NA AAN HET HART


Blessures en (top)sport zijn met elkaar verbonden als (hoog)bejaard zijn en dement worden: als je geluk hebt blijft het je bespaard, maar het risico is aldoor aanwezig. Aan beide verschijnselen is ook niet zo gek veel te doen. Het proces van innerlijke ouderdom valt hoogstens wat te vertragen door braintrainingsachtige activiteiten, maar dementie voorkom je echt niet door vanaf je 50ste iedere dag steevast mee te doen aan MAX Geheugentrainer. Daarnaast is de slagingskans om niet geblesseerd te raken een stuk groter wanneer je helemaal geen (top)sport beoefent en je leefwereld beperkt tot het bewegen tussen bed, bank en, eventueel, bad (hoewel daar ook snel een slippertje is gemaakt).

Daarom ben ik blij dat ik geen medisch expert ben. De wetenschap dat de risico’s van sportbeoefening  groot zijn, lijkt me voor medici een constant latent aanwezige gedachte, welke totale overgave aan de wedstrijd niet ten goede komt. Sterker nog: onmogelijk maakt. Nu zijn het enkel de verlaten momenten op een dag dat mijn gedachten wel eens gedomineerd worden door de “wat als?!”-vraag. Wat als die gast aankomende zaterdag, net als die mafkees van een Balotelli, gewoon zijn been over de bal heen zet? Wat als aankomende zaterdag bij een kopduel mijn neus breekt? En… Wat als aankomende zaterdag tijdens, of net na, een sprint mijn hart besluit het voor gezien te houden?

Fabrice Muamba, Piermario Morosini en Pieter (het veertienjarige hardlopertje, dat afgelopen zondag tijdens de 10 KM in Rotterdam ook bezweek aan hartfalen) zijn haast geen uitzondering meer te noemen, maar vertegenwoordigen ‘gewoonweg’ het wetenschappelijk aantoonbare percentage van (top)sportbeoefenaars dat het uitoefenen daarvan met de hoogste prijs moet bekopen. De dood van Miklós Fehér was ooit een apart, op zichzelf staand, schokkend nieuwsfeit. Onverminderd blijft het nieuws van de huidige gevallen schokkend, maar apart en op zichzelf staand is het zeker niet. Zelfs de makers van PES hebben het als wedstrijdscenario opgenomen in hun ‘spelletjes’.

Misschien is het toch het overwegen waard om komende week een extra briefje van 5 euro in de bus van de collectant van de Hartstichting te stoppen… Wellicht helpt dat een toekomstige Miklós, Fabrice, Piermario of, gewoon, Pieter.

Ps. De afbeelding komt van standaard.be

Advertenties

Een Reactie op “NA AAN HET HART

  1. Liefhebbend Voetbalhart

    Als liefhebbend voetbalHART moet ik hier natuurlijk op reageren. Denk alleen dat – gelukkig maar – statistisch gezien de kans op dementie bij ouder worden kleiner is dan het blessures oplopen bij het sporten. Loop maar eens op een willekeurige EHBO binnen in het weekend. W.b. hartproblemen komen de statistieken/prognoses beter overeen, denk ik. Hoe dan ook hartverwarmend en behartenswaardig dat decatalaan hier aandacht voor vraagt. Chapeau!

    Ps. En dank voor het attenderen op Max Geheugentrainer.. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s