PSV HEEFT GEEN BOODSCHAP AAN DICTAAT

WEEKEND-mazuroBeeldvorming. Niets is hardnekkiger dan dat. Vluchten kan niet meer. Daar helpt geen moedertjelief aan. Neem Dick Advocaat. De kleine, maar toch generaal. Dictatoriaal, bijna maniakaal. Monomaan in zijn voetbalnomadenbestaan. Waar de media van Hiddink zorgvuldig het beeld hebben geboetseerd van people manager, daar is rondom Advocaat het beeld gecreëerd van de manager die niet wil worden gepiepeld. Met Dickie ga je niet lachen, hooguit achter zijn rug om. Man van de korte monoloog, wars van dialoog en psycholoog. Een leiderschapsstijl die weliswaar gedijt in staten waar oliedollars of roebels regeren, maar een kort leven is beschoren in de landen met iets meer overlegcultuur.

Dick Advocaat m1nx0x1augfd_sqr256Neemt niet weg dat aan Advocaat ook hier te lande  nog steeds het imago kleeft van De Kleine Generaal. Spelers hebben ontzag voor hem, hij regeert met harde hand, zijn wil is wet. Maar deze jongen trapt daar niet in. Er zijn voorbeelden te over die illustreren dat Advocaat er helemaal niet zo de wind onder heeft bij PSV. Dat de opperbevelhebber niet zo heel erg serieus wordt genomen door zijn manschappen. Neem alleen al de uiterst wisselvallige veldoperaties. De ongedisciplineerde kaartenverzamelwoede van Bommel (met aftrek van onterecht verstrekt), het onbeheerste gedrag van Strootman. De uitbarsting van Pieters, het groteske gedrag van Lens. Bij een streng doch rechtvaardige veldheer zou deze cumulatie van gezagsondermijnende incidenten uit den boze zijn.

Volgens intimi is Dickie privé een aimabele, zelfs amusante persoonlijkheid. En ik mag dat graag geloven. Zelfs als coach heeft-ie qua presentatie aan krampachtigheid ingeboet. Toch is het duidelijk dat hij het voetbal benadert als werk en vindt dat zijn spelers het ook als zodanig dienen te benaderen. Je doet je best en je voert je taken uit. Kom bij hem niet om een voetbalvisie. Zijn fanatisme en gedrevenheid – niet te verwarren met vakmatige bevlogenheid – komen voort uit een ouderwetse werkethiek en het per se willen winnen dan wel niet verliezen. Verhandelingen over de esthetische aspecten van het schouwspel zijn niet aan hem besteed. Spelplezier? Daarvoor moet je bij de pupillen of het G-voetbal zijn. Het publiek? Schijt aan. De supporters? Die zijn tevreden zolang er gewonnen wordt. De club? De zoveelste werkplaats.

Er is een kamp Cruijff, een kamp Van Gaal, een kamp Hiddink, zelfs een kamp Verbeek. Het kamp Advocaat bestaat niet. Ja, in Rusland misschien. Maar we weten allemaal wat een kamp daar betekent. Kampioen is waarvoor we het doen. Niks meer en niks minder. Wie het trainerschap als zodanig benadert, dwingt hooguit respect af. En we zien alom hoe ver dit begrip is uitgehold. Dick wekt geen sympathie op, geen bewondering. Geen extra stapje, hooguit geforceerde dadendrang uit angst. Het publiekelijk kapittelen van serviele secondanten als Matavz en Derijck bevestigt slechts het beeld van een pseudo-ijzervreter. Wordt PSV kampioen in deze tombola, dan zal dit vooral te danken zijn aan het surplus aan scorend vermogen Michels en Advocaat 88437-300-230-scaleen het gekwakkel bij de concurrentie. Niet aan het quasi-gestrenge regime van De Kleine Generaal. Die, ondanks zijn successen, nooit uit de schaduw zal treden van Michels, De Grote Generaal. Zeker wanneer de beeldvorming en je karakter ook nog eens in de weg staan.

– de bijna aristocratische Advocaat poseert op bin.snmmd.nl

de grote en de kleine generaal vonden we terug op fast.mediamatic.nl

Advertenties

2 Reacties op “PSV HEEFT GEEN BOODSCHAP AAN DICTAAT

  1. Mooi stukje Mazuro.
    Over Dick Advocaat kun je veel schrijven.
    Je bent voorstander of niet.
    Advocaat is nooit relaxed.en hij kijkt altijd boos.
    Het is jammer dat hij altijd geforceerd over komt.
    Mannen als Willem van Hanegem weten daar wel raad mee.
    In zijn houding voor de camera is het zo van….kom maar op
    Het moet bij hem altijd van uit de verdediging.

    Advocaat vergeet mens te zijn en mensen mogen fouten maken.
    Die mag je ook wel toegeven maar bij Dickie is het altijd heel kortaf en geen woord te veel.
    Die man komt liever niet voor de camera dan wel.
    In zijn lopen herken je dat ook…..beetje driftige pas van lopen.
    IK vraag me af of hij wel vrolijk kan zijn/of hij lacht op een feestje.
    De enige reden om te lachen is zijn grote zak met geld,

    Want met zijn beperkte capaciteiten als voetballer en als trainer heeft hij het goed gedaan.
    Maar we zullen hem nooit plaatsen in het rijtje Hiddink, Capello en Michels.
    Heeft die Advocaat uberhaupt nog plezier in het leven?
    Heeft hij wel vrienden?
    Ik zag nooit een foto van zijn vrouw in de Prive of in de Weekend.

    Door zijn geringe gestalte heeft hij beslist een minderwaardigheidscomplex.
    Maar een trainer mag ook faalangst hebben.
    Ik denk dat hij meer krediet zou krijgen van de supporters als hij gewoon normaal ging doen.
    In ieder geval zou ik Dick Advocaat niet tot mijn vrienden willen rekenen.
    Een verjaardagsfeestje of een bezoek aan de kroeg wordt met hem nooit een succes.
    Maar misschien verandert hij nog wel na zijn trainerscarrière.
    Dan is de druk er af.

  2. Pingback: PHILLIP COCU, HET NEUSJE VAN DE ZALM |

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s