ERGENS TUSSEN MELVIN PLATJE EN NWANKWO KANU

mrvoetblah
Rui CostaIn de voetballerij is het heel gewoon te praten over ‘types’. Aan verdroten vervlogen voetbaltypes werd al eens een post gewijd. Maar iedereen kent het type Wouters: kuitenbijtertje op het middenveld, verdedigend en tactisch sterk, opbouwend vooral risicoloos. Deze soort is bovendien strontvervelend voor het type Rui Costa: de aanvallende middenvelder met de mooie stijl die achteloos aanneemt en onderwijl bezig is de steekpass te spotten. Blinkt stiekem niet uit in rendement, maar het ziet er wel allemaal gelikt uit. Het tegengestelde doet opgeld voor ‘de echte spits’, het type Gerd Müller. Hoe het oogt, is niet relevant, dat ie er in gaat is het enige dat telt.

Gek genoeg zijn, buiten deze spelers in de as om, alleen de backposities goed te typeren. Linksbacks zijn een tikkie flegmatiek en speelden in de jeugd linkshalf of zelfs linksbuiten. Ze komen dan ook veel mee op, maar zijn verdedigend kwetsbaar, zie Giovanni van Bronckhorst. De rechtsback daarentegen is traditioneel de minste van het elftal. Al moeten we, zoals meestal in het voetbal, voor de Brazilianen (Carlos Alberto, Cafú, Maicon) een uitzondering maken. Feyenoord heeft er patent op: Ben Wijnstekers, Ullrich van G. en Clemens Zwijnenberg stonden hun mannetje, maar verder hoefde je niet te veel van ze te verwachten. Aanvankelijke uitzondering Gregory van der Wiel bevestigt in rap tempo de theorie.

Kijkend naar de subtop-amateurvoetballers die de afgelopen 13 jaar mijn teamgenoten waren, behoort slechts een enkeling duidelijk tot bovenstaande archetypes; de overgrote meerderheid kan ik maar moeilijk in een hokje plaatsen. Sterker, ik kom vaak niet eens in de buurt van een passende vergelijking met een mondiale profvoetballer. En dat is toch raar, want een rol in het veld zou toch bepaalde eigenschappen qua speler moeten afdwingen. Maar neen, het leeuwendeel der medespelers heeft niets weg van de collega’s uit de Eredivisie. Kijkend naar mezelf kom ik er al helemaal niet uit. Ergens tussen Melvin Platje en Nwankwo Kanu, met een vleugje Peter Crouch en een toefje Nourdin Boukhari. Knappe jongen die dat een passend plekkie kan geven.

Advertisements

9 Reacties op “ERGENS TUSSEN MELVIN PLATJE EN NWANKWO KANU

  1. Nu ken ik de scribent van dit stukje, ik heb zelfs van dichtbij mogen meemaken dat hij een wereldgoal maakte tegen de makrelen, maar ik mis Jules Ellerman nog in het rijtje

    • Het lijkt een kleinigheidje, maar is het niet publieksspeler: het is Juul Ellerman.
      Ook ik ben ik niet onbekend met schrijver dezes en moet zeggen dat vuurtoren John van Loen toch heel wat dichterbij komt dan ‘piske’ Ellerman, overigens cult als geen ander. Maar toegegeven, dan hebben we het toch meer over het type uiterlijk.

  2. Hoe lang moet je eigenlijk meedraaien in de voetballerij om een “type” te mogen zijn? En wie zijn in onze eredivisie potentiële typetjes? Volgens mij zijn karakter en kwaliteit de ingrediënten die nodig zijn om een type te worden. En juist aan dat eerste ontbreekt het wellicht bij sommige voetballers die qua talent al een type zijn.

    • Ik zou eerder het omgekeerde willen beweren: tegenwoordig ben je al heel snel een type, een ‘character’, een merk op basis van je (afwijkend) gedrag, uiterlijk en karakter ipv talent/kwaliteit/prestaties. Balotelli, Joey Barton, Beckham, Neymar en zo kunnen we nog wel ff doorgaan.

  3. DUS KUN JE HET BESTE SPELEN OP JE EIGEN MANIER WANT ER ZIJN ZOVEEL SPELERS WAARMEE JE VERGELIJKT KUNT WORDEN.
    Maar om ook nog eens te letten op het uiterlijk.
    Dat gaat te ver.
    Een speler als Johan Cruijff is nooit opgestaan.
    Luca Modric werd er wel mee vergeleken maar is daar nooit blij mee geweest want hij kon die belofte nooit inlossen.

    Opvallend is wel dat keepers buiten schot blijven.
    Niemand werd vergeleken met Jan van Beveren, Heiz Stuy of Gert Bals,
    De Gea is toch echt geen Van der Sar.
    Dus stoppen met het maken van vergelijkingen.
    Iedere vergelijking loopt mank zeg ik in de les.

    Maar je kunt niet iedereen vergelijken.
    Er is geen tegenpool.
    Kijk naar Gareth Bale…..met wie wil je die vergelijken.?
    Willy van der Kerkhoff kon ik vergelijken met Rene.
    Jackie Charlton kon ik vergelijken met Bobby.

    In de tijd van Uwe Seeler werd er niet vergeleken.
    Dat is iets van de huidige tijd.
    We hebben geen pers en gaan dan maar vergelijken.
    Dit is een perfect item om met een knipoog te lezen.
    Ik vergelijk in iedere geval niet.

  4. regel 2 vergelijkt moet natuurlijk zijn vergeleken.

  5. Ja, mij niet vergelijken met Rinus Israel.
    Niet langer vergelijken.
    Gewoon kijken en genieten.

  6. Vind het meer een type landa. Onder de douche tenminste….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s