DE VRIJBLIJVENDHEID VOORBIJ

Dinsdagavond rond een uurtje of zes werkt een jonge voetballer zijn macaroni met rode saus naar binnen. Het voetballertje is een jaar of veertien en speelt in de C1 van de plaatselijke FC. De voetbaltas is ingepakt en staat al in de startblokken bij de achterdeur. De tas lijkt er meer zin in te hebben dan het voetballertje zelf. De hoge zwarte voetbaltas, met op beide zijkanten in kapitalen en dikke witte letters de naam van de sponsor erop gekalkt, straalt gezag uit. Als het jochie eerlijk zou zijn, krijgt ie een naar gevoel van alleen al het kijken naar die tas.

Sinds de tiener met die tas loopt, heeft ie zich als voetballer nooit meer zo vrij gevoeld als in de jaren ervoor. Ergens ver weggestopt in één van de laagste E-teams leek het allemaal zo mooi. Toen kon ie nog ongecompliceerd en intuïtief voetballen; zonder besef van wat het tegengestelde (gecompliceerd en volgens vast stramien moeten spelen) zou betekenen. De woensdagmiddagtraining, de wedstrijd op zaterdag, afvalraceje tegen de oudere, grotere boys: het was allemaal fantastisch. Voetbal was zijn grote en enige passie. Op zaterdagochtend stelde hij met z’n goals (een kwartje per doelpunt) de voorraad snoepgoed voor die middag veilig en werd hij door iedereen uitgenodigd om thuis te komen spelen. Allemaal dankzij zijn voetbalkwaliteiten

Hij begon een beetje te dromen van een voetbaltoekomst. Misschien zou hij zelf wel ooit met één van die sponsortassen lopen. Dat zou betekenen dat ie de C1 gehaald zou hebben. De C1… Man, dan had je het gemaakt! Dan was je gearriveerd, had je status en zou je weekend iets weg moeten hebben van één grote egotrip!

Maar eenmaal op de plek van bestemming blijkt niets minder waar. Het is een regelrechte hel voor het mannetje. Hij vindt er geen reet meer aan. Alles wat voorheen op intuïtie ging, lukt niet meer of heeft geen effect. Bij het minste of geringste lichamelijk contact ligt hij met z’n snufferd in het gras. En de trainer maar schreeuwen: “Zeg kleuter… Als je klavertjes vier wilt zoeken, ga dan met je oma een boswandeling maken!”. Nu komt hij alleen nog maar de vrijblijvendheid voorbij.

– De grote foto van het mannetje met de bal komt van www.etsy.com
– De voetbaltas werd aangeboden op pakaanbieding.nl

Advertenties

2 Reacties op “DE VRIJBLIJVENDHEID VOORBIJ

  1. Mooi autobiografisch(?) werkje van decatalaan.

  2. En zo is het en gaat het.
    Goede nostalgische omschrijving.
    Ik vind er alles in maar word er ook een beetje triest van.
    Weer een speler verloren, weer een speler die niet doorgaat via de B en de A naar de senioren.
    Een speler die tot de C veel plezier kent maar dan komen de harde wetten van de voetballerij.
    We maken het allemaal mee.
    Wat ben je dan eenzaam, het lijden van de jonge………vul maar in.
    Maar de meesten halen de B en daarna de A.
    Voor mij moet de jeugd vooral beschermd worden en het plezier moet voorop staan.
    Als ik dan mijn voetbaljeugd vergelijk met de voetbaljeugd van mijn zoon.
    IK heb een prachtige voetbaljeugd gehad bij Rood-Wit Veldhoven.
    Die zou voor iedere jonge speler moeten zijn weggelegd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s