SFEERVERSLAG SAN LORENZO – BOCA JUNIORS

https://voetblah.files.wordpress.com/2012/09/populist.jpg
De Populist is in Argentinië en natuurlijk kun je dan niet om het voetbal heen. Dus onderstaand een wat langer relaas dan u van ons gewend bent, maar laat u daardoor niet weerhouden. Het is in alle opzichten de moeite waard. Veel leesplezier!

Een gewaarschuwd mens telt voor twee, dus mijn vriendin en ik gingen met z’n vieren naar Estadio Pedro Bidegain, de thuishaven van San Lorenzo. Het stadion ligt in een buurt die afwisselend werd omschreven als ‘gevaarlijk’, ‘sloppenwijk’ of ‘matig’. Lichtbenauwd stapte ik zonder mobiel, paspoort, horloge, bankpas en met een beschaafde hoeveelheid geld in de taxi, waarmee vrijwel aan alle veiligheidstips is voldaan (kogelwerend vest heb ik genegeerd). Eerlijk is eerlijk, alle onheilsprofetieën gingen gepaard met de boodschap dat mij iets overweldigends te wachten stond.

voetbal Arg_grote vlag IMG_2581Eenmaal uit de taxi wordt bevestigd dat de gentrificatie van de wijk rond het stadion minder geslaagd is dan in Boedo, de keurige middenstandswijk waar San Lorenzo oorspronkelijk vandaan komt. Daar stond tot de jaren zeventig Gasómetro, maar de grond van dit stadion werd gekocht/opgeëist door het dictatoriale regime. Voor woningbouw. Maar enkele jaren later werd de grond voor veel meer geld verkocht aan de Franse supermarktboer Carrefour. Door een wetswijziging in 2006 is er een mogelijkheid tot terugkeer naar de oude grond. Ondanks dat het Nuevo Gasómetro, zoals het nieuwe stadion in de volksmond heet, al sinds 1993 zijn de fans hun heimat niet vergeten.

Jonge supporters collecteren voor een terugkeer naar de heilige grond die zij alleen kennen van achter de boodschappenkar. Na een strenge, maar voorspoedige kaartcontrole bestijgen we de trappen van de noodwoning. Vanaf een van de tribunes aan de lange zijde aanschouw ik de mooiste noodwoning ter wereld. Tegenover mij ligt de stenen hoofdtribune waaronder de kleedkamers liggen. De bakstenen van de enige overdekte tribune kussen het gras. Geen grachten, geen hekken, geen prikkeldraad. Aan de korte zijdes staan twee imposante statribunes. De fans zijn de voornaamste aankleding van hun noodwoning. In Nederland noemen we volwassen mannen in voetbalshirts ‘kinderachtig’. Voor Argentijnen is het de manier om uiting te geven aan de kleur van hun voetbalhart.

voetbal Arg_tribune IMG_2588En toegeven: de azulgrana textielwanden zien er een stuk florissanter uit dan de melange van H&M en neppe rapperstruien in Nederland. Maar nog meer dan de visuele uitingen, staan Argentijnen bekend om het lawaai dat ze produceren. Ruim een uur voor de wedstrijd (tenminste dat is mijn schatting zonder horloge/telefoon) is het stadion ramvol en uit alle kelen (werkelijk alle: mannen, kinderen, lekkere wijven, hoofdtribuneklanten) wordt de club aangemoedigd. Het gezang wordt slechts onderbroken door een striemend fluitconert voor Agustín Orión, de keeper van Boca Juniors en daarvoor van Estudiantes en San Lorenzo. Verraders ontsnappen hier nooit aan het collectieve geheugen.

De wedstrijd begint, maar mijn ogen dwalen regelmatig af naar de ‘popular local’ tribune aan de korte kant, waar 14.309 mensen in een soepele cadans hun tribune onder zeeniveau proberen te stampen. Op de ‘familietribune’ waar ik zit, springen evengoed duizenden mensen. Kinderen testen hun eerste scheldwoorden onder het goedkeurende oog van vader. Een gezette eindveertiger met een kermishorloge heeft van zijn vrouw de opdracht meegekregen om elke beslissing van de scheidsrechter schreeuwend en vol ongeloof te bekritiseren. Na de eerste helft is hij schor, na 90 minuten is hij zijn stem kwijt gelijk een Wit-Rus na de verkiezingen. De stilte in huis zal het huwelijk weer vier dagen dragelijk maken.

voetbal Arg_veld IMG_2568En de wedstrijd? Er was ook nog een wedstrijd. Na voetbalbezoeken aan Turkije en Argentinië trek ik de conclusie dat supportersfanatisme omgekeerd evenredig is met het tactisch vernuft op het veld. Het spel is hard, de bal wordt zelden meer dan drie keer op een rij naar dezelfde kleur gespeeld en een simpele breedtepass is hetzelfde als een Elfstedentocht: erg leuk, maar het komt zelden voor. Toch heeft de wedstrijd alles wat een derby nodig heeft. Een aanvoerder die zijn hond op het veld uitlaat, passie, opstootjes, een bal op de paal. San Lorenzo mist na een klein half uur een makkelijk gegeven penalty, maar komt kort na rust verdiend op 1-0. Boca weet er weinig tegenin te brengen, maar krijgt enkele minuten voor tijd een (wederom makkelijk gegeven) penalty. Keeper Sebastián Torrico groeit met een katachtige reflex uit tot de held van de dag. De man voor mij draait zich om, pakt mijn armen en schudt mij heel hard door elkaar en vraagt waar ik vandaan kom. Na het antwoord geeft hij aan van Máxima te houden. De monarchie kan me gestolen worden, maar de bewoners van de noodwoning hebben een plekje in mijn hart verworven.

– de foto’s zijn van de hand van onze razende reporter Theo Pagano, die een paar jaar terug dezelfde wedstrijd bezocht.

Advertisements

Een Reactie op “SFEERVERSLAG SAN LORENZO – BOCA JUNIORS

  1. Mooie beschrijving van een episode uit het Argentijns voetbal.
    Het moet een cultuurhock zijn om vanuit jet PSV-stadion neer te dalen in het stadion van Estudiantes de la Plata of dat van Boca Juniors.
    Dat warmbloedig spul gaat daar te keer voor een grote en de tomaten en ander fruit dalen neer op spelers en scheidsrechter.
    Dat is even genieten en even bang zijn want dit loopt uit de hand.
    Waar zijn de tijden dat Nestor Combin van AC Milan in het wereldduel met Estudiantes op zijn neus werd geslagen waar de scheidsrechter bij was?

    WAAR IS PACHAME GEBLEVEN DIE SPEELDE MET EEN MES IN ZIJN KOUSEN?
    Dat waren bittere tijden.
    Maar vergeet niet dat het clubvoetbal op een hoog niveau staat in Argentinië.
    Zeg maar op hetzelfde niveau als in Brazilië.
    Nationaal is Argentinië een wereldtopper al decennia lang.
    Daar kun je best bang van zijn.
    Argentinië is niet alleen Messi.
    Overal voetballen klassespelers uit de Falklands en uit Rosario.
    Natuurlijk spelen de meesten in Buenos Aires.

    Jan Boskamp was nooit bang van die houthakkers.
    Feijenoord speelde met 2-2 gelijk in Argentinië en won thuis met 1-0 via Joop van Daele.
    Weet iemand wat die Argentijn met zijn brilletje deed?
    Argentijnen zijn in een spannend duel knettergek.
    Wij Europeanen snappen daar niets van.
    Over mijn lijk mentaliteit is zwak uitgedrukt.
    Je moet tenminste met een meloen zijn bekogeld om te snappen wat Argentijnen meemaken bij een nederlaag van hun favoriete club.
    Drie dagen moet je in rouw zijn.
    Twee dagen eet je niet…jawel meloen.
    Dan is Cambuur-PEC een slaapstand wedstrijd.
    .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s