IK BEN EEN BROODVOETBALLER… NOU EN?

Afgelopen vrijdag was een heuglijke dag voor boer Jos Verhulst uit Ammerzoden. Voor de Voetblah-lezer die zich ook fervent iedere zondagavond met een kopje thee aan de buis kluistert om te aanschouwen hoe homo-, hetero- of biseksuele boeren de bedrieglijkheid van de liefde leren kennen als jonge veulens die, na 11 maanden gedragen te zijn door mama merrie, voor het eerst het daglicht zien: Jos Verhulst doet niet mee aan Boer Zoekt Vrouw. Getuige dit interview is dat overigens uitermate zonde. Wat er wel aan de hand was met Jos? Jos had zijn 250 schapen zeven weken moeten missen.

Jos, begaan als hij was met zijn te makke lammen die het wel lekker vonden om van een ander weiland te snoepen, had begrip voor de hele situatie. Het overspel dat zijn schapen pleegden door letterlijk van een ander walletje te gaan eten, verdoezelde hij door te zeggen dat het gras bij de buren altijd groener is. Jos heeft natuurlijk gelijk. Wat voor mensen geldt, geldt ook voor schapen. En wat voor schapen geldt, geldt dan ook voor voetballers. Waarheid als een koe. Een kniesoor die hier anders over denkt. Waar gaat dit heen?

Jos heeft zijn schapen terug. Die schapen interesseert dat geen hol. Zij vinden zich hoe dan ook over een jaartje, zorgvuldig in lapjes gesneden, terug in de etalage van de keurslager. Als ze geluk hebben. Hebben ze pech dan liggen ze ingevroren in een rotte diepvrieskist van de Aldi. Tot die tijd maken ze er maar het beste van. Op welk grasveld ze ook worden neergezet; ze grazen wat, kijken om zich heen als schapen spreekwoordelijk doen en knappen een uiltje. Jos weet dat zijn schapen voorbijgangers zijn, dat ze ‘m niet eeuwig zullen vergezellen. En Jos weet ook dat, als iemand zijn schapen van ‘m afneemt, dit vooral een financiële kwestie is. Dat is, om met illuster tekstschrijvert Wolter Kroes te spreken, prima. Want zeg nou zelf: of je een schaap of voetballer bent.. een wei is een wei.

Conclusie: de mise-en-scène van een schapenboer en voetbalclub verschillen niet zo veel van elkaar. Over 100 jaar wordt op hetzelfde toneel nog steeds hetzelfde stuk opgevoerd, de spelers worden om een jaar of tien allemaal vervangen. Dat maakt ze inwisselbaar. Zo is gek is het dus niet dat ze doorgaans zo snel mogelijk hun schaapjes op het droge willen hebben.

– Een blije Jos vonden we op www.omroepgelderland.nl 
– De twee lekker sappige lamskoteletjes gaapten ons aan op http://jackiermagazine.blogspot.nl 

Advertenties

2 Reacties op “IK BEN EEN BROODVOETBALLER… NOU EN?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s