1 en 1 is 2: CILLESSEN WORDT NR. 1

Lees ik dit goed? Jasper Cillessen, reservekeeper bij Ajax, in de voorlopige EK-selectie? Lijkt me een grap. Facebook checken. Het prikbord staat er vol mee. Geen grap dus. Oké, Jasper Cillessen is een talent. Een groot talent misschien zelfs. Maar Jasper heeft gekeept bij NEC. Goed gekeept weliswaar. Maar niet meer dan dat. Dus die voorselectie is belachelijk. Maar dat is weer een open deur.

Het is interessanter om eens dieper op die keuze in te gaan. Of nog beter ,wat zijn de consequenties van Jaspers uitverkiezing? Laten we bijvoorbeeld eens in de huid kruipen van collega en concurrent Kenneth. Die zal zich letterlijk in zijn hemd voelen gezet. Nu is Jasper niet het type Ronald Waterreus en zal hij niet openlijk in de pers verkondigen dat hij nu de eerste keeper is. Maar dat het de keepershiërarchie binnen Ajax op zijn kop zet, is duidelijk. Voor de buitenstaander althans.

En als we nog verder redeneren, kan het haast niet anders of Cillessen staat volgend jaar onder de lat bij Ajax. Honderd procent. Waarom zo zeker? Nou hierom. Frank was van 2008 tot 2010 de assistent van Bert. Nu gaat het er bij mij niet in dat Bert Frank niet raadpleegt. Zeker wanneer het zo’n keuze betreft. Dus heeft Frank ingestemd met de selectie van Jasper. En dat kan maar één reden hebben. Jasper is volgend jaar de eerste keeper bij Ajax. Dat u het weet!

FRANK BELT MARC

Het is maandagochtend. De ochtenddauw hangt nog als een vliegend tapijt boven het gras van De Toekomst als Frank de Boer besluit om in de hoorn van zijn telefoon te klimmen. Het was slechts kort geklauter (in de klimwereld noemen ze dat Bouldering); de ‘O’ van Overmars was namelijk snel gevonden.

Frank:
Ja hallo…

Marc:
Uhhh met wie spreek ik?

Frank:
Ja, met De Boer. Maar met wie spreek ik eigenlijk; jij belt mij toch?

Marc:
Aaah ik hoor het al… Frankie, goedemorgen man. Je spreekt met Marc, Marc Overmars. Maar Frankie, jij bent toch echt degene die mij belt!

Frank:
Aaah Marrûkie… De Coyote Ugly van de Reguliersdwars. Goeiemoggûh kerel. Ja dat is waar ook. Ik bel jou man.. het is nog vroeg hè. Duurde ook zolang voordat je opnam, was alweer in slaap gevallen in die lekkere fauteuil hier van me.

Marc:
Geen probleem. Ik ken het gevoel. Ik ben ook vermoeid, maar dat komt door de wilde avond die ik gisteren gehad heb.

Frank:
Haha. Dat is waar ook. De zondagavond is jouw avond. Was ik alweer vergeten. Maar vertel wat heb je uitgespookt.

Marc:
Nou, het is allemaal niet meer zo spannend als vroeger hoor. Dat mis ik overigens wel ooit Frankie… Die wereldsteden die jij en ik hebben aangedaan, potverdikkeme Frank, daar lusten de muizen wel kaas van. Maar goed, hier in Epe is er van het weekend dus een nieuwe Bowling- en kegelbaan geopend en weet je wat Frank…?

Frank:
Nou?

Marc:
Je kan daar dus de hele avond discobowlen, inclusief onbeperkt steengrillen! Geniaal! Ik heb die toko zondag afgehuurd en we zijn er met de hele Go Ahead-selectie naartoe gegaan.

Frank:
En bakten ze er wat van??

Marc:
Ja, de kip ging aardig.

Frank:
Haha vlugge, ik had het over het bowlen.

Marc:
Nee, dat was dus behoorlijk bedroevend. Die gasten krijgen een bal nog niet de goede richting in als ze het met twee handen en een slurf mogen doen.

Frank:
Hahaha, jij weet daar normaal gesproken wel raad mee… Maar waarvoor ik je bel. Als we hier op Cruijff of al die commissies en bestuursraden moeten gaan wachten, heb ik straks van de stress geen haar meer over…

Marc:
Ja, ik zag het.. je wordt kaal man!

Frank:
Uhh ja, daar hebben we het nu niet over. Het was ook maar bij wijze van gezegde of zoiets… Maar ik vroeg me dus af of jij…

Marc:
Weet je wat Frank. Ik zal me kandidaat stellen voor de rol van Algemeen Directeur.

Frank:
Huh ja.. Hoe weet je dat? Dat wilde ik je net vragen…

Marc:
Frankie… Ik heb toch altijd maar een halve voorzet van je nodig gehad. Ik moest die lange ballen van je altijd compenseren met mijn anticiperend vermogen.

Frank:
Hahaha, goed man. Je hebt humor gekregen daar in Deventer. Weet je wat… Stuur ik dit gesprekje door naar de gasten van Voetblah. Schrijven zij er een leuk stukkie over.

Marc:
Ok kerel. Bel ik nu.nl wel even om te zeggen dat ik aan het einde van het jaar stop bij de Eagles. Denken zij dat ze ook wat interessants te melden hebben. Zie je snel!

Frank:
Adios!!

- Marc werd gevonden op www.anp-archief.nl
- Frank kwamen we tegen op www.ad.nl
- De hippe bowlingkegel stond op www.palmpartyhouse.nl
- De Coyotes stonden netjes op www.wikipedia.com

VOOR NIKOS DABIZAS EN AL DIE ANDEREN

Gisteren bewees Frank de Boer dat echte klasse zich nooit verloochent. De Amsterdamse ziekenboeg kan inmiddels leunen op een sterke verdediging en dat bood Frank de mogelijkheid om weer eens mee te doen. Eerder beschreven wij al het belang van de voetbalcarrière van de Trainer. De broer van Ronald bewees dat maar weer eens. Hij maakte misschien wel de mooiste goal die er dit seizoen door een Ajacied is gemaakt. De tweede plaats is gek genoeg niet voor een van de spelers. Nee, die is voor assistent en onderdeel van het technisch hart Dennis Bergkamp.

Als liefhebber van nutteloze feitjes leidde de goal van Bergkamp mij naar Nikolaos Dabizas. Deze Griek won met zijn land het Europees Kampioenschap van 2004. Het toernooi dat ‘Harry’ Charisteas een mooie carrière opleverde en die hem, hoe toevallig, ook langs Ajax voerde. Overigens speelde Nikos in Portugal geen enkele wedstrijd door een blessure. Ondanks het feit dat hij die zomer met zijn club Leicester City degradeerde, werd het wel een mooie zomer. Hij is één van de vele onbekende Europese kampioenen. En tweemaal Grieks kampioen.

Maar Dabizas is vooral (on)bekend als lijdend voorwerp. Zoals Hans-Dieter Flick dat was voor Rabah Madjer in de finale van 1987. Of Otto Versfeld van Helmond, die door Johan en Jesper voor gek werd gezet in de doelmond. Nikos is de Sepp Maier van Antonín Panenka. Allen waren betrokken bij zeer memorabele en historische voetbalmomenten. Het werden zelfs voetbaltermbegrippen: de Panenka en een Madjer! Iedere voetbalfan weet wat dat inhoudt. Nikos Dabizas werd beroemd als de nummer 34 van Newcastle United die door the Non-Flying Dutchman in een pirouette voor schut werd gezet! Een onbekende figurant in een fantastisch schouwspel, maar toch onbewust aanwezig in de herinnering. Daarom deze post, voor alle voetballers die onbewust en soms ongezien, toch het voetbal van kleur hebben voorzien!

- Nikos see ya at www.smithysports.com/2011/08/23/

EEN LASTMINUTE-JE VOOR GREGORY

Allard en collega-blogger Maarten217 maken zich zorgen over Nederlands beste rechtsback. Het gaat namelijk al een tijdje niet goed met Gregory. Het ‘hoogtepunt’ werd afgelopen zondag bereikt met zijn ‘applauswissel’. Het Amsterdamse publiek lijkt Greg een beetje zat te zijn. Heel verwonderlijk is dat niet. Want Van der Wiel speelde van de laatste 15o wedstrijden er 152 in basis. En dan raak je een beetje op elkaar uitgekeken. Kom je in een sleur. En dus moet er iets gebeuren, anders trekt een van de twee er de stekker uit.

In deze relatie speelt de derde partij (lees de werkgever Ajax) een cruciale bemiddelende rol. Want het is overduidelijk: de werknemer functioneert niet. Sterker nog, de kans is groot dat Gregory met de week slechter gaat tikken, want het publiek is onverbiddelijk en kortzichtig. Terwijl in dit geval juist het publiek hem uit het slop kan trekken. Maar dat zie ik niet gebeuren. Het publiek is namelijk even klaar met Gregory. Te lang is Greg te goed en constant geweest. En daar kunnen wij Nederlanders niet zo goed tegen. Dus nu het minder gaat, kan ie het krijgen.

Het zou me niet verbazen als Van der Wiel een burn-out heeft. Deze diagnose zou in een normale werksfeer geen enkele wenkbrauw doen fronsen. Maar in de voetbalwereld hoor je daar eigenlijk nooit iets over. Dat terwijl juist hier spelers onder immense druk moeten functioneren. Wekelijks. Telkens weer. Tel daarbij op dat het verwachtingspatroon rondom Gregory erg hoog is en de burn-out is verklaard. Interessant is nu hoe Ajax zich in deze kwestie opstelt. Wordt er met Gregory gepraat over deze situatie? Ongetwijfeld. Maar wie doet dat? De Boer? Spijkerman? Dennis? Of toch iemand die daartoe geschoold is? Allard denkt daar wat anders over: stuur Gregory een week of drie op vakantie. Hem hier houden heeft namelijk geen zin. Het is niet erg. Hij is er aan toe. Wij ook. Oftewel, iedereen is er bij gebaat. Oh en Greg: je BlackBerry blijft thuis.

REAGEREN, ANTICIPEREN, IMPROVISEREN EN TOCH DOSEREN

Wat doet een stukjesschrijver als ie ‘s morgens vroeg zo maar opeens voor het blog wordt gezet? En dan met name een scribent die ‘s morgens net zo snel op gang komt als zeg maar Orlando Engelaar. Hij mag niet blokkeren, niet panikeren, maar moet snel reageren, anticiperen en improviseren en toch blijven doseren. Het lijkt wel alsof ie weer in het veld staat zoals vroeger. Laat ie zich in met de waan van de dag, weerstaat ie de verleiding om goedkoop en obligaat te scoren? Stort ie zich dus, in het gezelschap van velen, op Ola Toivonen, de notoire tenentrapper? Nee dus. Mengt ie zich in de kudde Nostradamussen die de kampioenen en degradanten voorspellen? Voetblah is onvoorspelbaar, dus.. De verrassing van de Jupiler League of die van de Topklasse? Vergt toch iets meer en vooral een andere voorbereidingstijd  dan de vroege morgen om in die bierkelder af te dalen. En voor de topamateurs hebben we ervaringsdeskundigen in huis die zich ongetwijfeld nog zullen laten gelden.

Moeten we het gaan hebben over de aftrap van Voetbal International, waar voorspelbaarheid tot kunst is verheven? Of over JC‘s onnavolgbare wegen die het medialandschap splijten met een kracht waarvoor een atoombom zich nog zou schamen? Gaan we maar weer die flierefluiters dissen, die – godbetert! – het nóg meer achter de ellebogen gaan krijgen?! Driewerf nee! Want Voetblah dwaalt nu eenmaal graag van de kudde af óf, zoals een commentaar op de post van gister luidde, nestelt zich zo graag in de rafelranden van het professionele voetbal. Wat dit ook moge betekenen, het klinkt goed.

Nee, Mazuro neemt nog even de gelegenheid te baat om het wisselbeleid, waarmee Frank de Boer doorslaggevend gewicht in de JC-Schaal legde, door te nemen. Achteraf verklaarde Frank dit door te beweren dat hij hiertoe werd gedwongen omdat de spelers hieraan toe waren en het toch niet zo belangrijk was. Maar sorry Frank, ik denk toch echt dat je je verloren(..) hebt in tactisch geschuif. De schaker, die je als voetballer was, nam het van je over als trainer en dat heeft je de kop – nota bene die van JC op schaal! – gekost. Je was als een tennisser die even te veel tijd, dus opties heeft, maar daardoor nu net de verkeerde keuze maakt. Daley Blind vulde de man-meer-situatie al meteen goed in en kwam juist als linksback fataal in de problemen tegen Ruiz. Sighthórsson had het heus nog wel even volgehouden en dan de wedstrijd beslist met als bonus een boost richting competitie. Of deze post het juiste bewijs ervan is, valt te betwijfelen, maar de instinctieve, impulsieve handelingen blijken vaak de beste beslissingen. Waarvan akte.

PANNENKOEK-elHAMdaoui-KAAS

Graag bak ik er nog eentje bij. Daarmee doel ik op de post die gister de term Pannenkoekisme introduceerde. Met verbazing keek ik namelijk zondag naar de wedstrijd Ajax – Heracles. Oké, Mounir zal ongetwijfeld zijn aandeel hebben gehad. Frank zette hem natuurlijk niet voor niets uit de selectie. Maar Frank heeft hem in genade aangenomen. Dat geldt niet voor het publiek in Amsterdam. Niet wetende wat er precies is gebeurd, maar toch conclusies trekkende. Een fluitconcert bij elk balcontact was het gevolg.

Op dat moment was ik eigenlijk wachtende. Wachtende op Ooijer, een supporter, de stadionspeaker, De Boer, Van de Boog. Weet ik veel. Gewoon iemand die een statement durfde te maken. Die en publique aangaf: hier werken wij niet aan mee. Mounir een hart onder de riem stekende. Want volgens mij is Mounir best een fijne gozer. Dat baseer ik onder meer op dit filmpje. Daarin is Mounir een liefhebber. Iemand die graag iets terugdoet voor de fans. Die bij kinderen een lach op het gezicht tovert.

Maar ik bleef wachten. Het podium werd niet benut. Ik vraag me af of dit bij een andere club ook was gebeurd. Was bijvoorbeeld de voorzitter van FC Twente op Mu(n)steriaanse wijze het veld opgelopen, de wedstrijd stopgezet en door een microfoon gevraagd waar iedereen in godsnaam mee bezig was? We zullen het niet weten.  Steeds vaker constateer ik dat een voetbalwedstrijd ook een podium kan zijn waar een statement kan worden gemaakt. Waar een grens kan worden aangegeven. En een dergelijk optreden gaat ongetwijfeld herinnerd worden. Ik geef in elk geval een staande ovatie..