VOETBALVERSLAG VAN EEN NIET-VOETBALREIS

mrvoetblah
Op 3 augustus van het vorige jaar gingen we op reis. Me, myself,
mijn vriendin en twee kleine kinderen. We hadden een camper gekocht en het plan was om Griekenland te halen. Heen via Duitsland, Oostenrijk, de Balkan en Albanië. Terug door Italië, Zwitserland en opnieuw Duitsland. Veel voetbal stond er niet op het programma, dus ik besloot mijn ogen op te houden voor de kleine manifestaties der voetbalcultuur: campingkleuters met gebreide voetbaltruien, idyllische trapveldjes in de bergen, broodtrommels van Hajduk Split of een verhit trainingspotje tussen locals. Dit (foto-)verslag biedt een weerslag van die insteek. Viel SpaB!

1. Koblenz, Duitsland
IMG_8207Nog wat weifelend reed ik op de vijfde dag van onze reis richting parkeervak 35 van camping Rhein Mosel, onderwijl gadegeslagen door diverse barbecuende figuren. Vrijwel direct na het uitstappen werden we in plat Brabants welkom geheten en slechts een korte inspectie was nodig om vast te stellen dat we op een zeldzaam soort voetbalsupporters waren gestuit: fans van FC Eindhoven. De tofste peer van het stel ouwehoerde slap, zoals alleen echte Brabanders dat kunnen. Het gezelschap hield de barbecue gloeiend tot 01.30, zonder de tuinstoel op het verhollandst prieeltjte te verlaten. Echt lekker internationaal voelde onze eerste halte dientengevolge niet.

2. Uffenheim, Duitsland
IMG_8223Na de gratis nachtconference, waar Theo Maassen een moord voor zou doen, belandden we op een crossover-camping in midden-Duitsland. Dit hield in dat de douche- en wasfaciliteiten werden gedeeld met een nabijgelegen buitenbad. Gelukkig lag aan de andere kant van het tropisch zwemparadijs het amateurveld van de 1. FV. Uffenheim, en wat voor een mat was dat! IMG_8221Zo lekker diagonaal gemaaid, zoals alleen Duitsers dat kunnen. Een zittribune op basis van doormidden gezaagde pallets met oude mannetjes die kijken naar welwillende, maar over het algemeen onkundige Vierde Klasse amateurs. Het degradatieduel in de Regional Liga Süd-West Sachsen werd helaas voor de plaatselijke trots, verloren.

3. Regensburg, Duitsland
IMG_8294Voor de liefhebber van de onontdekte parels… Regensburg is er eentje. Gelegen aan de Donau; gezegend met een gotische Dom en een hoop terrassen met vrolijke Duitsers. Het fietspad van de stadscamping naar het centrum leidde ons voorbij het voetbalveld van Freier TUS Regensburg. Op het eerste oog prachtig gelegen aan de oever van de Donau, maar ook wat ruw overspannen door de ringweg van de stad. In lijn met dit rauwe randje troffen we op het clubgebouw deze toffe graffiti aan. Zoals Kamp Seedorf in zijn beste dagen.

4. St. Martin, Oostenrijk
IMG_8356aEen stadje van niks, midden in de Oostenrijkse Alpen met een groot winkelcentrum als voornaamste attractie. Een beoogde tussenstop dus, maar het werd veel meer dan dat. Nietsvermoedend parkeerden we onze camper tegen het niet zo gezellige hek en het duurde even voordat bleek dat we zojuist onze kar hadden getransformeerd tot skybox. Dankzij het u inmiddels bekende crossover-camping concept, hadden we toegang tot zowel het veld als de kleed- en doucheruimtes van UFC St. Martin. Op een regenachtige zomeravond genoten we van een lekkere sliding-training en maakten we kennis met de motivatie-technieken van het Oostenrijkse trainersgilde: ‘Mach den Unterschied! Mach jedes Spiel zu deinem Spiel. Heute, Morgen, im Training – jedes Wochenende!’
IMG_8358b

5. Trogir, Kroatië
IMG_8437aBij de receptie van de camping lachte hij ons vriendelijk toe vanaf een glimmende flyer: Mario Mandžukić. En hij gaf ons een welgemeend advies mee: ‘Set your hearts on fire, not forests!’ Met deze goede raad in de achterzak fietsten we richting het centrum van het pittoreske stadje Trogir dat tot het UNESCO werelderfgoed behoort. Blijkbaar herbergt dit clubje cultuurkoesteraars ook een echte voetballiefhebber want eenvijfde van het aangewezen gebied bestaat uit het prachtig gelegen hoofdveld van HNK Trogir. Hier kun je dus old school hekkenhangen met uitzicht op het Kamerlengo Fort uit de 15e eeuw, of shinen op de hoofdtribune uitkijkend over de Adriatische Zee. En de palmbomen hoef je er niet eens bij te denken.
collage trogir

6. Sarajevo, Bosnië
Eigenlijk was het niet in Sarajevo, maar in het voorstadje Ilidza, waar ik de WK-kwalificatiewedstrijd Bosnië Herzegovina – Slowakije keek. Op een perfecte plek: een kroeg met vijfentwintig mannen, op een steenworp van onze camping. Eigenlijk had ik de cruciale wedstrijd in downtown Sarajevo willen kijken, maar helaas kregen we slechts de voorpret mee, toen wij de stad uit en de menigte de stad in trok. De kinderen moesten in bed. Het werd toch nog een memorabele mannenavond op basis van een simpel recept: je loopt een kroeg in, je bestelt bier, je kijkt een voetbalwedstrijd op tv, je leeft wat mee en je hebt contact. Bosnië verloor, maar ik maakte vrienden, werd dronken en deelde het leed. Bovendien leerde ik meer over het land, de oorlog en het huidige politieke klimaat dan ik ooit in een boek of reisgids had kunnen lezen.

7. Baai van Kotor, Montenegro
Over wereldvelden gesproken. Hier trapt de plaatselijke jeugd van Perast zijn balletjes. De hekken zijn immens, maar functioneel. Je bal in de sprookjesachtige Baai van Kotor zien verdwijnen, is weliswaar erg idyllisch, maar je bent hem dan wel echt kwijt. Het ouderwetsche muurtje is trouwens prachtig, net als de gietijzeren toegangspoort. De groene betonverf is ook een aardige vondst, daar kunstgras hier niet zou passen.
IMG_8851

8. Petrovac, Montenegro
OFK Petrovac speelt in de hoogste klasse van Montenegro en om het hoofdveld vrij te maken, moest er wel wat steen worden weggehakt. De resulterende tribune mag er wezen en ook het veldje ligt er lekker bij. Het Romeinse stadje Petrovac ligt pal aan zee en de Montenegrijnen vieren zomer tussen pakweg april en eind oktober. Het niveau is bovendien haalbaar voor elke zichzelf respecterende Nederlandse voetballer vanaf hoofdklasse en hoger. Een website heeft OFK Petrovac niet, maar via deze Facebook-pagina kun je je vast wel solliciteren naar een trainingsstage. Succes!
IMG_8790

9. Ulcinj, Montenegro (Albanië)
IMG_8938Ulcinj is de meest zuidelijke stad van Montenegro die voor 75% uit Albanezen bestaat. Na een busritje landden we in het eerste het beste koffiehuis met gare, oude stoeltjes om op te zitten en een hipperdepip behangetje aan de muur. En terwijl de koffieslurpende, tandenloze mannetjes zich vergaapten aan het rode haar van zoonlief, vermaakten wij ons met een twintig minuten durende loop van de Champions League-hoogtepunten van die week.

10. Ostuni, Italië
Javier Zanetti is de Clarence Seedorf van Inter. De Andrea Pirlo van Argentinië. Een clubman, een held. En dus is er in het Zuid-Italiaanse Ostuni een Javier Zanetti Pupi. Helaas was hij dicht.
IMG_9017

11. Napoli, Italië
Stad van. En hij is dan ook overal in deze chaotische stad. Maar de club Napoli is niet langer slechts nostalgie. Onderstaande supervette illustratie van Pepe Illustratore vat het successeizoen 2012-2013 samen. Koning Cavani, geflankeerd door adjudant Hamsik, die ik tweemaal voor Slowakije tegen Bosnië zag spelen. Helaas verliet ik Napoli zonder een wedstrijd of het stadion te zien. Maar gelukkig zou dat verderop in de reis worden goedgemaakt.
IMG_9094

12. Cassino, Italië
Het Rotterdam van Italië. Kapot gebombardeerd in WO II en daardoor de enige stad in Italië zonder noemenswaardige kerken of bezienswaardige pleinen. Gelukkig was er in de hoofdstraat een soort printshop met een collectie obscure zwart-wit voetbalfoto’s. Wie weet wie die ‘maglia van Vicenza’ (onderschrift foto links) is, mag het zeggen. In de avond bleek dat de campingeigenaar tevens de beheerder was van een kunstgrasveldje op het terrein. En daarop werd een wedstrijd gespeeld. Lekker hard en gemeen op zijn Italiaans.
collage cassino

13. Rome, Italië
De grande finale van mijn reis. Zowel in cultureel opzicht als op voetbalgebied. Op een vrijdagavond kneep ik er tussenuit om een wedstrijd te bezoeken. En wat voor een! De best presterende club van Europa van dat moment tegen de spectaculair spelende nummer twee van de competitie: Roma – Napoli. In Stadio Olimpico kocht ik een ranzig broodje en een flesje Heineken, zag ik Miralem Pjanic twee goals maken en zich kwalificeren voor het stempel ‘wereldtopper’. Ik zag Totti spelen en uitvallen met een blessure. Ik genoot van cultheld Gervinho en voelde mee met Drieske Mertens die 90 minuten op de bank zat. De sfeer in het stadion was fantastisch, net als dit filmpje van de twee mannen voor me.
romacomp

14. Bellinzona, Zwitserland
camper
In het keurige, aangeharkte Zwitserland parkeerden wij onze camper onder een speciaal aangewezen, half overdekte parkeerplaats. Niet echt een sfeervolle plek om ’s avonds te vertoeven, dus ik besloot een wandelingetje te gaan maken op zoek naar vertier. Dat vond ik op een bijveld van de plaatselijke FC Bellinzona, waar een amateurwedstrijd gespeeld werd. Staand op een bankje aan de weg, had ik prima zicht op het schouwspel dat werd geleid door een officiële, kordate scheidsrechter die werd geflankeerd door twee vlaggers: de een bejaard, de ander pakweg 10 jaar oud. Bij mijn entree: de eerste hoekschop levert direct een rode kaart en een penalty op. Twee minuten later: klagen bij de leiding leidt tot tweede keer geel. Tien minuten voor tijd: ingestudeerde vrije trap-variant die eindigt in het dak van het doel. Blessuretijd: late gelijkmaker met de kop. Resultaat: dolle vreugde bij de thuisploeg en een genietende toeschouwer uit Nederland.

15. Freiburg, Duitsland
IMG_3439Vlak na aankomst op de biologisch verantwoorde camping te Freiburg bleek de omgeving vol met Hamburger SV-sjaaltjes dragende uitsupporters en hoopvolle thuissupporters. Bert van Marwijk en Rafael van der Vaart bleken op nog geen 500 meter van de camping een Bundesliga-wedstrijd af te werken, maar ik mocht er niet heen. We waren immers op weg naar de dierentuin. Ach, ook best. Bij terugkomst stopte voor mijn neus een auto met tevreden HSV-fans. ‘Wat was de uitslag?’ vroeg ik. ‘Nul drei!’ Wie hebben er gescoord? ‘Drei Torwartfehler!’ Niks gemist dus, maar wel onder de indruk van de vele Against Modern Football-stickers, SC Freiburg-broodplankjes en de vrolijke, ongedwongen voetbalbeleving in de Zuid-Duitse stad. En omdat ik ook nog eens een 11 Freunde-tijdschrift op de kop tikte in het plaatselijke kiosk, ben ik vanaf heden fan van de SC Freiburg.
IMG_9384

Advertenties

6 Reacties op “VOETBALVERSLAG VAN EEN NIET-VOETBALREIS

  1. Het was een hele rit om uit te zitten, maar alleszins de moeite waard. Mr. Voetblah ontpopt zich hier als een parttime-, maar toch onversneden groundhopper met een perfect oog voor het (eigen)aardige en waarachtige aspect van de voetbalwereld. Hulde!

  2. Ik heb dit verhaal nog eens gelezen en ik had gewild dat ik meekon op deze fantastische voetbalreis.
    Dit is fantastisch en ik herken bijna alles….de steden en de clubs.
    Met name Freiburg was mooi…denk aan de tijd van Harry Decheiver.
    Rome is nu hot vanwege Strootman.

    Als ik reis, pik ik de Nederlandse elementen er ruit.
    In Trentino tijdens mijn vakantie speelde Robben.
    Als je dan de aanplakbiljetten ziet met Robben er op….kippenvel.
    Als je dan kaartjes krijgt van de hoteleigenaar voor de training van Bayern Munchen.
    Reizen en voetbal is de ideale combinatie..

  3. Christien en Rutger-Jan

    Als vader van genoemde vriendin, heb ik erg genoten van de echte hoogtepunten van deze niet voetbalreis

  4. De speler in de foto met de shirt van Vicenza is Domenico “Mimmo” Di Carlo. Middenvelder regisseur van de jaren 90′. Tegenwoordig, Hoofdtrainer van AS Livorno in het Italiaanse Serie A.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s