TOBBEN MET ROBBEN 1/2

In 2 afleveringen ontleedt uw scribent het glazige fenomeen Arjen Robben. Morgen deel 2, ook al omdat een te grote dosis Robben in één keer voor velen iets teveel van het goede is en hij zelf evenmin en zelden een hele wedstrijd kan verstouwen.

Misschien is Cristinaldo wel hét prototype, maar buiten Arjen Robben om – en dan gaat ie meestal ook nog eens binnendoor! – zijn er weinig voetballers die minstens evenveel irritaties  als gevoelens van verrukking en bewondering opwekken. Ik denk zelfs dat alleen wij hier in Holland nog twijfelen tussen de protserige Portugees en de larmoyante Laaglander. In het buitenland wint de man van gluiperig glas met een straatlengte voorsprong op de man van de parmantige pas het duel om de meest irritante voetballer ooit.

De voetballer Arjen Robben ken ik al vanaf zijn tijd als jeugdinternational en eigenlijk is ie  qua type voetballer sindsdien niets veranderd in spel en gedrag. Eigengereid, solistisch, brutaal, zelfverzekerd, onvoorspelbaar, creatief, superegoïstisch, snel verongelijkt, kleinzielig. Voeg daarbij dat nuffige loopje, die zeurhuilerige blik, de misser(s) tegen Spanje en, niet te veronachtzamen, dat lullige witte onderhempje dat ie een tijdlang droeg. En dan laten we die potsierlijke pyjamabroek uit zijn proeftijd bij Bayern nog buiten mededinging. Tel uit je minst.

De pest is dat onze Arjen ook een behoorlijk robbertje kan ballen. Sterker nog, hij kent waarschijnlijk qua individuele actieradius gekoppeld aan productiviteit alleen in bloedonderdenagelsbroeder Ronaldo en bovenal Messi zijns gelijken. Maar daarmee houdt dan ook elke vergelijking met de maat aller voetbalvaardigheden op. Waar Lio als persoon alom sympathie oogst, heeft het karakter Robben het bedenkelijke vermogen om veelal hoon, agressie en weerzin te genereren vanwege een miniem incasseringsvermogen en een onmetelijk egogehalte.

Terwijl hij eigenlijk alles mee heeft om ontroering, mededogen en waardering op te wekken. Hij is vroeg kaal, wordt voortdurend heen en weer geslingerd tussen Dick van Toorn en doktor Wohlfahrt, tussen de KNVB en Uli Hoeness, tussen Franck Ribéry en Bassie Schweinsteiger. Tussen wanhoop en vrees dus. Ieder ander zou worden overstelpt met respect en bewondering. Misschien wel omdat ieder ander, blij eindelijk te zijn hersteld en te kunnen spelen, zich zeker in den beginne terughoudend zou opstellen. Zich uit dankbaarheid voor het herstel down to earth zou gedragen en zeker nog niet de behoefte zou hebben om meteen weer de hoofdrol op te eisen.

Maar niet rolmops Robben. Hij was tenslotte al zó lang uit de picture geweest. Bovendien liep het ook nog eens ‘n keer prima zonder hem. Zo zouden toch niet moeten denken dat ze zonder hem zouden kunnen! De enige manier die Arjen kent om zich te presenteren, is om zich meteen weer te manifesteren. Hij heeft daarbij de ‘pech’ dat dit hem, als ie speelt, nog lukt ook, daarmee de vele keren dat hij anderen negeert incalculerend. De enige reden waarom hij telkens toch weer wordt ingezet en gedoogd, is vanwege zijn typisch Nederlandse kabinetstukjes die telkens weer de doorslag lijken te geven.

Robben 11 op de rug gezien is van deviantart.net
Arjen die z’n eigen hoofd op handen draagt, komt van http://www.depers.nl
De ‘verbaasde’ Robben staat op alexanderjmasson.wordpress.com

Advertenties

3 Reacties op “TOBBEN MET ROBBEN 1/2

  1. Het is toch ook wel een triest verhaal, die carrière van Robben. En ja, hij gaat er op zijn manier mee om en dat is idd niet bepaald de houding van een aansprekende persoonlijkheid. Hij heeft veel tegen, maar is vóór alles toch wel een fenomenale voetballer. En wat zou het mooi zijn als hij dit een seizoen of een prestigieus toernooi zou kunnen etaleren.

  2. Een prachig epistel over een Robben die de tongen in beweging houdt.
    Over die blessures wil ik het niet meer hebben.
    Als hij speelt, zit Robben vol verrassingen.
    Na zijn blessureleed vorige week nam hij namens Bayern Munchen gewoon 2 strafschoppen en maakte ze beide.
    Hij heeft veel talent en heeft daarnaast een lage pijngrens.
    Voor mij is het ook de grootste jankerd en komediant van het voetblacircus.
    En daarom is hij niet sympathiek bij toeschouwers en collega.s.

    Indien hij nog ooit helemaal gezond wordt.is het een geweldige speler.
    Daarvoor ga je naar het stadion….grillig en onvoorspelbaar.
    De man van glas………wat een bijnaam!!!!

    • Dankjewel Toon. En er komt morgen op de dag des heren nóg een epistel. En ere wie ere toekomt: dé man van glas is nog altijd Jari Litmanen, een stuk sympathieker exemplaar bovendien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s