Walking Football op De Herdgang

WEEKEND-mazuroVoor wie het nog niet wist en omdat het comingoutday was toen ik dit opschreef: ik ben een zestigplusser. Met alle fysieke ongemakken van dien. Geestelijk ben ik echter nooit ouder geworden dan een jaartje of 14. Ik schat zo ongeveer de leeftijd waarop ik gevoelsmatig als voetballer op mijn best was. En ik kon best aardig ballen. Al zeg ik het zelf. Dat moet ook wel omdat het gros van degenen die dat kunnen beamen niet meer onder ons is of buiten beeld is geraakt. Deze week, waarin de oudere medemens dankzij een valse Krolse kat weer eens trending topic was (u ziet, we gaan met onze tijd mee), moest ik daaraan weer denken toen ik het bericht voorbij zag komen over OldStars op De Herdgang. Nee, geen oude PSV-cracks op krukken. Ook geen All Stars revisited, dus helaas geen Thomas Acda, die tegen een doelpaal aangeleund, vanwege prostaatproblemen voortdurend zijn medespelers staat af te zeiken. Het betrof warempel mijn lotgenoten, de zestigplussers, die een aantal weken lang een heuse voetbaltraining mogen volgen op het PSV-complex. Een mooi initiatief van het Nationaal Ouderenfonds in samenwerking met de Stichting Eredivisie. Zo weet ik nu dus ook weer dat er voor mij een Nationaal Fonds is opgericht.

veteranenvoetbal 0708nieuwetenuesveteranenfoto11Misschien dat de Van de Kerkhofjes dat ook weten. Maar dat die twee dan nog niet per se meer weten dan één, weten wij inmiddels weer dankzij onze ‘hofnar Gijp’. De olijke Hellimondse twins mochten de officiële aftrap verrichten. Oordeelt u zelf. Toen ik net spijt begon te krijgen dat ik me niet had aangemeld, las ik dat het om – godbetert! – Walking Football ging. Als de bedenkers hiervan nu het voetbal voor ogen hadden dat werd gespeeld toen wij jong waren, dan zou het nog humor zijn. Want het is toch wel schrikken van het wandeltempo waarin pak ‘m beet het WK 1962 werd afgewerkt. Maar nee hoor, dit is weer zo’n typische kikkerlandjesingeving waarbij het vermijden van elk gevaar en risico vooropstaat. Je bent zestig, dus de tweede helft van je leven is nog maar net begonnen, en je wordt weer als kind behandeld! Je hebt je hele voetballeven lang lopen schuiven en schaven en nu, eindelijk aangekomen in het Walhalla van je voetbaldromen, mag je geen sliding meer maken. En niet hard rennen, anders struikel je en krijg je kapotte knieën.

Zeg maar eens tegen René van de Kerkhof dat-ie niet mag rennen. Dan waren al die poorten naar en van vele voetbalstadions voor niks opengezet. Wie verzint zoiets?! Ikzelf tennis alweer een aantal jaartjes. Noodgedwongen. Veel liever zou ik nog steeds voetballen, maar je moet toch ook nog ’n keer uit je bed kunnen komen. Nu mag ik dus blij zijn dat ik tennis, want daar mag ik nog rennen. Nou ja, ik versnel mijn pas. Want ga ik aan de wandel, dan laten ze me alle hoeken van het veld zien. Nee, ik beperk mijn voetbalactiviteiten wel tot de familiebarbecue met achterneefjes, waarbij ik dan, ogenschijnlijk achteloos en leeftijdsgebonden, zestig keer ’n balletje hooghoudt. En wanneer dan zo’n achterneefje vol ontzag vraagt: “Hoe heet jij?” dan loop ik met kaarsrechte rug terug naar mijn inmiddels aangebrande speklapje. In wandeltempo, dat wel.

– de actiefoto komt van http://www.vvgassel.nl

Advertenties

7 Reacties op “Walking Football op De Herdgang

  1. Als het in een wandeltempo moet, hoeft het niet meer.
    Na mijn seniorentijd bij Rood-Wit ging het snel bergafwaarts.
    Twee jaar senioren brachten niet het plezier dat ik verwachtte.
    Inderdaad wandelen, weinig sprints, altijd last van een kromme rug en de maandag was naar de kloten.
    Schieten gebeurde niet met een aanloop maar uit stand.
    Natuurlijk zaten er juweeltjes bij want je kunt schieten of niet….vraag maar aan Robben tegen Hongarije.
    Kortom ik leed aan imageverlies…..ik was niet meer die schoffelaar die ik altijd was.
    Slidings werden uitgevoerd alsof het in slow motion was.
    Ik bemerkte dat tegenstanders me niet kenden /laat staan bang waren zoals vroeger.
    Regelmatig werd ik voorbij gelopen terwijl ik het vroeger van mijn snelheid moest hebben.
    Daarom besloot ik telkens maar 1 helft ,mee te doen en 1 helft te vlaggen.
    Betaal je dan ook maar een halve contributie onderzocht mijn vrouw belangstellend.
    Je wandelt in plaats van dat je sprint was het oordeel van de jongere veteranen.
    De frustratie werd te groot en deze wandelende veteraan besloot na 40 jaar te stoppen.
    Luka was 17 en stopte na 13 jaar maar niet om wandeltechnische redenen.
    40 Jaar Rood-Wit hadden een wandelaar van mij gemaakt.
    Komt goed uit ….morgen is de marathon van Eindhoven.
    Die wandel ik binnen de 10 uur uit maar dan staan er geen toeschouwers meer.
    Het is mooi geweest met het voetbal.laat LUKAKU het maar overnemen.

  2. Wordt (of gaat) walking footbal ook in de omgeving van Alkmaar georganiseerd worden ?

    • Dat weten wij ook niet, beste Jan, maar misschien een van onze lezers wel. Anders gewoon even op google zoeken naar walking footbal of Nationaal Ouderenfonds.

  3. Ik ben Sjoerd Nicodem van vv HWD Overschie en coördinator van alle maatschappelijke projecten bij onze vereniging. Ik zie het concept walking football erg zitten, maar weet niet bij wie ik moet zijn om dit project te kunnen realiseren. Heeft iemand enig idee hoe ik aan het projectplan kan komen, subsidiemogelijkheden en sponsoren voor dit project?

    Alle ideeën en suggesties zijn welkom

    projecten@vvhwd.nl

  4. Pingback: DE HELMONDSE HEILAND: WILLY & RENÉ |

  5. Pingback: Walking Football: hoe ouder, hoe gekker | VOETBLAH

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s