Op Voetbalzone.nl kon er een week lang worden gestemd op het voetbalmoment van het jaar. Zo konden bezoekers stemmen op o.a. de handsbal (Ghana) en beet van Suárez. Absurd dat twee voorgevallen, die niets met voetbal te maken hebben, worden geselecteerd voor moment van het jaar. Dat het Konijntje hiervoor tweemaal is uitverkoren, bewijst eens te meer dat bij Luis alles geoorloofd is om te winnen! Met die mentaliteit is hij voor elke Europese topclub een aanwinst.
Er waren niet enkel sensationele momenten geselecteerd, hoewel de einduitslag dat wel doet vermoeden. De vernedering van Feyenoord werd verkozen tot voetbalmoment van het jaar. Waarschijnlijk om de vernedering nog groter te maken. Schande! Ik zal er geen heisa van maken, maar dat er gelukkig meer mooie momenten waren, doet me deugd. Want Voetblah heeft toch ook de sportiviteit hoog in het vaandel staan.
Op basis daarvan mag de staande ovatie, die Andrés Iniesta van de supporters van aartsrivaal Espanyol kreeg in Estadi Cornellà-El Prat , niet ontbreken. Kippenvel! Iniesta trok na de beslissende goal in ‘onze’ finale zijn shirt uit om zijn vriend Dani Jarque te eren. Jarque, spelend voor Espanyol, overleed op 26 augustus 2010 aan een hartstilstand.
Deze staande ovatie deed mij terugdenken aan Paolo Di Canio, een extremist waaraan men niet direct een Fair Play Award koppelt. Het tegendeel bleek waar. Terwijl Paolo de bal in de laatste minuten van de wedstrijd vrij kon inkoppen, ving hij de bal op in zijn handen, omdat Everton-goalkeeper Paul Gerrard geblesseerd buiten de 16 lag. Het leverde hem niet alleen een staande ovatie van Goodison Park op, maar ook de Fair Play Award 2001. Hulde!












