DE KWESTIE: Wij amateurvoetballers (1)

Het zal u niet zijn ontgaan dat er afgelopen weekend een voetbalvader werd vermoord. Een gebeurtenis die wij als zelfbenoemd opiniërend weblog over amateurvoetbal niet ongemerkt voorbij kunnen en willen laten gaan. De stortvloed van (on-)genuanceerde meningen weerhield ons echter tot dusver van commentaar; of misschien moesten we ons gewoon even bezinnen op een gepast geluid.

De komende dagen zal u echter van ons horen. Maar omdat we er nog niet helemaal uit zijn, beginnen we met een gastbijdrage die ons in de schoot werd geworpen. Een welkom bericht dat oproept tot verandering, maar tegelijkertijd het voetbal in haar waarde laat. Morgen vertegenwoordigt Mazuro de Voetblah-redactie met een straffe reactie. Volgende week plaatsen we de zaak in een filosofisch daglicht dat past bij de impact van het incident.
En nu is het woord aan….

rumoerioDe KNVB vraagt om hulp. Een grensrechter doodgeschopt en daarom wordt het hele amateurvoetbal komend weekend stilgelegd. Een goede actie wat mij betreft. Bezinning is op zijn plaats. Hier mijn eigen bevindingen na jaren amateurvoetbal.

Voetbal is een spel waarbij de gemoederen hoog op kunnen lopen, vooral omdat de regels zo lastig te handhaven zijn. Wel of geen buitenspel? Op tv is het soms zelfs in de herhaling lastig te zien, laat staan in de mist tussen de koeien met een lui oog. Wanneer een scheidsrechter partijdig is of lijkt, zijn de rapen helemaal gaar. Dan gaan supporters over de hekken en de media over tot een publieke slachting.

En dat is wat er onder andere aan de hand is in het amateurvoetbal. In de hogere klassen staan er scheidsrechters van de KNVB in het veld, maar de grensrechters zijn van beide ploegen. En in de lagere klassen, waar ik elke zondag heerlijk sta te prutsen, zijn ook de scheidsrechters van de thuisspelende club. Kortom; in het amateurvoetbal is de leiding altijd partijdig.

Dit kan voor een verhit middagje zorgen. Soms is de heersende gedachte “uit bij hen worden we ook genaaid, dus doen wij het ook”. Dan fluit de scheidsrechter standaard in je nadeel en gaat de vlag, ook als je meters binnenspel staat, constant omhoog. Het is geen hogere wiskunde te bedenken dat tijdens dit soort wedstrijden de kans op een schoppartij groot is. Maar wat dan? KNVB-scheids- en -grensrechters voor elk lullig partijtje van het niveau houten poot? Onbetaalbaar. Daarbij moeten we niet vergeten dat bij het gros van de partijen na 90 minuten de handjes worden geschud en in de kantine samen pils wordt gedronken.

Wat ploegen zelf kunnen doen is veel belangrijker. Ik heb gemerkt dat als je goede beslissingen van de scheidsrechter benadrukt ‘goed gezien scheids’ en de foutieve laat passeren er in het veld een positievere sfeer ontstaat. De scheids krijgt het idee dat er niet van tevoren uit wordt gegaan van partijdigheid, wat hem aanmoedigt om eerlijk(er) te fluiten en ook de tegenstander krijgt het idee dat hij met redelijke lui te maken heeft. Dan worden overtredingen over en weer ook makkelijker geaccepteerd.

Vooral voor aanvoerders en leidende types ligt hier een verantwoordelijkheid. Als degene tegen wie in het team op wordt gekeken uit is op een ragpartij volgt de rest. Hebben deze de intentie de boel in de hand te houden, blijven opstootjes klein.

Bij oudere teams zijn de spelers zich vaak meer bewust van hun collectieve verantwoordelijk de boel ‘leuk’ te houden. Jongeren daarentegen hebben minder goed door dat een grens- of scheidsrechter ook in de kantine had kunnen zitten met een bak koffie. Ook de druk om de bink uit te hangen is daar groter. Misschien is het een idee om de jeugd, net als de senioren, zelf te laten vlaggen.

Er is maatschappelijk vast meer aan de hand, maar ik vond het, zeker gezien de ernst van het gebeurde, zinvoller te bedenken wat spelers zelf in het veld kunnen doen om voetbal leuk te houden. Het amateurvoetbal is in mijn beleving een van de kloppende harten van onze samenleving. Daar wordt geïntegreerd, gesport, gelachen en gedronken.

Dat moet zo blijven.

Advertenties

Een Reactie op “DE KWESTIE: Wij amateurvoetballers (1)

  1. Geloof me maar/
    Fluiten en grensrechter spelen is moeilijk en je doet het nooit goed.
    Vroeger was ik altijd blijk al ik klaar was met vlaggen en nu was ik iemand die verbaal behoorlijk terug kaatste.Het heeft met fatsoen en respect te maken.
    Iedere vereniging heeft de verantwoording voor zijn jongens en meiden.
    Iedere leider kent zijn problematische jongens en de vaders.
    De KNVB heeft helemaal geen grip.
    Als ik als docent grip en gezag heb op mijn klas gebeuren er geen rare dingen.
    Geen vechtpartijen en geen excessen.
    Maar ik moet altijd verrekte alert zijn.Bij het amateurvoetbal heb je vaders die van goede wil zijn en jeugdtrainers die van goede wil zijn maar die niet pedagogisch didactisch geschoold zijn.
    Wat er gebeurde bij Sloten kan niet.
    Drie jongens lopen achter een weglopende grensrechter aan en doden hem uiteindelijk.
    Niemand ziet die jongens lopen achter de grensrechter?
    Daar zit het probleem.
    Een leider/vader moet de jongens hebben zien sprinten en moet er achteraan gaan of het moet zijn dat hij de conditie van een Buitenvelderzezel heeft.
    Die grensrechter komt niet meer terug.
    Hij laat een vrouw en paar kin deren na.
    Er komt een benefiet tussen de oud-internationals en Buitenveldert.
    Allemaal goede bedoelingen.
    Maar dit lost het probleem niet op.
    Wat besluit de rechter aangaande de drie daders.
    Ik zou het wel weten maar ik geloof niet dat mijn beoordeling gewaardeerd wordt door soft Nederland.
    Stevig aanpakken van de jeugd is voor mij geen probleem.
    Hoe harder hoe beter.
    In mijn tijd werden er geen grensrechters dood geslagen.
    Je ziet wel aan de lengte van mijn stuk dat ik last heb van mensen die een ander iets aan doen/iets verschrikkelijks aandoen.
    Natuurlijk heb ik hier op school met leerlingen over gesproken.
    Die beseffen dat dit niet kan maar wij hebben ook geen tuig op school en die drie vallen voor mij wel onder de groep TUIG.
    Tuig moet je uitroeien als het niet vatbaar is voor rede.
    In de trein (ideale discussieplaats) zijn we het gauw eens.
    De getroffenen worden nooit goed genoeg begeleid.
    De ouders van de 3 daders hebben het nooit meer gemakkelijk.
    De 3 daders zijn voor het leven getekend.
    IK zou zeggen bij zo’n volwassen daad hoort ook volwassenrecht.
    Is het moord (met voorbedachten rade)?
    Is het doodslag.
    Geen noodweer?
    Dit levert nu heel veel discussie op.
    Natuurlijk mag dit incident nooit meer voorkomen.
    Binnen nu en een jaar is het weer feest en zijn we dit vergeten.
    Let op mijn woorden.
    De politiek moet eens een vuist maken.
    Als ik het voor het zeggen had, was de aanpak aangaande moeilijke gasten een stuk transparanter.
    Maar dan wel op mijn manier.
    En daar is nog geen leerling slechter van geworden na 30 jaar.

    /

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s