DE GEDROOMDE CARRIÈRE VAN HARIS MEDUNJANIN

WEEKEND-mazuroHaris Međunjanin. Met zo’n naam heb je bij mij altijd een streepje voor.  Kent u deze nog? Deze dromerige, slungelachtige, flegmatieke jongeman die bij het AZ van Louis d’Or verdwaald leek te zijn geraakt als een backpacker op wereldreis die afging op de reuk van kaas en dus stom toevallig in Alkmaar terechtkwam. Je kon maar moeilijk geloven dat Haris in zijn jeugd gewoon bij Swift Roermond en AFC’34 had lopen pielen. Linkspoot, uiteraard. Lui, vanzelfsprekend. Traag, nogal wiedes. Grillig, hoezo? Geniaal, bij vlagen, natuurlijk. Bij AZ moest ie opboksen tegen mannetjesputters als Barry (ook geniaal, maar gek) van Galen, Kenneth Perez en later Stijn Schaars. Dus speelde Haris alleen maar als dezen rust werd gegund. Dus werd Haris verhuurd aan Sparta, waar hij in elk geval basisspeler was en we, uiteraard mondjesmaat, enkele fraaie staaltjes linksvoetige brille voorgeschoteld kregen.

Haris Medunjahin media_xl_760624Haris is zo’n speler die zelf voortdurend lijkt te dubben en ook een dubbel gevoel bij je oproept. Niet voor niets heeft hij een dubbele nationaliteit, eentje te veel dus volgens blonde Geertje en zijn discipelen. Maar hij speelde wel een heus WK voor Oranje onder 20 in 2005 en werd zo waar Europees Kampioen met Jong Oranje in 2006. Dat hij daar wel regelmatig op de bank mocht wegdromen, spreekt voor zich. Maar toch, elke sporter droomt ervan om voor zijn geboorteland uit te komen. Voor een twijfelaar als Haris Međunjanin is het begrijpelijk dat hij pas in 2006 definitief besloot om voor Bosnië-Herzegovina uit te komen. Totdat iemand hem duidelijk maakte dat hij niet tussen deze twee hóefde te kiezen.

Ondertussen, weer terug in Alkmaar, schoot het nog steeds niet echt op en dus verkaste Haris alras naar Real Valladolid. Zijn droomclub. Want niet de echte top, geen immense druk; een biotoop voor de Međunjanins van deze voetbalwereld. En zo af en toe honoreerde Haris deze privileges met een droomgoaltje, waar onze droomvoetballer patent op heeft. Toen Pecula echter degradeerde naar de Segunda División, vertrok Haris naar Maccabi Tel Aviv, alwaar hij nu nog steeds zijn dromen letterlijk probeert waar te maken.


Daar waren wij hem toch even kwijt, want Israël is nou niet bepaald het beloofde voetballand. Vraag dat maar aan de Palestijnen. Toch, om twee redenen verscheen Haris weer op mijn netvlies. Het EK onder 21, dat momenteel in Israël plaatsvindt, én de WK-kwalificatiewedstrijd van Bosnië-Herzegovina tegen Letland. Tijdens deze laatste interland scoorde Haris maar weer eens een droomgoal en verpletterde zijn zo verdeelde natie opponent Letland met 0-5. Waarmee Bosnië-Herzegovina haar kansen om op het WK in Brazilië aanzienlijk vergrootte. En dus ook de kans dat Haris Međunjanin, de dromer uit Sarajevo, zal acteren op het allerhoogste voetbalpodium. Wie heeft het dan nog over bedrog?

– de uitstekende tong van Haris vonden we op ad.nl

Advertenties

6 Reacties op “DE GEDROOMDE CARRIÈRE VAN HARIS MEDUNJANIN

  1. Haris was natuurlijk geen verkeerde speler maar hij speelde altijd voor de verkeerde clubs.
    Ik weet niet waarom en hij waarschijnlijk ook niet.
    Dus werd het altijd net niet met die jongen maar hij is wel Europees kampioen.
    Haris net Niet zou ik hem noemen.
    Nooit kwam een topclub op zijn pad.

    Verongelijkt ging hij de 2e rangs verenigingen af……allemaal voor een korte periode.
    Die jongen had een betere begeleiding nodig en een manager die hem echt hielp.
    Hij deed een hoop alleen en alle verkeerd.
    Dat komt zijn spel beslist niet ten goede.
    Het was een redelijke subtopper maar hij ia afgezakt naar een bedenkelijk niveau.

    Vroeger kon ik goed naar hem kijken.
    Hij had dat verrassende van Tseu la Ling.
    Onvoorspelbare spelers zijn lastig voor de tegenpartij.
    Ik ben benieuwd waar zijn carrière eindigt.
    Was hij een Hiddink tegengekomen dan was het een topper geworden.
    Als Juul Ellerman, Gerry Deijkers en Harry Lubse top zijn geweest waar strand dan het schip voor Haris?

  2. Ooit legde deze geweldige technicus in een duel van Sparta een uittrap van de doelman in de middencirkel in één keer dood op de voet. Alles wat hij doet oogt achteloos, alsof het hem geen moeite kost. Helaas noemen ze dergelijke spelers tegenwoordig ‘ouderwets’. En misschien had hij ook wel twintig jaar eerder geboren moeten zijn om echt te vlammen. Ik mis hem op de Nederlandse velden. Serieus.

    • Mooi Mikki! De ware kenner/liefhebber weet wat hij moet waarderen. Heb overigens nog overwogen om te schrijven over ASWH als het Benfica van het (top)amateurvoetbal. Begint toch wel ’n beetje een trauma te worden, niet dan?

      • Nou, dat is wel wat overdreven hoor. We hadden tegen ACV wel pech, moet ik zeggen. Waar we eerder tegen XerxesDZB weer wat geluk hadden. Nacompetitie is altijd afwachten, we hadden het gewoon in de competitie zelf moeten doen. Dat vond ik eigenlijk erger.

  3. Haris is mijn ontdekking en mijn topper, als destijdse trainer van Swift’36 Roermond en dus ook van Haris Medunjanin, ben ik super trots dat ik hem heb mogen trainen en hem heb mogen kennen. Ook zijn moeder en zijn zus Dzenana zijn lieve en goudeerlijke mensen die veel hebben meegemaakt.
    Als 8 jarige kwam hij naar Swift’36 Roermond en voetbalde er moeiteloos mee met spelers van 4 jaar ouder. Ik had meteen door dat dit wel eens de ontdekking kon zijn van een ongeloofelijk talent. Haris, ik blijf je volgen en genieten van je mooie acties en doelpunten.
    Je oud-trainer Wim Peters

  4. Pingback: DE GASTSPELER: Gouden Bosnische kousen | VOETBLAH

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s