WIE WORDT DE JOSIP WEBER VAN ANDORRA?


Wellicht maakt vanavond Douglas Franco Teixeira zijn debuut in het Nederlands elftal. Diverse cynische voetbalvolgers twijfelen aan zijn loyaliteit jegens  windmolens en poldermodel; ze vermoeden dat de gewezen Braziliaan egoïstische motieven laat prevaleren. Beide verklaringen doen echter geen recht aan de werkelijkheid. Via bronnen uit zijn nabije omgeving vernomen wij dat Douglas zijn jongenskamer te Florianópolis tot in de nok had behangen met posters van Josip Weber.

Nu Douglas zijn missie bijna heeft volbracht, zal hij toch enigszins teleurgesteld zijn in de tegenstander. Het Andorrees voetbalelftal schatten we in op Eerste Klasse amateurniveau, zodat niet alleen de gehele Voetblah-redactie in aanmerking zou komen voor een cap, maar ook de reeds genoemde, inmiddels 47-jarig geworden Kroatisch-Belgische spits. En juist hierin schuilt al een tijdje onze verwondering. Waar blijft de Josip Weber van Andorra, de Faroër Eilanden of Liechtenstein?

Bij deze dan ook een oproep aan de bovengemiddelde Nederlandse amateurvoetballer. Neem een jaartje vrijaf in een der bovenstaande dwergstaatjes. Speel je in de kijker bij pak ‘m beet CE PrincipatFC Schaan of B71 Sandur en regel een tweede paspoort van je nieuwe thuisland. Een debuut tegen Spanje of Duitsland zou al prachtig zijn. Maar als je Oranje loot, zal Bert Maalderink staan te trappelen om je eeuwige roem te bezorgen. Misschien haal je zelfs DWDD wel. Het enige dat we van je verlangen is een kleine beeltenis van d’n heilige Josip in je jongenskamer. Opdat we weten dat onze gebeden zijn verhoord.

Advertenties

5 Reacties op “WIE WORDT DE JOSIP WEBER VAN ANDORRA?

  1. Die gedachte is inderdaad wel eens door mijn hoofd geschoten. Ik vrees alleen dat ik zelfs bij Andorra en San Marino zou ondersneeuwen

  2. Twintig jaar geleden heb ik het overwogen. Ik was op zoek naar een voetbalwedstrijd in de Dominicaanse Republiek, toen ik daar een jaar mocht doorbrengen. Na acht maanden begon de competitie eindelijk. Bij de landskampioen werd ik onmiddellijk aangesproken door een bestuurslid, die mij, nadat hij mijn nationaliteit hoorde, blind een contract aanbood.

    De vervolgstap in mijn hoofd was dus international. Maar ja, voorrondes tegen Antigua en Aruba, voordat je eindelijk tegen Haiti of Jamaica mag spelen, bleken al te zwaar. Daarbij was er nog dienstplicht in Nederland. Was ik gebleven, had ik Nederland 12 jaar niet ingekund (verjaringstermijn desertie). Ben er dus maar niet op ingegaan.

    Het niveau van de wedstrijd die ik daarna zag was derde klasse, tweede klasse op zijn hoogst.

    • Toch bespeuren we een beetje spijt of is ook zelfs dát niet waar? 🙂 Had in elk geval een prachtig verhaal opgeleverd, al is deze reactie op zich al behartenswaardig.

      • Spijt? Nee. Bewuste keuze. Maar ware de dienstplicht twee jaar eerder afgeschaft, dan had ik meer keuzevrijheid gehad. Dan had ik minder te verliezen door daar weer naar toe te gaan. Maar voor alleen een partijtje voetbal en een contract van een paar tientjes per week zou ik dat nooit doen. Toch zou ik het wel gedaan hebben, denk ik. Maar dat verhaal hoeft/hoort niet op deze site.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s