DE MAKKELIJKSTE BAAN TER WERELD

Vorige week eindigde ik met de stelling wel genoeg te hebben van de zestien miljoen bondscoaches. Nou.. Niets is zo veranderlijk als het weer, maar ik doe met dit stukkie toch een aardige poging om de Peter Timofeeff in mij tot last te zijn. Mijn stelling luidt: niets is minder uitdagend dan het zijn van voetbaltrainer van een Betaald Voetbal Organisatie. Alle opwinding, ergernis en neurotische trekjes van de trainers die u ziet op televisie zijn geveinsd, dan wel aangeleerd. Ze zijn er wellicht zelf in gaan geloven, in hun invloed op succes. Dat kan. Maar dat maakt het eigenlijk allemaal alleen maar erger.

Het zijn lege hulzen die dansen naar de pijpen van het sentiment. Huh wat?! Sentimentele hulzen dansen met lege pijpen? Tsja.. Of toch misschien… Dansende sentimentelen die lege hulzen pijpen? Het is allemaal goed. Het raakt kant noch wal, waterlawine noch sneeuwtsunami en winterprins noch vorstenzoon. Trainers betichten van opportunisme is verleidelijk, maar die constatering is slechts een oppervlakkige. Het geloof in hun eigen bijdrage, de eigen toegevoegde waarde en daarmee de invloed van hun beslissingen: het wordt chronisch overschat, is nergens op gestoeld en raakt – inderdaad – kant nog wal.

Niet alleen de trainer overschat zijn persoonlijke added value. Besturen doen daar nog een schepje bovenop. Zij zien immers in elke nieuwe trainer dé man die het lek weer boven gaat krijgen. De man die ervoor gaat zorgen dat de torenhoge verwachtingen en onrealistische ambities verwezenlijkt gaan worden. Je kunt misschien op zoek gaan naar een ander type voetbaltrainer, dan nog. Feyenoord had ook zonder Koeman wel weer eens een goed seizoen gedraaid, Ajax had ook zonder De Boer een behoorlijke inzinking gekregen, Real zou dit jaar ook zonder Mourinho kampioen zijn geworden.

Elke baan waarin je afhankelijk bent van de zak geld die je geboden wordt om een kunstje mee te doen en waarbij je eigen invloed op de prestatie vervolgens beperkt blijft tot het beïnvloeden van voorwaarden van rudimentair denkniveau (Casillas niet in de spits zetten, maar op doel), lijkt mij in ieder geval uitermate niet-uitdagend en onbevredigend.

– Opgewonden Mourinho werd gevonden op sportviews.com
– Keeper Ricky stond op ajaxf-side.nl 

Advertenties

2 Reacties op “DE MAKKELIJKSTE BAAN TER WERELD

  1. Mooie simpele weergave van de baan als trainer. Maar er zit één aspect wat niet belicht wordt, en wat ook moeilijk te beschrijven/bevatten is: motivatie. Hoe zorgt een trainer ervoor dat de spelers met de juiste instelling het veld ingaan. Oefeningen bedenken en 11 namen op het bord schrijven, dat kan iedereen. Ervoor zorgen dat de spelers plezier hebben en de wil om te winnen, dat is een stuk lastiger.

    • Liefhebbend Voetbalhart

      Dat laatste gaat zeker op voor keeperstrainers, denk ik.. 🙂 Maar ofschoon ik mét decatalaan eens ben dat er ’n hoop overkill en overwaardering is mbt voetbaltrainers, lijkt het me toch bepaald niet het makkelijkste baantje ter wereld. Daarvoor hoef je ze alleen maar aan te kijken als ze eventjes langer meelopen. De motiverende/psychologische/mentale aspecten van deze job mag je zeker niet onderschatten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s