IK BEN HET VOETBAL BEU

Dat was de strekking van de boodschap die Martin van Geel kreeg van jeugdspeler en toptalent Jordy Toorenburg. Per 1 maart leverde hij zijn contract in. Moe van de wereld die hem ooit zoveel plezier gaf. Tenminste daar ga ik voor het gemak even van uit. Dat Jordy wel ooit met plezier op het veld heeft gestaan. Zijn verhaal is opmerkelijk. Want in 2010 waren zo’n beetje alle sjeiks die een club bezaten, bezeten van Jordy. De toen nog bij ADO spelende Toorenburg koos echter voor Feyenoord, waarmee de Havenclub goud in handen dacht te hebben. De 55.000 euro waren een schijntje. Want Jordy zou zijn geld onherroepelijk terug gaan verdienen. Nu 2 jaar later gaat het talent werken in het bedrijf van zijn vader.

In zijn kop kan ik niet kijken. De discussie die ik op gang wil brengen wordt weliswaar door Jordy in gang gezet, maar eigenlijk gaat deze niet over hem. Want misschien heeft het talent iets heftig meegemaakt waar wij geen weet van hebben. De discussie gaat wel over de wereld waarin deze toptalenten worden opgeleid én opgroeien. Dat bij elkaar opgeteld zorgt voor een situatie die schreeuwt om een goede begeleiding. Niet op het veld, maar vooral daarbuiten. Ga maar na. Je krijgt een contract 0p 15-jarige leeftijd. Gaat daarmee in een klap meer verdienen dan je ouders bij elkaar. De club gooit er een persbericht uit. Blij als ze zijn. Je hele omgeving is trots; twittert en feestboekt zich mal. Een idool en fanbase zijn geboren.

De zichtbaarheid van talenten is groter dan ooit. De handel trouwens ook. De Next Generation van Ajax zien we 90 minuten op Eredivisie Live. Maar die prijzen zijn eigenlijk al verdeeld. Wil je echt een beetje geld verdienen, moet je ze al in de D1 vastleggen. Ondertussen duiken de sociale media er gretig bovenop. Want iedereen is tegenwoordig journalist. Mijn nichtje van 15 bijvoorbeeld. Zit sinds september 2011 op twitter. Inmiddels tweette zij 8135 maal. Waarover? Zegt u het maar. Wat ik wel weet is dat de jeugd  keihard en onverbiddelijk is. Het internet heeft de potentie om van jonge voetballertjes te maken, maar ook te breken. Ondertussen moeten ze ook nog voetballen. Maar dat is slechts bijzaak.


Jordy met Beenhakker komen van mijnvoetbaltalent.nl

Advertenties

2 Reacties op “IK BEN HET VOETBAL BEU

  1. Sja…. toch typisch. Dit is het 2e talent binnen een paar weken dat dit besluit neemt (voor zover ik weet iig). Thomas van Miert deed namelijk hetzelfde bij NAC een paar weken geleden al (zie o.a. http://www.derat.nl/int/nl/nieuws/nieuwsitemnieuw.asp?id=18366). De vraag is of er meer volgen en of dit een structureel probleem heeft bij profclubs?

  2. Ik snap de verontrusting, maar er staat een belangrijke onjuistheid in het stuk. BVO’s mogen talenten pas na hun 16e verjaardag een contract aan bieden. Ook in het buitenland geldt dat, daar worden talenten echter na toe gelokt door de ouders in de constructie te betrekken (met woon/verblijfplaats/zorgen voor werk).

    Talenten mogen wel, uit eigen overweging, eerder de overstap maken van de ene jeugdopleiding naar de ander. De nieuwe club is dan wel verplicht een opleidingsvergoeding te betalen aan de voorganger. Hier zijn echter geen contracten richting de speler bij.

    Daarnaast weet ik uit ervaring dat de begeleiding bij veel Nederlandse clubs uitstekend is. Er zullen altijd uitzonderingen zijn die het, helaas, mentaal niet aan kunnen. Dat is altijd zo geweest. De druk van de sociale media kunnen het proces voor deze jongens misschien wel versnellen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s