WEEKENDPOST: Door de bril van Edgar


Dat een zelfbenoemd cultvoetbalblog aan uitgerekend cultvoetballer bij uitstek Edgar Davids slechts één hele post heeft gewijd – en dan ook nog eens 2,5 jaar geleden –  is bevreemdend, zo niet een schande. Hij mocht zelfs niet als verdachte opdraven in de beruchte post over zijn foxy naamgenoot. Ook weer niet zo vreemd, want bij deze veel meer Pitbull dan Fox Terriër, denk je toch eerder aan lijken die uit de kast komen. Sorry Edgar, maar we gaan die omissie nu ruimschoots goedmaken. Zeker nu we lezen dat je weer de kicksen gaat aantrekken, ook al is het (gelukkig) maar voor even. Want wat was het vreselijk om jou in je nadagen te zien kwakkelen bij The Spurs, je oude liefde Ajax en Crystal Palace! Waarom toch wordt dit soort wereldtoppers door wie of wat dan ook niet behoed voor deze evenzo onverdiende als hoogst treurige afgang?!

Dus troosten wij ons met de wetenschap dat deze typerend onvoorspelbare Pitbull-comeback bij het Amerikaanse New England Revolution slechts van korte duur is. En dan neemt Edje ook nog even een college op de Harvard University mee. Over de ontwikkeling in/van het Amerikaanse voetbal. Dat dit maar een kort college zal zijn geweest, doet even niet ter zake. Hoe dan ook doet Davids hiermee menigeen weer verbazen. The story of his life. Iedereen heeft wel een mening over dit volstrekt unieke type voetballer en persoonlijkheid. In mijn geval is de appreciatie van Edgar nogal aan fluctuatie onderhevig geweest en ik heb de indruk daarin niet alleen te staan. De Davids van de pre-marketing-historie is mij het liefst. Toen het merk de Pitbull nog niet bestond. Toen een piepjonge Davids  legendarische wedstrijden speelde in het dreamteam  Van Gaal-Ajax en al vrij snel in Oranje. Op 4, op 8, waar dan ook: Edje was en voerde een nummer apart op.

Toch, vrijwel meteen was Edgar ook omstreden; voer voor (voetballende) psychologen. Autonoomdidact qua mediapresentatie; coachbaar noch aaibaar. Naarstig op zoek naar uniciteit evolueerde hij van een technische pleintjesvoetballer naar een strakke straatvechter met een eigen merkteken. Verborg meer en meer zijn ware aard achter een facade van onverschilligheid en een onooglijke, maar wereldvermaarde bril. Hij schoffeerde de pers, bruuskeerde de bondscoach, kwam op de dopinglijst, etaleerde meer spier dan plezier en sloeg al dan niet door op relationeel gebied. Maar verraste off the record, in weerwil van die niet bijster intellectuele bril, met een geëngageerd nieuwsgierige kijk op de wereld. En maatschappelijk betrokken projecten. De straatvechter doet nu met zijn hobby een beroep. Op  u. En toen deed Johan een zonderling beroep op Edje. Die wéér een andere bril moest opzetten. Het zou me niet verbazen als Edgar Davids ooit nog eens  Commissaris van de Koningin wordt.

Advertenties

4 Reacties op “WEEKENDPOST: Door de bril van Edgar

  1. Of Gouverneur van Limburg. Dat past volgens mij nog veel beter bij Edje!

  2. Edgar davids was in ieder geval een markant man in de voetballerij.
    De man met de losse handjes.
    De man met de opvallende bril….noodgedwongen.
    Hij was beslist de slimste niet.
    Maar het was een speler die je er bij kon hebben.
    Edgar was een winnaar.
    Beetje Nigel de Jong type…pitbull zegt als.
    Maar in de omgang was hij ook verrekte lastig.
    Sociale conventies beheerste hij niet…….eerst slaan dan vragen.
    Wellicht had er een goede bokser a la Regilio Tuur ingezeten.

  3. Pingback: PAPANDREOU DE VOETBALVROUW |

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s