ZEEFUIK IN DE HARTEN VAN VOETBLAH

Género Zeefuik was voor mij tot dit weekend een grijze speler. Waarvan ik bijvoorbeeld dacht dat ie Genaro heette. Eentje die lekker meebalt bij inderdaad een club als NEC. Zonder daarmee overigens iets af te willen doen aan een club als NEC. Neem bijvoorbeeld Lasse Schøne. Geen grijze speler. Doet vaak zijn naam eer aan. Daar ga je voor naar het stadion. Maar voor Zeefuik? Nee. Tot dit weekend dus. Género toverde namelijk een fabelachtige assist uit zijn kicksen. Wat een briljante bal! Veel Schöner dan dat wordt het niet. (check het hier, na 45 seconden)

Maar wat betekent dat nou voor de speler Zeefuik? Is dat nu opeens een voetballer geworden waarvoor je naar het stadion komt? In ieder geval is hij bij de voetballiefhebber in aanzien gestegen. Maar het zet me wel aan het denken. Want in deze actie zat best veel. Over- en inzicht, handelingssnelheid, een fijne traptechniek. Alle ingrediënten die een speler beter maken dan zijn gemiddelde medespeler of tegenstander. Maar dat was Género tot nu toe helemaal niet. Als veelbelovende, maar nog niet toprijpe spits door PSV aan NEC toevertrouwd. Waar hij tot dusver tot precies nul doelpunten kwam. Geroemde actie verraadt dat Zeefuik misschien wel veel meer een voorbereider is dan een afmaker

Laten we het wat breder trekken en de volgende vraag stellen. Hoeveel spelers in de Eredivisie hebben een bovengenoemde actie in huis? Ik bedoel maar. Wanneer je dit kunt, ben je een goede voetballer. Natuurlijk moet je dat over een langere periode laten zien. Maar de schoonheid van het voetbal zit ‘m in kleine momenten. In balaanrakingen, in een overstap, in één geniale pass, in de juiste snelheid. Dáárvoor kijken wij voetbal. En daarom kijken wij nu elke keer weer naar Género. Niet meer als spits, maar als voetballer. Hopend op weer een geniaal moment.

Advertenties

4 Reacties op “ZEEFUIK IN DE HARTEN VAN VOETBLAH

  1. Hulde voor de hulde voor Zeefuik. Toch denk ik dat er eigenlijk best wel veel voetballers zijn die tot dit soort hoogstandjes in staat zijn, maar dat er vrijwel even zoveel voetballers zijn die dit veel en veel te weinig laten zien.

    Zonder Zeefuik direct in deze groep te scharen, maar misschien wel het mooiste voorbeeld: Jasar Takak (http://www.hardgras.nl/Artikel-pagina/212065/In-between-clubs.htm)

    • Haha! Wat een mooi artikel en wat een toeval!! Jasar Takak was namelijk medespeler van Allard, de auteur van de hulde aan Zeefuik, in de A1 van PSV destijds. Leverde fraaie taferelen op, vooral als ‘Skiete’ Willy v/d Kuijlen zich met Jasar ging bemoeien. Laten we zeggen dat de Helmondse inburgeringscursus niet aan Jasar besteed was.

      Overigens is Takak, zoals wel blijkt uit het Hard Gras-artikel, nu juist het mooiste voorbeeld van een voetballer die meer hoogstandjes in zijn hoofd heeft dan zijn voeten kunnen uitvoeren. Ofwel, die meer zijn mond dan zijn voeten laat/liet spreken.

  2. Is het niet zo dat Zeefuik wat tijd nodig heeft.
    Die jongen moet gewoon rijpen.
    Ik zag hem op de Herdgang spelen tijdens het beloftetoernooi.
    Je kon zien dat die jongen potentie had….altijd gevaarlijk.
    In de jeugd van PSV kon hij de kenners niet overtuigen.
    Van Rutten mocht hij een paar keer (verdienstelijk) invallen.
    En toen kwam de NEC-periode waarin hij duidelijk groeiende is.
    Gewoon een kans geven en veel laten spelen.
    Niet meteen afbreken en zeggen dat het weer niks is want daar zijn we te goed in.i

  3. Pingback: Snowy saturdays Doordebenen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s