VAN VLIEGANGST TOT HOMOFOBIE

catalaan
Twee jaar terug schreef ik hier een stuk over de voetbalmannenhomoboot. Eindelijk was ie er dit jaar. Of het effect sorteert valt, gezien de hardnekkige aspecten van de voetbalcultuur, te betwijfelen.

Lion-Air-Crash-in-Sea-at-BaliVoetballers zijn doorgaans geoefende vliegers. De een heeft (eventueel na verloop van tijd) de luxe om zich te hechten aan een persoonsgebonden jet, de ander is overgeleverd aan de ongemakken van Aeroflot en consorten. De frequentie waarmee voetballers in een vliegtuig stappen is hoe dan ook een onderwerp dat mij bovenmatig interesseert. Die interesse wordt veroorzaakt door slechts een simpel feit: ik ben bang voor vliegen. En die angst uit zich helaas niet enkel in een buitengewone zweetreflex tijdens vliegtuigreis,  of een wat slechtere nachtrust de avond voordien. Gevoelsmatig bezegel ik namelijk mijn noodlot door aan boord te gaan van een modern luchtvaartuig.

Een terechte angst is dat natuurlijk niet. Derhalve trap ik ook altijd weer in mijn eigen valkuil: rationaliteit. Een paar maanden voordat fysieke boarding plaatsheeft, wint het brein van de emotie. Dat brein wordt, naarmate de bewuste datum van de vliegreis nadert, er echter alsnog ongenadig hard van langs gegeven. Wat dat betreft heb ik me als voetballer altijd op een unieke manier verbonden gevoeld met Dennis Bergkamp. Met dat verschil dat ik zo nu en dan nog wel eens een vliegtuig in stap. De loser!

Voor een profvoetballer is vliegangst dus geen handige eigenschap. In de kelder van onze biercompetitie kun je er – op een enkele vliegreis per jaar richting Turkije tijdens de winterstop na – nog wel mee wegkomen. Zoek je je heil buiten de Benelux, dan zijn vliegreizen zelfs in de onderste regionen van het betaalde voetbal eerder regel dan uitzondering. Vele voetballiefhebbers zullen daarom hun waardering hebben uitgesproken voor de manier waarop The Non-Flying Dutchman de uitwedstrijden in zijn carrière gemanaged heeft. Ik zeg u: dat is onzin!

Niet om de beslissing op zich, want die is uiteraard legitiem. Maar de redendansen werpt bij mij vraagtekens op. In optimale omstandigheden laat iedereen zich een vliegtuig inpraten. Wat ik vermoed is dat het, op de momenten dat hij zich het meest ongemakkelijk voelde, de tartende grappen waren die hem deden besluiten het vliegtuig voor de rest van zijn carrière te mijden. Dezelfde reden waarom getalenteerde homoseksuele voetballers stoppen voor ze de top bereikt hebben. Voor vliegen bestaat een alternatief. Homoseksuelen hebben die luxe niet.

– De crash van het Indonesische Lion Air toestel werd vastgelegd op www.flyertalk.com

– Op www.voetbalhumor.nl troffen we aan… Juist, voetbalhumor…

Advertenties

2 Reacties op “VAN VLIEGANGST TOT HOMOFOBIE

  1. IK HEB TOCH NIET HET IDEE DAT ER VEEL VOETBALLERS VLIEGANGST HEBBEN.

  2. Ik vind de de vergelijking van angst voor vliegen en latent homoseksueel zijn wel een vreemde in de voetballerij.
    Wat te denken van een jonge voetballer die homo is en vliegangst heeft?
    Stel dat Dennis Bergkamp ook nog eens homo was.
    Voor mij geldt wel dat homoseksuele voetballers gelijk zijn aan heterogenen.
    Dat er in de praktijk geen flikker van klopt weet iedereen.
    Dit is zeer hardnekkige materie en dat maak je met de gayparade/boottocht door de grachten niet goed.
    Of van Gaal op een boot staat of niet. .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s