DE STEWARD: EEN RECHTSCHAPEN CLUBMAN

Het is een fenomeen waarvan ik de inborst nog altijd niet heb kunnen definiëren: de steward. En daarmee bedoel ik niet de schalkse Ernie, maar de man/vrouw die gehuld in een neonkleurig hesje de stadions opsiert. De steward vormt het wel héél ranke wandje tussen de spelers op het speelveld en de duizenden vaak ongeleide projectielen op de tribunes. Op goede dagen keert de steward huiswaarts met een cocktail van bier en fluimen speeksel in het haar. Op slechte dagen verlaat hij het stadion met een verbrijzelde pols of een schedelbasisfractuur.

Wat beweegt de steward? Welk argument weegt zó zwaar dat honderden, naar ik aanneem weldenkende Nederlanders er wekelijks voor kiezen om zich te laten bezoedelen, denigreren en afranselen? Enige navraag bij een vaste bezoeker van het Philips Stadion leert me dat stewards in Eindhoven een armzalige tien euro per wedstrijd krijgen. Het argument ‘geld’ kan dus direct verworpen worden. Is de steward wellicht uit op leuke contactmomentjes met de supporters? Mijn informant verhaalt over een hoofdsteward, ook wel teamchef genoemd, van wie niemand wist of het nu een man of een vrouw was. Nadat tribunebreed het ter plekke verzonnen chanson Teamchef, waar zijn je tieten? ingezet werd (melodie: Schatje, mag ik je foto?), was de teamchef acuut gevlogen. Nooit meer is er iets van hem, dan wel haar vernomen. Dus leuke contacten met supporters? Nee, ook dat kan het niet zijn.

Blijft over het argument ‘voetbal’. Tja, als voetballiefhebber beweegt de steward zich inderdaad in het epicentrum van de Nederlandse voetbalcultuur. Alleen… met zijn rug naar het veld, want van de steward wordt verwacht dat hij de godganse wedstrijd naar de tribunes tuurt. Een grotere kwelling is onmogelijk voor de voetbaldilettant. Iedere doelpoging, elke steekpass en alle emoties op het veld, het gaat aan de steward voorbij. Een zuiverder vorm van zelfkastijding is welhaast niet denkbaar. Daarom denk ik dat de steward niet gedreven wordt door liefde voor het voetbalspelletje. Het is de liefde voor zijn club die hem naar het stadion trekt. Uit clubliefde laat hij zich wekelijks allerlei enge ziektes toewensen. Uit clubliefde duikt hij wekelijks met ziel en zaligheid voor een aantal losgeslagen voetbaldwazen. De steward is de meest hartstochtelijke clubman van iedere vereniging, nog vóór de materiaalman en de koffiejuffrouw. En de wedstrijd? Ach, hij kijkt straks de samenvatting wel. Thuis op de bank, als hij het bier uit zijn haren kamt.

Advertenties

5 Reacties op “DE STEWARD: EEN RECHTSCHAPEN CLUBMAN

  1. Kalusha, ge wordt beter en beter! Aldus iemand die ook wel eens een slechte ervaring heeft gehad met een steward. 😉
    Gr. ouwe coach.

  2. Maar ook de man die als eerste in bescherming wordt genomen door de supporters wanneer dit nodig is!

  3. Pingback: HALLO JUPILER LEAGUE, ZIJN WE D’R NOG?! |

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s