VOLKSVERDRIETVERTOLKER

Erben Wennemars is een beetje een rare man. Maar wel ‘onze’ rare man, zo lijkt de algemene opinie. Althans, ik denk dat u daar zo over denkt. Woensdag pinkte hij live op de Nederlandse televisie een paar traantjes weg bij het vernemen van het nieuws dat een Elfstedentocht er dit jaar waarschijnlijk niet inzit. Wiebe Wieling en adjudant ijsmeester Jan Oosterbrug deelden dat ons land mede, waarop Erben, zich waarschijnlijk volledig bewust van de DWDD-camera’s, de taak op zich nam om te laten zien hoe erg een groot deel van de bevolking het vindt dat we niemand door het ijs zullen zien zakken.

“Twee, vier, zes of zestien centimeter… lekker belangrijk. Er ligt ijs, en ik Erben Wennemars, en met mij nog minimaal 3 miljoen anderen, willen dat het oan giet!. Wiebe, lieve Wiebe, lieve lieve Wiebe… ik b-b-b-ben zo enthousiast en ik wil niemand kwaad doen, maar mag ie alsjeblieft, ik Sneek je, alsjeblieft doorgaan?” Zoals het een oprechte Fries betaamt, liet het Wiebe koud. Hij zwichtte niet voor de wil van het volk, maar telde zijn (afgelopen week verdiende) zegeningen, en liet de ijspret vakkundig in het water vallen.

Erg? Mwah… misschien wel. Nestor Mazuro gleed in zijn stuk ‘Mogen ze allemaal door het ijs zakken’ wel heel erg snel voorbij aan de kracht van het voetjesvolk, de liefhebber, de enthousiasteling, de mafkees met een oranje muts of groene roeptoeter. Zeker als wij van Voetblah onszelf permitteren, De Rode Lantaarn 2.0 volgend, te bestempelen als supportersschare(-samensteller), die elke club gegarandeerd succes brengt. Waartoe zijn een paar miljoen oranje gekken dan wel niet in staat? Alleen al daarom was de tocht der tochten een goede generale geweest. Gewoon… Om een stukje volksverbroedering te oefenen. Dat helpt, zo bleek ook tijdens het afgelopen WK. Want zo goed dat ze het allemaal op eigen kracht kunnen, zijn onze mannen nou ook weer niet!

HET MALHEUR VAN DE ENTRAÎNEUR

Er rust geen zegen op de Belgische voetbalcoach in het Hollandse voetbal. Eerder een vloek, want nu is ook Glenn een door hemzelf dichtgeslagen boek. Waar mr. Voetblah nog Voorspoed Venlo Voorspelde, daar liep het ook voor de zo koelbloedig ogende oefenmeester volledig mis. Althans zodanig dat hij besloot om vanaf de traditionele trap de handdoek in de ring te gooien.

Maar wat is dat toch met die Belgische trainers dat ze er, tot herhaald verdriet van België, maar niet in slagen om succes te boeken in Nederland of daarbuiten?! Ligt het simpelweg in het verlengde van het relatief povere palmares van het Belgische voetbal überhaupt? Is het een automatisch gevolg van de clichématige, dus ook houtsnijdende beeldvorming: de spreekwoordelijke Belgische bescheidenheid en wellevendheid? Contra-indicaties voor een consistente baan in het keiharde voetbalcoachbestaan?

Kennen we één Belgische trainer die internationaal naam en faam heeft verworven? Zeg maar een Belgische Beenhakker, om het niveau enigszins te middelmatigen. Eric Gerets? Zou kunnen. Landskampioen alhier (PSV2x), in Turkije en in Saoedi-Arabië. Buitenlands Best(betaalde) Belg. Reikte met zijn verre inworp all over the world, nu als trainende Bondsbelg gestrand in Marokko. Waar ie, naar verluidt, wel heel erg ingeburgerd is. Maar verder? Walter Meeuws, ooit spartelend in de Ajax-apenkooi, ervoer in Caïro met een schok dat een paar oliedollars nog geen Arabische Lente maken. En in Nederland dan? Buiten Gerets slechts treurnis en gestommel in de Jupiler-bierkelder (Jos Daerden, Marc Brys). Ene René Vandereycken mocht bij FC Twente even ruiken aan een runner-up, maar stiet pijnlijk z’n neus. Veel later haakte de potsierlijke Preud’homme aan bij de inmiddels topclub uit Enschede. Om alras, comme il faut chez l’entraîneur Belgique, in kennelijke oliestaat te verkeren.

Boven de rivieren zal men aankomen met Harm van Veldhoven, maar dat is een, weliswaar gebelgde, geboren Nederlander. Zou een Belgische trainer sowieso worden gepruimd bij ‘n Ajax, ADO of Feyenoord? Kun je iemand, ook al ben je zelf onveruitstaanbaar, met zo’n chrappich accent wel serieus nemen? Zelfs wanneer dialectiek dé weg naar het ware succes is? Feit is dat Belgische trainers slechts relatief renderen beneden de rivieren, terwijl Belgische voetballers zich knap staande houden tussen de zelfbenoemde heuse Hollanders. Al menen de Vertonghen-types dat dan ietwat geforceerd te moeten doen.

Merkwaardig genoeg waren het omgekeerd juist de raszuiver randstedelijke trainerstypes als Henk Houwaart, Jan Boskamp en Hans Croon die prima gedijden in het Bourgondische voetbalklimaat. Toch móet uit de huidige, zelfbewuster wordende generatie voetbelhamels ooit een Hiddink, misschien zelfs een Van Gaal voortkomen. Zodat we van de weeromstuit goesting krijgen in legendarische, dierbare Belgische trainersiconen als Guy Thijs, Raymond Goethals en Robert Waseige.

- De boekafbeelding komt van www.boek2.nl
- Jos Daerden vonden we terug op www.rodajcspelers.nl
- Raymond Goethals is van 2.bp.blogspot.com

 

VERDROTEN VERVLOGEN VOETBALTYPES

Neemt u toch vooral even de tijd om onderstaande video te bekijken. Alleen al het vertaalde commentaar is hilarisch. Onze hoofdpersoon (herkent u hem?) ziet u na enige omwentelingen atypisch met het hoofd scoren, waarschijnlijk zijn enige kopgoal ooit. Sterker nog, zijn enige interlandtreffer ooit als toch 53x titularis!

Voetblah heeft een naam hoog te houden als de VVV onder de voetbalblogs. Geen Vreemdelingenverkeer Voor Venlo, maar toch met de allure van een toeristische attractie. Een gedenkwaardige tijd lang vergastten wij u op een scala aan voorwaar vermeldenswaardige voetbalaangelegenheden. Na een zware blessure en langdurige revalidatie maakt de VVV zijn comeback in de vloeibare vorm van het Verdroten Vervlogen Voetbaltype. Ja, laat dat maar aan Mazuro over! Prototypes die lijken te zijn uitgestorven, vervlogen, opgelost. Als het ware verstoten door voetbalVadertje Tijd.

Kent iemand Danny Speedy Boffin nog? Welnu, dat type. Geen gezicht eigenlijk. Iel, spichtig. Tenger, maar taai en tanig. Longen van een paardje, permanent krullend haartje, net geen Goddelijk Staartje. De gevreesde tegenstander, de nachtmerrie van iedere voetballer. Want laat nooit los, blijft maar hollen zonder dollen. Slechts één (en al) beweging. Een apart soort linkspoot. Niet de flegmatieke, grillig geniale technicus zoals Corso, Keizer, De Kromme of Redondo. En dan laten we Diego en Lio even qua categorie buiten beschouwing. De Boffins leg je langs een andere gen-liniaal. Linksdraaiende stofzuigertjes, meteen weer weghollende kuitenbijtertjes. Als bijtjes zoemende lastpakjes. Danny kende nauwelijks zijns gelijke, maar toch waren er eertijds meer van die vaste trainerspionnetjes annex publiekslievelingetjes. Arbeid adelt.

Eigenlijk schiet me nu maar één Boffinnetje te binnen en dat is de Roemeen Dorinel Munteanu. Toevallig(?) ook ooit actief in België bij Cercle Brugge, later o.a. FC Köln en nu trainer van Steaua Boekarest. Misschien iets meer voetballer dan Danny, maar verder ogenschijnlijk eeneiig. Dichter bij huis komt qua postuur ons aller Olaf Lindenberg nog het meest in de buurt. Die weer het futsal met Danny gemeen heeft. De eveneens gebelgde Robbie Haemhouts, thans Willem II, is ook zo’n op het oog nog pupillenvoetballer. Die nog eens dubbel gekleineerd worden door de huidige voetbalkledinglijn. De Boffinnetjes zien er sowieso al geen been in en zo ja, dan worden de stokjes nog eens extra geaccentueerd door de veel te grote broek die ze modelijnrecht hebben aangetrokken. Neemt niet weg dat ze verdrietig genoeg uit het beeld zijn verdwenen. Alsof ze zichzelf voorbij zijn gehold. Of kent u, op welk niveau ook, nog een buffelend bikkelend Boffinnetje? Laat het ons weten, opdat we hen nimmer vergeten.

VEEL VOORKOMENDE VOETBALNAMEN

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. We kunnen het niet laten: we denken in VVV‘s. Ditmaal kwam de Veel Voorkomende Voetbalnaam tot ons. Met de aantekening dat broers niet tellen. Frank & Ronald, Willy & René of Rob & Richard maken niet direct De Boer, Van de Kerkhof of laat staan Witschge een internationaal veel geziene voetbalnaam. Drie broers daarentegen is wel degelijk een noviteit. Dit geldt de Afrikaanse jongens van Touré: Ibrahim (Nice), Kolo (Arsenal) en Barcelona (Yaya). Niet de minste clubs ook. En in De Kempen hebben we de Lavrijssens.

Duo’s of trio’s zonder broerrelatie zijn er te over: Yakubu (Aiyegbeni en de vermaledijde Abubakari), Cissé (Sekou und Djibril), en Boateng (Derek van Getafe, Gideon van MVV en onze eigen George). Maar de echte winnaars van het bal zijn de heren van Diarra. Een heuse diarree. Bij Real Madrid spelen er reeds twee: Lassana en ex-Vitesse middenvelder Mahamadou. Eén zit er bij Bordeaux (Alou) en zelfs Partizan Belgrado heeft er eentje op de kop getikt (spits Lamine).

We nodigen u van harte om de stamboom van bovenstaande Diarranen uit te pluizen. Wellicht kunt u in het proces de minder bekende Abdoulaye Diarra (Bohemians Praag), Boucabar Diarra (Luzern) en Drissa Diarra (Lecce) meenemen. Mocht u nou helemaal de blits willen maken, geef dan ook premier Seydou Diarra, auteur Alpha Mandé Diarra én rapper  Oxmo Puccino een plekje. Laatstgenoemde is de artiestennaam van Abdoulaye Diarra, niet te verwarren met de eerder genoemde speler van de derde club van Praag. Bent u er nog?

VOORZICHTIG VERLANGENDE VOETBALCLUBS

 Noot vooraf: de trouwe oplettende lezer zal zich afvragen wat er met het verhaal van vandaag is gebeurd. Welnu:  De eerdere aflevering geleek te veel op Voetblah’s Voorzichtige Voorspelling. Nu dus een aangepaste versie. Onze excuses voor valse verwachtingen en voor verspreide verwarring. 

Volgend jaar wil Henk Kessler twee clubs laten degraderen uit het officieel betaalde voetbal naar de Topklasse der amateurs. Menige degradant zal dan bij een andere ‘amateurclub’ beter worden betaald, maar hun status is voorlopig wel die van een amateurvoetballer. Dat gegeven maakt de pintleague er een stuk aantrekkelijker op. Het schuim der voetbalnatie zal wellicht voorgoed worden weggeblazen. Een val is nu eenmaal vaak niet meer te stuiten en dan is de teloorgang nabij. Vermoedelijk vrezen vele voetbalverenigingen voor vroegtijdig vermaledijd verval.

 VVV voorlopig verre van. Als echter de motor van de ploeg verdwijnt, valt ook te vrezen voor Venlo’s Verenigd Voetbal.  En het zou Voetblah niet verbazen als ook RKC – het alsmaar in het verdonkeremaande vertoevende voetbalmysterie – binnen afzienbare tijd begint aan een hopeloos verloren vrije val. Er zijn vele kandidaten voor het predikaat Versneld Vervlogen Voetbalclub. Het is zieltogen en onvermogen. Op een enkeling na dan. Maar daartegenover staan de Voorzichtig Verlangende Voetbalclubs. De IJsselmeervogels zitten al jaren op het vinkentouw of cirkelen als aasgieren boven de terminale patiënten, daarbij het verlies van de moeder aller derby’s op De Westmaat voor lief nemend.

De Rijnsburgse Boys hebben een palmares, accommodatie en budget waarbij menige Jupilerclub de vingers bij aflikt. De Treffers zou graag haar naam eer aan doen op een hoger plan en is wellicht niet de enige Groesbeekse topamateurclub met die ambitie. Quick Boys wil ook zo snel mogelijk de burenruzie met VV Katwijk definitief beslechten middels promotie. En algeheel amateurkampioen Woonwagen Kamp Emmen wordt wereldnieuws als het gelegitimeerd betaald voetbal gaat spelen. Grote Geert on the cover of the Rolling Stone! Welke zijn nog meer verholen verlangende voetbalclubs?  Welke voldoen aan de vereiste, vertrouwenwekkende voorwaarden? Meld het ons. Wij zijn benieuwd! 

DE VERDACHT VROUWELIJKE VOETBALLER

Verdacht Vrouwelijke Voetballers, die zul je niet zo gauw zien op WoonwagenKamp Emmen. Daar spelen echte mannen die  binnen twee minuten driemaal scoren en kampioen worden. Daar vind je aanvoerders die zich laten tatoeëren. En dan niet zo’n doorsnee-binnenkantje-arm-voetbalplaatje, maar meteen je hele been, full-on, blauw laten kleuren. Maar goed, deze week richten wij ons op het tegendeel van het exemplaar ‘de stoer ogende aanvoerder’: de Verdacht Vrouwelijke Voetballer.

Vrouwen zijn niet stoer; ze zijn frêle, lieflijk, sierlijk, gracieus en zachtaardig. Althans, dat zijn de stereotypische stempels die we voor het gemak maar even aanhouden. Niet geheel koosjer qua feministisch gedachtegoed, edoch: we blijven seksistische voetbalfans natuurlijk. Welke voetballers komen voor dit predikaat VVV in aanmerking?

Het gekke is dat je al snel bij linksbeners uitkomt. Sterker nog… specifiek bij de ouderwetse linksbuiten. Piet Keizer met zijn handjes omhoog. Bert van Marwijk, ook al zo’n type. Typische passeerbeweging? De schaar: niet echt mannelijk gereedschap! Mietjes die linkspoten! Niet zo gek dus dat 4-3-3 met buitenspelers een uitstervend systeem is. Ouwe politiek, soft vrouwenvoetbal… tja, daar win je het niet mee in deze harde tijden van Wilders Geert & Grote Geert.

Deze week laten we liefst 4 Verdacht Vrouwelijke Voetballers de revue passeren. Kent u er ook eentje? Laat het ons hieronder weten.