stad en haar regio toch ook heel wat om trots op te zijn. Ga d’r maar aan staan om zowel de gekste als de slimste te zijn. Rotterdam en vooruit, ook Amsterdam, mogen er als haven wezen, maar Brainport, dat klinkt toch effe iets anders. En misschien is Eindhoven zelfs wel de leukste, als we Theo Maassen, Wim Daniels, Ronald Goedemondt en Leon van der Zanden er even bij halen. Dat de wiegjes van de laatste twee in resp. Tegelen en Helmond stonden, nemen we gemakshalve op de koop toe. En natuurlijk, Eindhoven heeft, beter gezegd had, Philips en heeft dus PSV. Dat gek genoeg uitgerekend de PSV-supporters zelf het minst trots zijn op hun kluppie, is weer een ander verhaal en wellicht ooit voer voor Voetblah-psychologen.

Want de belangrijkste reden om trots te zijn op Eindhoven is toch vooral de FC Eindhoven! De Blauw-witten aan de Aalsterweg, het voormalige lelijke eendje, het lachertje van het Nederlandse betaalde voetbal, datzelfde FC Eindhoven is al 4 weken lang de fiere koploper van de bierliek. Met de maximale winst. Gisteravond geconsolideerd door de eerste overwinning op en in Hellimond sedert 2000. Waarvan een piepjonge Allard op de toen nog EVV-bank van zeer dichtbij getuige was. De manschappen van Ernest – ook al regionaal uitgebroed en slim genoeg bevonden om tot de trainersstaf van Oranje toe te treden -  Faber incasseerden pas één tegendoelpuntje. Solide en robuust verdedigen was altijd al Fabers habitat.

Maar Mazuro‘s gedachten gaan nu vooral uit naar de verstokte Eindhoven-supporter. Die ene vraag die  op mijn lippen brandt: Wat gaat er nu door je heen? Ik ervaar als het ware aan den lijve de mengeling van ongeloof, gedempte trots en ongemak. Je moet een plek die je al nooit – of zó lang geleden – gewend bent geweest een plekje geven. Om maar eens een treurige trendy uitdrukking erbij te halen. Desoriëntatie, wie weet zelfs paranoia. ‘Dit kan niet waar zijn, we worden voor (Eindhoven) de gek(ste) gehouden’. Misschien verlang je stiekem wel naar die ouwe vertrouwde underdog-positie; naar die veilige en zo zorgvuldig gecultiveerde en gekoesterde luwte van de  spelonken in de bierkelder. Zullen we het ooit te weten komen? Is de Voetblah-belangstelling voor deze marginale markante manifestaties wederkerig? Lezen we ooit de memoires van een ongeneeslijke FC Eindhoven-supporter? De tijd zal het leren. Zoals diezelfde tijd ons zal leren hoe lang het strijdlied van de Blue White Army aan het front zal resoneren: Eindhoven zal wezen, Eindhoven zal zijn, en vur Eindhoven zullen ze vrezen, op het voetbalterrei-ei-ein!

THE 9TH BOYSCOUT: Jaap van Duijn

Zaterdag was Voetblah aanwezig op een kolkend Sportpark De Duinwetering voor de allesbeslissende kraker in de Hoofdklasse A van het zaterdagvoetbal. 6500 Toeschouwers rondom het veld gepakt en op de noodtribune gesmeten. Een beetje een Engels non-league football sfeertje, inclusief slecht voetbal, scrimmages, harde overtredingen, opstootjes en onvermijdelijke veldbestorming. Bij de uiteindelijke verliezer Quick Boys  liep echter een speler van wie het grote publiek hopelijk nog zal gaan horen: Jaap van Duijn.

Naam
Jaap van Duijn

Leeftijd
20 jaar

Clubs
Tot de A1 bij Quick Boys. Jeugd PSV, Jong Feyenoord en nu weer Quick Boys.

Karakterisering
Van Duijn is een klassieke buitenspeler. Zijn voornaamste kwaliteit is zijn volmaakte tweebenigheid; tegenstanders moeten altijd rekening houden met een voorzet of schot, waardoor het scala aan mogelijkheden toeneemt. Van Duijn is bovendien rap en heeft een goeie actie in huis. Tot slot heeft hij een klassieke krullenmat die hem direct tot publiekslieveling maakt. Wel wat klein.

Type
Een combinatie van twee Wesleys: Verhoek (voorzet, positie) en Sneijder (lefgozertje, tweebenigheid).

Aanbevolen
Als publiekslieveling bij een hardwerkende subtopper in de Jupiler League. Den Bosch, Cambuur ofzo.

Waar ligt zijn top?
Moeilijk te zeggen. Dries Mertens is ook een tuinkabouter.

Conclusie
Het is een raadsel waarom Jaap van Duijn afgelopen zaterdag op de bank begon (blessure?). Hij was met afstand de beste Katwijker en bracht Noordwijk meerdere malen aan het wankelen. Naar verluidt loopt Van Duijn op het moment stage bij FC Eindhoven. Wellicht dat dat een mooi opstapje is voor een mooie profloopbaan. Clubs die een tweebenige buitenspeler zoeken die aanspreekt bij het publiek, moeten nu handelen!

WEEKENDPOST: Le League Jupiler

De Jupiler League heeft na zes speelrondes een zeer verrassende lijstaanvoerder. Waar velen Sparta Rotterdam hadden verwacht als onbetwiste koploper, zijn het de mannen van Langeler, Boekweg en Stam die de ranglijst aanvoeren. En dat is een knappe prestatie, temeer omdat de Zwollenaren op -1 punt zijn begonnen. Ook deze vrijdagavond maakten de plaatselijke FC uit Zwolle geen misstap door Telstar met 3-0 te verslaan. De criticasters zullen ongetwijfeld roepen dat de Jupiler League niets voorstelt, echter de trouwe supporter weet wel beter. Heerlijk om een vrijdagavond met je Toto Formulier in spanning de voormalige “Toto Divisie” te aanschouwen.

Op 23 april 2010 werd dit gevoel bevestigd, toen we op uitnodiging van een liefhebber werden uitgenodigd op Sportpark Schoonenberg. De enerverende avond begon met een trip over het Noordzeekanaal  per hoovercraft en bij aankomst in het pittoreske Velsen volgden we de stroom supporters richting het Tata-Steel stadion. Voor de poort van het stadion werden op de zwarte markt twee entreetickets bemachtigd voor 10 euro per stuk., niet gehinderd door vervelende security die fouilleert op plekken waar we  willen dat ze  niet komen.  Wel gewoon een ouderwets urinoir en dito frietkot.

Na een puntzakkie pommes frites en een Jupiler pils wachtte ons een warm onthaal op de Oosttribune. Onder een meters groot spandoek verwelkomden we met het clublied de spelers van Telstar en Eindhoven. Bij een nederlaag waren onze helden afhankelijk van het resultaat bij MVV-Top Oss. Het resultaat is bekend: Telstar verloor met 1-2, maar omdat de Limburgers hun sportieve plicht deden, degradeerde Top Oss naar de Topklasse. En de Witte Leeuwen, die vierden feest! Voor 110 euro heb je een seizoenskaart bij Telstar.

EINDHOVEN!

De bakermat van driekwart Voetblah ligt in en rondom de Lichtstad. In Eindhoven werd Voetblah groot en wijs. Dit betekent echter niet dat het Philips Stadion een natuurlijke habitat was in pré-Voetblahtijden. Gek genoeg werd meer tijd doorgebracht in het Jan Louwers Stadion aan de Aalsterweg. Voor de niet-ingewijden: hier ligt het stadion van Eindhoven, EVV, FC Eindhoven. Aldaar vierde Voetblah als EVV-supporter het periodekampioenschap van 1995.

Begin deze week, op maandagavond,vierde FC Eindhoven een totaal onverwacht hoogtepunt. Alsof Agnes Kant in juni met 31 zetels tot premier wordt verkozen. Alsof Dirk Scheringa over 8 jaar wordt geïnstalleerd tot minister van financiën. Alsof pensionado Geert Wilders vrijwilligerswerk gaat doen als vrolijke jongerenwerker in een Venlose achterstandswijk.  Zo behaalde Jan Poortvliet met zijn zo lange tijd nietszeggende blauwwitten zomaar een periodetitel.

De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Dat bleek temeer toen grote broer PSV deze week een speler met een nadrukkelijk Ajax-stempel haalde. Blijkbaar was het lesje na Reiziger en Kluivert nog niet geleerd en gokt Eindhoven nu andermaal op het ontdekken van een glans onder de dikke laag stof. Het zou kunnen werken, maar wellicht is juist dit het moment om het zo logisch lijkende samenwerkingsverband met de stadgenoot nieuw leven in te blazen. Al gaat een echte blauwwitte natuurlijk nooit over de rooie!

PS. Overigens werd de wedstrijd Eindhoven – Veendam maandag door 200.000 mensen live bekeken op Omroep Brabant. Hoezo geen bestaansrecht?