ER WORDEN TE VEEL MOOIE DOELPUNTEN GEMAAKT

cardoso

Een beetje voetballiefhebber ziet tegenwoordig via alle mogelijke kanalen wekelijks  onnoemelijk veel voetbalhoogtepunten. Een Twitter-account als Voetbalzone heeft vaak al een filmpje paraat voordat een bal goed en wel het net geraakt heeft. En dus vergapen wij ons ieder weekend aan goals, de één nog mooier dan de ander. Valt ware schoonheid nog te onderscheiden, is de vraag die zich soms opdringt? Op de eerste editie van het Total Football Festival boog Edwin Winkels zich over de onvermijdelijke vergelijking tussen Maradona en Lionel Messi. Van laatstgenoemde is iedere kapbeweging  in hoge resolutie vastgelegd. Vertroebelt zoveel beeld ons beoordelingsvermogen niet? ‘Het lijkt allemaal zo makkelijk,’ wordt er vaak genoeg verzucht als Messi aan weer een rush begint.

pajtim-kasami-goal-against-crystal-palace-b
Het summum van al dit grafisch geweld is de FIFA Ferenc Puskás Award. In 2009 besloot Blatter namelijk dat we niet alleen spelers, maar ook doelpunten moesten gaan bekronen. Het leverde een keur aan werelddoelpunten op die eigenlijk met geen mogelijkheid te vergelijken zijn. Puskás-waardige goals zijn grofweg in drie categorieën in te delen: ‘de schitterende uithaal’, ‘de waanzinnige solo’ en ‘de ultieme teamprestatie’. De eerste categorie komt gemiddeld het vaakst voor; er wil gewoon nog wel eens een zondagschot of fraaie volley de kruising in waaien. Categorie twee is voorbehouden aan dribbelaars als Messi en Zlatan en in veel andere gevallen vooral een product van zwak verdedigen. Waarbij moet aangetekend dat Ibracadabra zowel in categorie 1 als 2 een grote eregalerij bij elkaar heeft gescoord. Bij de ‘ultieme teamprestatie’ zit de crux hem er in dat de teamprestatie zo ‘ultiem’ moet zijn dat het visueel de twee voorgaande categorieën kan bijbenen.

arsenal-gets-touchy-on-goal-against-norwich-city
Afgelopen weekend werden er in Engeland twee doelpunten gescoord die, als ik me niet vergis, aan het eind van dit jaar op de FIFA-shortlist zullen staan. Pajtim Kasami van Fulham schoot na een perfecte aanname een volley binnen zoals je dat maar één keer in je leven doet. De afronding van Jack Wilshere sprong minder in het oog, maar wat er aan voorafging was zó perfect, zó snel, zó kloppend en zó ‘ultiem’ dat zelfs de driehoek Messi-Iniesta-Xavi vanuit Barcelona bewonderend moet hebben geapplaudisseerd. Waar de beroemde goal van Diego Maradona, mede door de cultus rond de man zelf, een eeuwigheidsstatus heeft bereikt, valt het te verwachten dat deze goals van afgelopen weekend de tand des tijds niet gaan doorstaan. ‘Waar was jij toen Jack Wilshere zijn wonderdoelpunt maakte?’ Nee, de schoonheid van doelpunten is aan inflatie onderhevig.

Advertenties

Een Reactie op “ER WORDEN TE VEEL MOOIE DOELPUNTEN GEMAAKT

  1. Pingback: TOESCHOUWERS SNAPPEN NIETS VAN VOETBAL |

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s