RUUD, IK KRIJG NOG 50 EURO VAN JE…

allardIk kan het me nog exact herinneren. We speelden op De Toekomst tegen Arsenal op het internationale jeugdtoernooi van Ajax. Die club bestond toen 100 jaar met als gevolg een puik deelnemersveld. Ik kreeg de bal in de zestien aangespeeld en wilde wegdraaien van mijn tegenstander. Maar ja, die Engelsen kunnen dus verdedigen. Dat wegdraaien ging nog wel, maar de bloktackle was mij en vooral mijn knie te machtig. Dat gevoel, die pijn en die angst zit nog steeds in mijn spel opgesloten. En dat terwijl de schade meeviel. De kruisband was immers intact. De rest helaas niet.

knieblessureEen operatie volgde en als speler van PSV moest je destijds revalideren in het St. Anna Ziekenhuis te Geldrop. Weliswaar onder begeleiding van een fysio, maar ook tussen de veelal bejaarden en andere lotgenoten. Voor de eerste training zat ik in de gang netjes te wachten op Marc, de fysio. Tot er een bal voorbijkwam. Een bal? Ja, een bal. Ik keek naar rechts een zag een lange donkere man in een PSV-trui voorbijlopen. “Verdomme”, dacht ik, “natuurlijk! Ook de knie van Van Nistelrooy is aan het revalideren.” Op die manier kreeg die aanvankelijk zo gehate revalidatie een geheel andere wending.

Ruud bleek een enorm fijne gast. Normaal, toegankelijk, humor en een trainingsbeest.  Als jeugdspeler doe je je squats dan toch wat fanatieker als zo’n speler naast je staat. Daarnaast woonde Ruud net als ik in Veldhoven, dus ook het ritje met de bus en de trein werd mij bespaard. Tussen de oefeningen door maakten wij dankbaar gebruik van elkaars aanwezigheid. Vaak speelden we kleine wedstrijdjes tegen elkaar, maar ook het paneren van bejaarden hebben wij daar tot kunst verheven. Een van die spelletjes was het hooghouden van een klein tennisballetje. In tien minuten zo vaak mogelijk dat balletje in de lucht raken. De winnaar kreeg € 50,-.

IMG_1590Toevallig rondden wij tegelijkertijd het ziekenhuistraject af en keerden terug op de Herdgang. Na drie weken veldtraining werd een wedstrijd georganiseerd tussen de A1 en het tweede elftal. Voor zowel Ruud als mij was dat de eerste pot in tijden. Na 90 minuten stapte ik helaas als verliezer het veld af. Ruud doelpuntte tweemaal. Voor ons scoorde een piepjonge Klaas Jan Huntelaar. Achteraf praatten we wat na in de kantine en reden gezamenlijk terug naar Veldhoven. Ik stapte uit, pakte mijn tas en zei: “Deze pot heb je misschien gewonnen, maar vergeet niet dat ik nog € 50,- van je krijg.” Hij lachte: “Komt goed, maar eerst ga ik van deze overwinning genieten!” Nu 12 jaar verder, geniet hij volgens mij nog steeds van die overwinning. Want die € 50,- zijn nog steeds onderweg…

– Op de foto zien we  Allard in de achtervolging op Van Nistelrooy.

Advertenties

3 Reacties op “RUUD, IK KRIJG NOG 50 EURO VAN JE…

  1. Erg leuk artikel!
    Goed geschreven en een uniek verhaal.
    Doe Ruud de groeten als hij je het geld komt brengen 😉

  2. Als Ruud het op een rekening heeft gezet, dan houdt Allard hier toch een aardig centje aan over. Want dit zal Van the Man toch niet op zich laten zitten..?
    Mooi verhaal overigens!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s