MICHEL BREUER GOES TO LA

catalaan“Niet goed, maar wel leuk”, is kort samengevat de nationale opinie over het Nederlandse voetbal. Ajax – PSV paste afgelopen zaterdag die uitspraak als een jas, maar van diezelfde overtuiging kan weinig zijn overgebleven als u vervolgens op zondagmiddag rond brunchtijd bent gaan zitten voor het potje lichtpuntje-450x450N.E.C. tegen NAC. ‘Eigen schuld’ en ‘moet je ook niet doen’, zult u zeggen. Klopt, maar ook deze wedstrijd kende zo zijn lichtpuntje. Een man voor wie je naar het stadion komt. Een man ook die in zijn eentje een tien procent stijging van de seizoenkaarten meer dan waard is: Michel Breuer.

Laten we van start gaan met de vaststelling dat Michel niet kan voetballen. Toch werd hij ook dit jaar al eens verkozen tot Voetblah’s Man van het Weekend. Vanwaar in hemelsnaam de verering van een man die misschien nog wel minder voetbal in de benen heeft dan Timothy Derijck? Welnu, hierom: nooit wordt profvoetbal meer zo tastbaar als wanneer u ooit live toeschouwer bent geweest bij een wedstrijd waarin Michel binnen de kalklijnen verscheen. Zet de man in een kolkend Turks stadion en u hoort ‘m in de bovenste ring nog steeds kreunen bij elke aanzet die iets van een sprint weg heeft. Slidings begeleidt ie met een oerschreeuw waarbij de Romeinse gladiatoren jaloersmakend hun vingers zouden hebben afgelikt en zijn immer noeste blik verraadt dat voor hem vijftien seizoenen profvoetbal te vergelijken is met veertig jaar stenen sjouwen in de bouw. Om maar eens iets te opperen.

Zaterdagnacht zagen we Beck’s mission accomplished. Als beloning voor bewezen diensten ontving hij een publiekswissel na veiligstelling van zijn tweede MLS-titel. Breuer werd een halve dag later in het treffen met NAC na ongeveerDavid Beckham for Elle Magazine een uur spelen ook gewisseld. Geen publiekswissel. Michel zal ervoor waken dat dit ‘m ooit gebeurt. Hij ging er gewoon lekker geblesseerd af. Zoals het hoort. Niemand had gezien wat ‘m overkomen was. Waarschijnlijk blesseerde hij zichzelf. Als die Amerikanen willen weten wat voetbal in de oorsprong is, dan halen ze volgend jaar Michel Breuer naar LA. High society-voetbal kennen ze nu wel.

@Michel, wij hebben ons werk gedaan. Vanaf nu sta je er weer helemaal alleen voor!

– het licht in het duisternis troffen we op www.travalgo.nl
– www.mondodimusica.blogspot.nl gaf ons David for (Mich)El(le)

Advertenties

7 Reacties op “MICHEL BREUER GOES TO LA

  1. Eerlijk gezegd heb ik een hekel aan reageren op kritische journalisten. Feitelijk is dat een zwaktebod. Maar iets meer respect is denk ik wel op zijn plaats. Want als ik lange tijd in het professionele voetbal rondloop, zegt dat ook iets over de groep die geen profvoetbal speelt. Die kunnen er volgens jou dus echt helemaal niks van. Dat is eigenlijk hetzelfde dat ik kritiek ga leveren op hetgeen jij dagelijks doet. Stel je bent kok in een goed restaurant, ik noem maar wat. Ik sta ook weleens in de keuken, maar om nou tegen jou te zeggen dat jij er geen hout van kan, lijkt me niet op zijn plaats. Dat is niet meer ‘knipogend, kritisch en opiniërend’ maar irritant en zelfs arrogant. Neemt niet weg dat LA me altijd mag bellen.

    Michel

    • Michel,
      Zo af en toe hebben wij als voetbalblog de eer een reactie te mogen ontvangen van het lijdend voorwerp zelf. Dat is allesbehalve een zwaktebod en eerder juist sportief. Dank!

      Je redenatie volg ik alleen niet helemaal. Het lijkt me dat je als voetballer ook voldoende restaurants van binnen hebt gezien waar de chef iets op tafel zette dat je liever door de wc had gespoeld dan opgegeten. Laat staan hoe vaak dat zou gebeuren als je bij mij aan de eettafel zou schuiven.

      Daarnaast spreekt er volgens mij juist heel veel respect uit het bovenstaande stukkie. Vijftien jaar profvoetbal is nogal wat. Zeker als je kijkt naar de spelers die jij allemaal om je heen gezien moet hebben die misschien meer talent hadden, maar het zo ver als jij nooit hebben geschopt. Het zou pas respectloos zijn geweest als ik het slechts gelaten zou hebben bij de opmerking dat je niet kan voetballen (welke zelfs voorzien van ‘knipoog’ en wat al niet meer).

      En kom op man.. “de tastbaarheid van het profvoetbal” (vaak ver te zoeken).. dat is toch een ontzettende eer.

      Laten we er eens een biertje op drinken. Zijn we vast allebei goed in!

    • Ha ha, die Michel! Geef je ons ook nog eens een kijkje in de keuken van je redeneertrant en culinaire escapades! Je bent een held! En het zegt idd alles over de de meute die geen profvoetbal speelt dat jij je schijnbaar moeiteloos (nou ja..) op Eredivisieniveau handhaaft.
      Voor mij ben jij echter de vleesgeworden, haalbare hoop van alle jongetjes die dromen van een voetbalcarrière.

  2. Haha geweldig. Michel is inderdaad geweldig om te zien voetballen. Vorig jaar was ik met een vriend uit Friesland naar de bekerwedstrijd Heerenveen – FC Oss gegaan (vanwege mijn oorsprong uit laatstgenoemde plaats). Na een paar minuten kreeg Breuer de bal en tikte mijn maat me aan: ‘Let op.’ Enkele seconden later verdween de dieptepass in de tribune. ‘Da’s één’, zei hij. Ik: ‘Hoezo?’ Hij: ‘Als ik met vrienden naar Heerenveen ga, tellen we altijd hoeveel ballen Michel Breuer uit het veld trapt.’

    En hoewel Heerenveen die avond 11x wist te scoren, kreeg Michel het voor elkaar om meer dan het dubbele aantal ballen uit het veld te trappen. Wat een geweldige avond was dat 😀

  3. Kijk daar is Voetblah nu helemaal voor opgericht. De knipoog naar het voetbal. Heerlijk!

  4. Pingback: DE VOETBLAH-PERSOONLIJKHEID 2012: De nominaties |

  5. Pingback: HET JAAR VAN ABE, CLARENCE, MICHEL EN WAMBERTO |

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s